انقلاب بحرین: پنج سال مقاومت مردمی در برابر گلوله ها
چکیده :جنبش مردمی بحرین به رغم تنگتا و محاصره و رسانه ای و سیاسی و عملیات های امنیتی ادامه دارد و هیچ گزینه ای پیش روی رهبران این جنبش و مردم بحرین جز ادامه آن تا زمان رسیدن به خواسته های سیاسی وجود ندارد و همانطور که انقلابیون می گویند چشم پوشی یا کوتاه آمدن از این خواسته ها توهمی بیش نیست....
وعده های اصلاحات در بحرین ناپدید شد و جای آن را تبلیغات گسترده در زمینه روابط عمومی با هم پیمانی «شیطان»گرفت به امید آن که از بحرین چهره ای ترسیم شود که به آن رنگ و لعاب دموکراتیک جعلی داده شود و این رنگ و لعاب جای هزاران «تصویر خونین»را بگیرد که «آلبوم انقلاب ۱۴ فوریه»آن را طی پنج سال از جنبش مردمی ثبت و مستند کرده است؛جنبشی که خواستار تحول و رفتن به سمت دموکراسی واقعی به جای حاکمیت استبدادی«خانوادگی»است.
به گزارش جماران، روزنامه الاخبار لبنان در گزارشی به مناسبت پنجمین سالروز انقلاب بحرین نوشت:بحرینی ها این روزها برای بزرگداشت پنجمین سالروز انقلاب مردمی که آتش آن در ۱۴ فوریه ۲۰۱۱ و همزمان با آن چه «بهار عربی»نامیده می شودشعله ور شد ،به خیابان ها برگشتند؛انقلابی که پیش از سرکوبش توسط نیروهای امنیتی و ارتش با حمایت نیروهای «سپر جزیره» در اواسط ماه مارس ۲۰۱۱ میدان«لؤلؤ»در قلب منامه پایتخت را به عنوان مرکز اعتراض های خود انتخاب کرد.میدانی که پس از آن «خاطره بدی برای نظام»به جای گذاشت و تبدیل به خاطره حک شده در اذهان بحرینی ها و جهانیان شد.
ده ها شهید و هزاران زندانی از جمله رهبران مخالفان میهنی همچنان در«چنگال جلاد»هستند و آخرین آنان «شیخ علی سلمان»دبیر کل «جمعیت الوفاق»یکی از رهبران بارز مخالفان و دبیر کل«حمعیت الوفاق» و «ابراهیم شریف»دبیر کل سابق جمعیت«وعد»هستند و این اقدامات در پی آن به وقوع پیوست که تلاش ها برای گفت و گوی سیاسی با مخالفان شکست خورد و اوضاع اقتصادی بد کشور رو به وخامت نهاد.به رغم آن حاکمیت در بحرین گزینه امنیتی را بر حل بحران سیاسی و سرکوب اعتراض ها میدان های شهرها و روستاهای این کشور طی این پنج سال از این اعتراض ها خالی نشد، را ترجیح داد.
نظام بحرین طی سال های گذشته عادت به این کرد که با نزدیک شدن به سالروز ۱۴ فوریه به منظور فروکش کردن اعتراض های مردمی به دعوت هایی برای گشایش سیاسی اشاره کند اما اخیرا سکوت اختیار کرده است و گلوله ها را رها کرد تا در تن های معترضان در خیابان ها به صدا درآیند و به بحرینی ها بگویند:«راه حل این است»در مقابل، بحرینی ها ترجیح دادند که میدان ها را ترک نکنند و در پنجمین سالروز انقلاب و اعتراض ها در لؤلؤ باز هم به میدان ها ریختند و عصیان و «مقاومت مدنی»خود را با شعار «عصیان نمر»ادامه دادند.اعتراض های مردمی در بحرین را امسال نیز ائتلاف جوانان ۱۴ فوریه که طی این سالها جنبش میدانی را هدایت کرد، به همراه دیگر نیروهای انقلابی سازماندهی کرد.
