تغییرات شهری در پایتخت احتمال وقوع سیلاب را افزایش داده است
چکیده : رئیس شورای اسلامی شهر تهران ابراز خطر جدی در برابر احتمال وقوع سیل در شهر تهران کرده و گفته است که «باید هر چه زودتر پروژههایی که در زمینه مقابله با بلایای طبیعی از جمله سیل در دست اقدام است را به سرانجام برسانیم.»...
روزنامه قانون در گزارشی نوشت: سیل تهران را میبرد! اتفاقی که شاید به ذهن خیلیها ناممکن بوده و این خشکسالی سالهای اخیر و کاهش جدی بارشهای جوی، بروز این اتفاق را غیر ممکن کرده باشد اما نگاهی به وقوع سیلابهای اخیر در شهرهای کشور و حتی همین اطراف تهران، این احتمال را قوت بخشیده که بروز سیل در پایتخت از رخداد زمین لرزه نیز شدنیتر است. ساخت و سازهای شهری و تغییر بافت شهر در نقاط مختلف نیز دامنه احتمال وقوع سیلاب در تهران را گستردهتر کرده و در این میان، کم توجهی دستگاهها و مسئولان، نگرانیها در مورد وقوع سیل در پایتخت را دو چندان کرده است. در روزهای اخیر وقوع سیلاب با بارشهای نه چندان زیاد، خسارات زیادی را در غرب کشور و استان ایلام همراه با کشته شدن شهروندان این استان به همراه داشت و چند هفته قبل نیز، وقوع سیلاب، جان شهروندانی را در شرق استان تهران گرفت. این اتفاقات، در تهران نیز قابل رخ دادن است و بیدفاع بودن شهر در برابر سیل؛ غم این رخداد طبیعی را دو چندان میکند.
تا آنجا که رئیس شورای اسلامی شهر تهران ابراز خطر جدی در برابر احتمال وقوع سیل در شهر تهران کرده و گفته است که «باید هر چه زودتر پروژههایی که در زمینه مقابله با بلایای طبیعی از جمله سیل در دست اقدام است را به سرانجام برسانیم.»
وی با اشاره به بارشهای اخیر در کشور و خساراتی که سیل به برخی شهرها وارد کرده، گفت: با وجود بارشهای مفیدی که در کشور داشتیم متاسفانه به دلیل کمبود برخی زیر ساختها در شهرها شاهد به بار آمدن خساراتی نیز بودیم. متاسفانه بارش بیسابقه که میزان آن ۲۳۰ میلیمتر عنوان شد به از بین رفتن و جان باختن تعدادی از هموطنانمان در استانهای ایلام و لرستان انجامید و ما امیدواریم که مسئولان با تلاش و کمک رسانی خود دردها و آلام مردم را جبران کنند کما اینکه از ساعات اولیه حادثه این اتفاق افتاد.
چمران تاکید کرد: باید یادآوری کنم که سیلهای اخیر نوعی هشدار برای سایر شهرها از جمله شهر تهران نیز هست چراکه تهران در مقابل سیل بیدفاع است هر چند که اقدامات خوبی در این چند ساله انجام شده. توصیه میکنم پروژههایی که در این زمینه در دست احداث است هر چه زودتر تکمیل شود تا دچار چنین حوادثی نشویم.
سابقه سیل در تهران
وقوع سیل در تهران با نگاهی به سابقه این رخداد طبیعی، احتمالی شدنی است و در دهههای گذشته وقوع سیل در تهران به طور دورهای و با شدتهای مختلف تکرار شده است. ساعت یک بعد از ظهر چهارم مرداد ۶۶، بر اثر بارش شدید باران و جاریشدن سیلاب در درههای دربند و گلابدره، حدود ۳۰۰ نفر کشته شدند و ۷۵۷ میلیارد ریال خسارت مالی وارد شد. این سیل پس از سیلاب سال ۱۳۸۰ رودخانه گرگانرود با ۴۰۰ کشته، دومین سیل پرتلفات ایران است. در این روز با وجود گرمای هوا، رگبار و تگرگ شدیدی آغاز به باریدن کرد، شدت رگبار به گونهای بود که در مدت ۱۰۷ دقیقه ۲۸ میلیمتر بارش ثبت شد. در مدت کوتاهی سیلاب عظیمی از رودخانه گلابدره به حرکت درآمد و در مسیر خود سد ساختهشده توسط جهاد سازندگی را تخریب و صدها تن گلولای و سنگ را در مسیر رودخانه گلابدره و جعفرآباد به سمت میدان تجریش به حرکت درآورد. پس از این سیل، میدان تجریش به مدت دو ماه بسته بود و عملیات پاکسازی و بازسازی آن ادامه داشت و تا مدتها نیز قطعه سنگ بزرگی وسط میدان تجریش وجود داشت که یادگار همان سیل معروف بود. این اتفاق، بزرگترین حادثه طبیعی در تهران بود که البته همین چند ماه گذشته با شدتی کمتر در غرب پایتخت و مسیر رودخانه کن تکرار شد با دست کم هشت کشتهای که بر جای گذاشت، بار دیگر زنگ خطر وقوع سیلاب در تهران را به صدا درآورد.
