نامه مادر سهراب اعرابی به زهرا رهنورد: در مسیر سبز امید، فراموشی راه ندارد

چکیده :پروین فهیمی، مادر سهراب اعرابی از شهدای جنبش سبز در نامه‌ای به زهرا رهنورد نوشته است: گرچه از دیدار با شما محرومم، ولی یادتان و باورهایتان در قلبم جاوید و همانا امید بذر هویت در وجودم زنده است. نگاهم به آینده روشن و رهایی از بند ظلم و برقراری عدالت می‌باشد. از شما و برادر عزیزمان در این سال‌ها مشق صبوری و استقامت و ایستادگی آموختم تا در مسیر احقاق حق مردم و طلب عدالت با آنها همراهی نمایم. مسیری سبز که فراموشی در آن هرگز راهی ندارد. ...

پروین فهیمی، مادر سهراب اعرابی از شهدای جنبش سبز در نامه‌ای به زهرا رهنورد نوشته است: گرچه از دیدار با شما محرومم، ولی یادتان و باورهایتان در قلبم جاوید و همانا امید بذر هویت در وجودم زنده است و به امید آزادی‌تان روزشماری می‌کنم. نگاهم به آینده روشن و رهایی از بند ظلم و برقراری عدالت می‌باشد.

هفته گذشته کلمه خبر داد که ساعد باقری، شاعر سبز کشورمان در روایتی از دیدار خود به همراه چند تن دیگر از شاعران با خانم نواب صفوی، مادر زهرا رهنورد، می‌نویسد که همزمان با این دیدار، زهرا رهنورد با مادر خود تماس گرفته و وقتی متوجه حضور میهمانان شده، از مادرش خواسته است که به دوستان و دوستدارانش پیغام بدهد: یاد آر ز شمع مرده یاد آر!

بانوی سبز محصور همچنین بعد از این تماس تلفنی، به دخترانش که در محل حصر خانگی با وی ملاقات داشتند، گفت: اما روحمان زنده است، زنده‌تر از همیشه.

متن نامه مادر شهید سهراب اعرابی به زهرا رهنورد که در اختیار کلمه قرار گرفته است را با هم می‌خوانیم:

بانوی سبز وطنم

یاد شما و یار مهربان و مقاومتان هر لحظه در قلبم جاری است. گرچه از دیدار با شما محرومم، ولی یادتان و باورهایتان در قلبم جاوید و همانا امید بذر هویت در وجودم زنده است و به امید آزادی‌تان روزشماری می‌کنم. نگاهم به آینده روشن و رهایی از بند ظلم و برقراری عدالت می‌باشد.

از شما و برادر عزیزمان در این سال‌ها مشق صبوری و استقامت و ایستادگی آموختم تا در مسیر احقاق حق مردم و طلب عدالت با آنها همراهی نمایم. مسیری سبز که فراموشی در آن هرگز راهی ندارد.

بانوی سبزم

بگذارید آخرین حضورم در مراسم روز دانشجو در دانشگاه تهران را برایت تصویر کنم. سالن سراسر سبزی که جوانان سرزمینم تصاویر و نام شما بر دستان و لبان آنها تکرار می‌گردید (شما و میر عزیز و شیخ گرامی) در آنجا حضور داشتید. در تمامی مراسم‌ها یاد و نام شما عزیزان است که تکرار می‌شود. این خواسته اکثریت است که بر رفع حصرتان پافشاری می‌نمایند. مگر می‌شود از یادتان کاست، مگر می‌شود یادتان از خاطر مردم بیرون برود. اگر فریاد خیابانی نیست، اگر راهپیمایی میلیونی نیست، اما قلب‌ها و دل‌های فراوانی است که برای آزادی‌تان می‌تپد.

خواهر گرامی

بگذار از جوانان و میانسالانی بگویم که از راه‌های دور به شما درود و سلام می‌رسانند و جویای حال و احوالتان می‌باشند.

باور نمایید که مردم شما را فراموش نکرده‌اند. همچنان در قلب‌های مان زنده‌اید.

پروین فهیمی