شرط علی مطهری برای بخشش مهاجمان شیراز: پرونده آمران به جریان بیفتد

چکیده : قاضى از من درخواست صلح و گذشت کرد،گفتم اگر مسئله صرفاً شخصى بود اینکار را مى کردم ولى مسئله جنبه عمومى دارد و در واقع یک بیمارى و آفت است که به جان انقلاب افتاده و باید درمان شود...

کلمه – گروه خبر: علی مطهری نماینده مردم تهران که روز گذشته در جلسه دادگاه حوادث دانشگاه شیراز شرکت بود، گفت: “اگر دادگاه پرونده دستوردهندگان حادثه حمله به من در شیراز را به جریان بیندازد، آنگاه احتمال گذشت من از ضاربان قوت مى گیرد.”

در حالی که قاضی دادگاه از او خواسته است که گذشت کند و درخواست صلح کرده، علی مطهری در جواب گقته است: “اگر مسئله صرفاً شخصى بود این کار را مى کردم ولى مسئله جنبه عمومى دارد و در واقع یک بیمارى و آفت است که به جان انقلاب افتاده و باید درمان شود.”

او که در آخرین جلسه دادگاه حوادث شیراز شرکت کرده و با مهاجمانی که به او حمله کرده و مورد ضرب و شتم قرار داده بودند رو به رو شد تنها شرط خود برای بخشش را این اعلام کرد که پرونده آمران به جریان بیفتد.

نماینده مردم تهران همواره پس از وقایع دانشگاه شیراز گفته است که این افرادی که به دادگاه معرفی شده اند تنها چند جوان هستند که دستورات را اطاعت کرده اند و اگر کسی باید دادگاهی شود، همان آمران هستند.
او پیش از اعلام کرده بود اسنادی در دست دارد که نشان می دهد آمران حادثه دانشگاه شیراز چه کسانی هستند.

علی مطهری شب گذشته در صفحه اینستاگرام خود گزارشی از سفر به شیراز و جلسه روز گذشته دادگاه نوشت: “دوشنبه شب وارد شیراز شدم،صبح سه شنبه ١٣٩۴/٠٨/١٩ با درخواست قبلى قاضى دادگاه متهمان حادثه شیراز در چهارمین جلسه این دادگاه شرکت کردم. ٣ تن دیگر از مهاجمان به سؤالات قاضى پاسخ دادند. قاضى از من درخواست صلح و گذشت کرد،گفتم اگر مسئله صرفاً شخصى بود اینکار را مى کردم ولى مسئله جنبه عمومى دارد و در واقع یک بیمارى و آفت است که به جان انقلاب افتاده و باید درمان شود.

وکیل متهمان هم سؤالاتى از من داشت و من پاسخ دادم.

در فاصله تنفسى که رئیس دادگاه اعلام کرد، وکیل متهمان و نماینده دادستان باز درخواست گذشت و صلح کردند. سپس خود متهمان درخواست ملاقات کردند و پذیرفتم.

همه آنها اظهار پشیمانى مى کردند. براى آنها گروه فرقان و حرفهاى قاتل شهید مطهرى را مثال زدم و گفتم نباید ابزار و آلت دست واقع شوید. همه آنها هم درخواست گذشت داشتند. گفتم اولاً من هیچوقت کینه افرادى مثل شما را که به خیال خود به انقلاب خدمت مى کنید ولى در واقع ضربه مى زنید، به دل نمى گیرم، چون فکر مى کنم از روى اعتقاد عمل مى کنید. ولى بدانید که راه دفاع از انقلاب و ولایت فقیه این نیست، بلکه باید مطابق سیره ائمه اطهار به مخالفان فرصت اظهارنظر بدهید،ثانیاً اگر دادگاه پرونده دستوردهندگان این حادثه را به جریان بیندازد آنگاه احتمال گذشت من از شما قوت مى گیرد.

بعدازظهر ساعت ١٨ هم در دانشگاه شیراز سخنرانى داشتم که با استقبال زیادى مواجه شد و دانشجویان زیادى پشت در سالن مانده بودند و از مسئولان خواستم عده اى از آنان وارد شوند و به صورت ایستاده و نشسته روى زمین در جلسه شرکت کنند که در نهایت با ورود تعدادى از آنها موافقت شد.

بحث من درباره حسین بن على(ع) و اصلاح امت بود و فقط در موضوع صحبت کردم،اما در بخش پرسش و پاسخ سؤالات چالشى مطرح شد که ناظر به مسائل روز بود و احساسم این است که دانشجویان از پاسخها راضى بودند. همان شب به تهران بازگشتم.”