دوازده پیشنهاد سریع‌القلم برای سال ۹۵

چکیده :ما متعهد می‌شویم که عمل کنیم! می‌کوشیم کمی از جوک گفتن، انتقاد، تحلیل‌های انتزاعی کردن، فلسفه بافی کردن، مقدمه چینی کردن، حسرت خوردن وضعیت کشورهای توسعه یافته، تفریح و مخالفت کردن بکاهیم و به جای آن کمی عمل کنیم. ما می‌کوشیم، بر این ویژگی منفی فائق آییم: جایگزین کردن هر چیزی به جای عمل....

محمود سریع القلم نوشت: برجام به فرجام رسید، اما اگر می‌خواهیم زندگیمان تغییر کند و کشورمان پیشرفت، نیازمند «برنامه توسعه آینده مشترک ما» هستیم. این برنامه ۱۲ بند دارد.

۱ – ما متعهد می‌شویم نیم ساعت کمتر پای تلویزیون بنشینیم و هر روز ۳۰ دقیقه مطالعه عمیق کنیم.

۲ – ما متعهد می‌شویم روزانه ده دقیقه خلوت و سکوت کنیم و به آینده فکر کنیم.

۳ – ما وظیفه داریم هر هفته یک اقدام انجام دهیم که از آن منفعت شخصی نمی‌بریم و صرفا فایده عمومی دارد (مانند دیوار مهربانی)

۴- ما خود را موظف می‌دانیم با دیگران به گونه‌ای رفتار کنیم که می‌پسندیم با ما رفتار شود.

۵ – ما خود را موظف می‌دانیم راجع به اموری که نمی‌دانیم اظهار نظر نکنیم و «نمی‌دانم» و «اشتباه کردن» را راحت به کار ببریم.

۶ – ما تمرین می‌کنیم که تصمیم‌های مهممان بر اساس تحلیل جامع منفعت و هزینه باشد و به صورت مکتوب فکر کنیم نه ذهنی و روی هوا.

۷ – ما قول می‌دهیم خیابان را خانه خود بدانیم و دریا را حوض خانه‌مان و جنگل را باغچه. آشغال را در سطل آشغال قرار دهیم و نه در کف خیابان و دریا و جنگل.

۸ – ما موظفیم ترک کنیم پارتی بازی، زرنگ بازی (عدم رعایت صف) و تقلب کردن را.

۹ – ما مکلفیم «راست» بگوییم حتی اگر به ضرر ما تمام شود و به قولمان عمل کنیم حتی اگر سرمان برود.

۱۰ – ما تلاش می‌کنیم افق فکریمان را از «سه ماه» به «ده سال» گسترش دهیم.

۱۱ – ما متعهد می‌شویم خدا را آزاد کنیم! ما قول می‌دهیم زین پس خدا را در عزا، مساجد و بیماری‌ها محدود و قاب نکنیم. از این پس خدا را همراه خود می‌دانیم؛ در همه شرایط؛ صف اتوبوس، ترافیک همت، دیدن تصاویر زندگی خصوصی افراد، قضاوت در مورد دیگران، سر چهار راه و…

۱۲- ما متعهد می‌شویم که عمل کنیم! می‌کوشیم کمی از جوک گفتن، انتقاد، تحلیل‌های انتزاعی کردن، فلسفه بافی کردن، مقدمه چینی کردن، حسرت خوردن وضعیت کشورهای توسعه یافته، تفریح و مخالفت کردن بکاهیم و به جای آن کمی عمل کنیم. ما می‌کوشیم، بر این ویژگی منفی فائق آییم: جایگزین کردن هر چیزی به جای عمل.

ما می‌کوشیم برنامه ریزیمان معطوف به عمل باشد (و نه جایگزین عمل) و عملمان مبتنی بر برنامه باشد. برنامه معطوف به عمل و عمل مبتنی بر برنامه باعث «توسعه آینده مشترک ما» خواهد بود