فاطمه زهرا (س) پایهگذار اعتراض به فتنهی ظالمان و ستمگران
چکیده :حضرت زهرا سلام الله علیها پایداری و اعتراض در مقابل انحراف را پایه گذاری کردند و چه نیکو معلمی برای شاگردانشان بودند. شاگردانی همچون زینب (س)، حسین (ع)، ….. که هیچگاه ایستادگی حضرت زینب (س) در شام در برابر یزید از خاطرهها محو نمیشود....
کلمه – گروه معارف:
السلام علیک یا مُمتَحَنَهُ اِمتَحَنَکِ الذی خَلَقَکِ قَبلَ اَن یَخلُقک و کُنت لما امتحنک به صابره
فاطمه زهرا سلام الله علیها شخصیتی گرانقدر و الگویی ارزنده هستند که رسالت زن مسلمان را در عرصه تاریخ به منصه ظهور رسانیدند.
سخنرانیها و خطابهها و برخوردهای مختلف ایشان نشان میدهد که آینده فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و … مسلمین از اهمیت خاصی برای ایشان برخوردار است و شناخت حضرت از اوضاع و جریانهای فکری حاکم را کاملاً روشن میسازد.
فاطمه زهرا سلام الله علیها سکوت نکردند چرا که اگر سکوت میکردند و در برابر اشکالات حاکمیت ایستادگی نمیکردند، انحرافات به نام اسلام محمد (ص) بیشتر و بیشتر میشد.
پس ایشان در مقابل فاجعهای که صبرها و طاقتها را به یأس و ناامیدی بدل کرده بود، با اتخاذ یک استراتژی واحد، محور تغییر ارزشهای اجتماعی و سیاسی قرار گرفتند و از یک سو، تسلیم حرکات سازش کارانه و عافیت طلبانه نشدند و از سوی دیگر افق دید وسیع اهل بیت (ع) نسبت به سرنوشت مسلمین را در نظر گرفتند و مطابق با آن عمل کردند.
حضرت زهرا سلام الله علیها پایداری و اعتراض در مقابل انحراف را پایه گذاری کردند و چه نیکو معلمی برای شاگردانشان بودند. شاگردانی همچون زینب (س)، حسین (ع)، ….. که هیچگاه ایستادگی حضرت زینب (س) در شام در برابر یزید از خاطرهها محو نمیشود.
مسیری که حضرت زهرا (س) برگزیدند اعتراض به قداست خلیفه بود، که اگر ایشان بستر اعتراض به خلیفه را که جای پیامبر نشسته بود، هموار نمیکردند دیگر هر اعتراضی حکم گناه کبیره را پیدا میکرد!
ایشان در جایی فرمودند: «بدانید که فتنه و بلا دو راه است، گرفتار آمدن به شمشیرهای برنده و تسلط تجاوزگران و ظالمان، و هرج و مرج و آشتفگی و استبداد ستمگران، بدانید که بیت المالتان به غارت خواهد رفت و وحدتتان از هم پاشیده خواهد شد و بر باد خواهد رفت.»
این جملات هشداری است برای مسلمین، هشداری که نشانگر آن است که مسلمانانی که در زمان پیامبر اکرم (ص) از هیچ فداکاری و بذل جان و مال، در راه ایشان دریغ نمیکردند، چگونه بعد از حضرت رسول تسلیم جو تبلیغی شدند و جریان حاکم را پذیرفتند.
آیا همه انگیزه دنیایی داشتند؟
آیا برای همه آنها قدرت و مقام زینت یافته بود؟
آیا اصحاب رسول الله (ص) مرهوب جو تبلغی زمان خویش شدند؟
آیا سخنان رسول الله (ص) در عید غدیر را فراموش کرده بودند؟
آیا همه اصحاب رسول الله (ص) با آن همه سفارش پیامبر نسبت به شایستگی امیر مومنان (ع) مردد بودند؟
آیا ما هیچگاه به این واقعه تاریخی با یک تحلیل عمیق نگریستهایم؟
این سوال بزرگ تاریخ را چه پاسخی شایسته است؟!
السلام علیک ایتها الصدیقه الشهیده
