ضرورت بازنگری در ترکیب دولت
چکیده : با توجه به شعارها و وعدههایی که دولت یازدهم داده حساسیتهای بسیاری متوجه این دولت شده است که خود میتواند یک ارزیابی جدی را توجیه کند. هرچند که تاکنون نسبت به عملکرد برخی استانداریها این ارزیابی جدی صورت گرفته و دولت برخی استانداران را تغییر داده است. دولت یازدهم با شعار «تدبیر» و «امید» روی کار آمد. با توجه به این دو سرفصل، این سوال مطرح میشود که کدام بخش از کابینه توانسته تامینکننده منطقی شاخصهای تدبیر و امید باشد. ...
غلامرضا ظریفیان
آیا در دوران پساتحریم و ورود به فصل جدید کشور، رئیسجمهور باید در کابینه تغییراتی به وجود آورد؟ دولت آقای روحانی به مرحله دوم مدیریتی خود رسیده است. حتی اگر امروز فرض کنیم اصلیترین وعده دولت یازدهم – حل مسالمتآمیز پرونده هستهای – محقق نشده است، باز هم ضرورت ایجاب میکند که دولت بازنگریهایی بر فعالیتهای خود داشته باشد.
با توجه به شعارها و وعدههایی که دولت یازدهم داده حساسیتهای بسیاری متوجه این دولت شده است که خود میتواند یک ارزیابی جدی را توجیه کند. هرچند که تاکنون نسبت به عملکرد برخی استانداریها این ارزیابی جدی صورت گرفته و دولت برخی استانداران را تغییر داده است. دولت یازدهم با شعار «تدبیر» و «امید» روی کار آمد. با توجه به این دو سرفصل، این سوال مطرح میشود که کدام بخش از کابینه توانسته تامینکننده منطقی شاخصهای تدبیر و امید باشد.
اکنون دولت در بخشهای گوناگون کارنامهای از خود به جای گذاشته است. این کارنامه نشاندهنده عملکرد دولتمردان در بخشهای اقتصادی مانند بانک مرکزی، وزارت اقتصاد و دارایی یا آموزش عالی است. طبیعتا بخشهایی از این کارنامه ملموستر و محسوسترند. هرچند تاکنون دولتمردان در همه زمینهها زحمات زیادی را متقبل شدهاند؛ اما حتما باید در دولت بازنگریهایی صورت بگیرد.
مفهوم این بازنگری آن نیست که حتما به تغییراتی در کابینه منجر شود، بلکه باید برای یکبار دیگر ماموریتها و وظایفی که بر عهده دولت سپرده شده است را مرور کرد. با مرور این ماموریت و وظایف، میتوان کاستیها را به برنامه مشخصی تبدیل کرد. اینجاست که برجام خود تعهد مضاعفی را برای دولت ایجاد میکند. برجام انتظاراتی را در جامعه به وجود آورده است که این انتظارات درست یا نادرست؛ در جامعه امید برای رفع مشکلات معیشتی، خروج از رکود در عرصه اقتصادی و حل مسائل اجتماعی و فرهنگی ایجاد کردهاند. این انتظارات را نمیتواند به بهانه منطقی نبودن نادیده گرفت، بلکه باید برای آن گامهایی برداشت. این گامها همان برنامهریزی جدیتری هستند که نیاز به آنها احساس میشود. دولت میتواند با مرور برنامهها و در صورت نیاز با تغییر برخی افراد کابینه یا زیرمجموعهها این گام را عملی کند.
به این ترتیب چه برجام به دست میآمد -که آمده- و چه به دست نمیآمد، به خاطر حساسیتهایی که روی دولت آقای روحانی – به خاطر روی کار آمدن پس از دولتهای نهم و دهم- وجود دارد باید این بازنگریها صورت بگیرد. مردمی که دولت آقای روحانی را روی کار آوردهاند، هماکنون امید دارند دولت راههای گذشته را تکرار نکند و کشور دوباره به مسیر سابق بازنگردد.
منبع: روزنامه آرمان













