صدای مردم/ نامه یک دانشجو به رهبری: به چه امیدی پای صندوق رای بروم؟

چکیده : آقای خامنه‌ای شما اعلام کرده بودید در انتخابات شرکت کنید و من هم قصد شرکت داشتم. نه تنها خودم، بلکه هر کس را هم که توانستم متقاعد کردم تا رای بدهد. اگر وضع چنین بماند رای که نمی‌دهم هیچ، بلکه همه‌ی کسانی را که متقاعد کرده بودم را نیز منصرف می‌کنم. شما بر چه اساسی می‌خواهید جای من و امثال من که هر روز ناامید و ناامیدتر می‌شوند، تصمیم بگیرید؟ بگذارید ما تصمیم بگیریم. پای خوب و بدش هم خودمان می ایستیم....

یکی از مخاطبان کلمه در نامه‌ای به رهبری نوشته است:

آقای خامنه‌ای من از آن دسته آدم‌هایی هستم که با شما و با کل نظام مشکل دارم. دانشجویی هستم که همه با تفکراتم مخالفت می‌کنند، ولی من همیشه در نوع خودم سعی کردم که شرایط را بهتر کنم و تاثیری هرچند حداقل و ناچیز داشته باشم.

از اوایل پاییز و به خصوص از زمانی که ثبت نام نامزدها شروع شد، به هر کسی که می‌رسیدم می‌گفتم رای می‌دهی و همه هم طبق معمول می‌گفتند رای دهیم چه شود و من برایشان توضیح می‌دادم که رای ندادی این شد، رای بده شاید بهتر شود. شاید این دفعه رای ما را ببینند. رای که بدهی می‌توانی از آن دفاع کنی و به شمارندگان آرا بفهمانی که این شرایط برایت مهم است و دوست داری شرایط بهتر شده، رو به بهبود رود.

و معمولا افراد متقاعد می‌شدند که رای دادن بهتر است، مخصوصا در این دوره از مجلس شورای اسلامی و مجلس خبرگان رهبری که از اهمیت بیشتری نسبت به ادوار گذشته برخوردار است.

تمام دیشب را به جای درس خواندن برای امتحانم بیدار بودم تا نتیجه برجام را ببینم و بعد از اعلام اجرایی شدن آن اندکی امیدوار شدم که شاید وضعیت اقتصادی مملکت بهتر و افراد زیر خط فقر کمتر شود. ولی صبح که اخبار مربوط به احراز صلاحیت‌ها را دنبال می‌کردم آن اندک امیدی که داشتم دوباره از بین رفت.

آقای خامنه‌ای شما اعلام کرده بودید در انتخابات شرکت کنید و من هم قصد شرکت داشتم. نه تنها خودم، بلکه هر کس را هم که توانستم متقاعد کردم تا رای بدهد.

ولی در شرایطی که حتی اگر تمام اصلاح‌طلبانی که تایید صلاحیت شدند هم رای بیاورند، بیش از ٢ درصد مجلس را هم نمی‌توانند در اختیار بگیرند، من به چه امیدی پای صندوق رای بروم و انگشتم را به جوهری بزنم که نشان از امید من برای بهتر شدن دارد؟

اگر وضع چنین بماند رای که نمی‌دهم هیچ، بلکه همه‌ی کسانی را که متقاعد کرده بودم را نیز منصرف می‌کنم. شما بر چه اساسی می‌خواهید جای من و امثال من که هر روز ناامید و ناامیدتر می‌شوند، تصمیم بگیرید؟ بگذارید ما تصمیم بگیریم. پای خوب و بدش هم خودمان می ایستیم.

س.س.ب

پی نوشت:

این دومین نامه‌ایست که طی ساعت‌های گذشته خطاب به رهبری برای کلمه ارسال شده است.

نامه یکی از مخاطبان کلمه به رهبری: من شما را قبول ندارم؛ به چه کسی رای بدهم؟