طی هفته های پیش از روز ۱۴ فوریه در مناطق مختلف بحرین روند تظاهرات شدت گرفت.بحرین این روزها شاهد عصیان مدنی و تظاهرات اعتراض آمیزی است که محاصره مناطق مختلف توسط نیروهای امنیتی به ویژه در پاینخت و منطقه پیرامون میدان لؤلؤ را شکست.
«عصام المنامی»یکی از رهبران ائتلاف ۱۴ فوریه گفت که نظام به شکستن اراده مردم با گسترش سرکوب و عملیات امنیتی و ده ها مناطق بحرین طی روزهای پیش از پنجمین سالروز آغاز انقلاب فوریه تکیه کرده است.المنامی به روزنامه «الاخبار»گفت که «امید نظام به تسلیم شدن ملت بحرین،شکستن اراده اش و به زانو درآوردنش امیدی واهی است و نمی تواند به آن برسد.»وی تاکید کرد که مردم بحرین دارای صبر،پایداری و بیداری سیاسی هستند و نیز از تجربه های زیادی که در این زمینه به دست آورد، استفاده می کند.
المنامی افزود که با وجود آن بیش از چهار هزار زندانی سیاسی از جمله شخصیت های برجسته و رهبران مخالفان در زندان به سر می برند که بر اساس آمارهای جدید در کشورهای عربی آمار بسیار بالایی است و به رغم لغو ملیت صدها شهروند و پیگرد قانونی بیش از ۱۵۰۰ نفر در پی حوادث سیاسی اما «ملت بحرین با اراده ای فولادین و کم نظیر به استقبال پنجمین سالروز انقلابش می رود و همه دشوارهای ها و شکل های مختلف سرکوب هدفمند با حمایت نیروهای اشغالگر سعودی،اماراتی و ژاندارم های اردنی که با هدایت و حمایت اطلاعاتی آمریکایی انگلیسی صورت می گیرد را به چالش می کشد.»
وی بر حق بحرینی ها در تعیین سرنوشت شان و راه حل های ریشه ای برای میهنی آزاد، عدالت،ثبات دائمی و استقلال واقعی تاکید کرد.
در همین حال،یکی از رهبران جمعیت الوفاق که نخواست نامش فاش شود نیز تاکید کرد که جنبش مردمی به رغم همه شرایط و گزینه های امنیتی حکومت که «در برابر پایداری اسطوره ای ملت بحرین ساقط می شود»ادامه دارد.
وی تصریح کرد که«همه تلاش ها برای رویارویی با این جنبش مردمی گسترده طی پنج سال گذشته شکست خورده است.
این رهبر مخالفان بر این باور است که «حکومت به دلیل ناتوانی اش در پایبندی به هیچ کدام از تعهداتش نزد کشورهای نزدیک به آن یا جامعه منطقه ای و بین المللی که طی سال های گذشته از عمر انتفاضه از آن حمایت کردند،منزوی تر شده است امری که باعث ناکامی اقتصادی اش به دلیل لجاجت و اصرارش بر انحصارگرایی قدرت و تصمیم گیری و توزیع ثروت شده است.و این بر خلاف درخواست ها برای ایجاد کشوری بر پایه شهروندی،عدالت و مشارکت و مسئولیت پذیری است و به جای آن حکومت به هرج و مرج،استبداد،ایجاد فضای امنیتی و طایفه گرایی و حاکمیت خانوادگی روی آورده است.»
از کسی پنهان نیست که جنبش مردمی بحرین به رغم تنگتا و محاصره و رسانه ای و سیاسی و عملیات های امنیتی ادامه دارد و هیچ گزینه ای پیش روی رهبران این جنبش و مردم بحرین جز ادامه آن تا زمان رسیدن به خواسته های سیاسی وجود ندارد و همانطور که انقلابیون می گویند چشم پوشی یا کوتاه آمدن از این خواسته ها توهمی بیش نیست که در محاسبات شان به دلیل پاینبدی های اخلاقی و انسانی وجود ندارد.