سیل، بیخ گوش پایتخت
واقعیت این است که خطری بهنام سیلاب در این شهر و بسیاری از شهرهای بزرگ کشور وجود دارد و خواهد داشت چرا که سیلاب جـزو طبیعـت است و ایـن شهرها هستنـد که در دامنـه کوه هـا که به طور طبیعی سیل خیز هستند شکل گرفتهاند و بعضا تا بخشی از کوهپایهها گسترش یافتهاند. طبق آماری که سازمان ملل متحد ارائه کرده است، در میان حوادث طبیعی سیل و توفان، بیشترین تلفات و خسارات را به جوامع بشری وارد آورده است، به گونهای که تنها در یک دهه گذشته میزان خسارات ناشی از سیل و توفان بالغ بر ۲۱ هزار میلیارد دلار در مقابل ۱۸ هزار میلیارد دلار خسارات ناشی از زمین لرزه بوده است. در سالهای گذشته حدود ۷۰ درصد اعتبارات سالانه طرح کاهش اثرات حوادث طبیعی و ستاد حوادث غیر مترقبه صرف جبران خسارات ناشی از سیل شده است. ضمن اینکه باید توجه داشت به دلیل بهبود روشهای ساخت و ساز و رعایت ضوابط و مقررات، ایمنی سازهها و تأسیسات در مقابل خطراتی چون زمین لرزه افزایش مییابد ولی متأسفانه روند طبیعی توسعه در کشورهایی نظیر ایران باعث تخریب محیطزیست و منابع طبیعی شده است و خطر پذیری در مقابل سیل همچنان افزایش مییابد. در شهر تهران به ویژه پس از سیلاب تجریش از تفکر مهار سیل بهره گرفته شد و کیلومترها کانال سنگی و بتنی و تونلهای زمیرزمینی احداث شد تا آبهای سطحی را از رود درههای شمال شهر به جنوب انتقال دهد. سرمایههای هنگفتی صرف احداث این کانالها و تونلها شد بدون توجه به اینکه این آبها میتواند فرصتی برای شهر باشد. ورود فاضلابها به این کانالها و بحـث توسعه ساخـت و سازهای قانونی و غیر قانونی در حریـم این رود درهها، این رودخانهها را به تهدیدی نه تنها در شرایط سیلاب بلکه در شرایط عادی بدل کردند. عمق فاجعه زمانی نمایان شد که به علت کمبود منابع آب آشامیدنی و فضای سبز، بیش از ظرفیت سفره آبهای زیرزمینی بهره برداری از چاهها در دستور کار قرار گرفت و سطح آبهای زیرزمینی شروع به پایین رفتن کرد که نتیجه آن نشست زمین در محدوده وسیعی از دشت تهران و وارد آمدن آسیب به مستحدثات و کاهش کیفیت آب آشامیدنی مصرفی کلانشهر تهران شد که زمانی شهرت جهانی داشت.
زندگی با سیلاب شدنی است؟
اما از اوایل سال ۸۶ تغییر اساسی در نگرش شهرداری تهران به بحث حفظ و بهره برداری از روددرهها و مسیلها رخ داده است تا تفکر زندگی با سیلاب جایگزین مهار سیلاب شود. این بحث که تهران به رود درهها به عنوان مجاری زندگی نیاز دارد و لزوم آزاد سازی حریم رودخانهها و احیای دوباره آنها به طور ویژه دردستور کار شهرداری تهران قرار گرفت و توافقنامهای در سال ۸۷ میان شهرداری تهران، وزارت نیرو و شورای اسلامی شهر تهران در خصوص «مدیریت سیلاب شهر تهران» امضا شد. تا قبل از آن شهرداری بر سر احکام مربوط به صدور مجوز ساخت و ساز در حریم رودخانهها با وزارت نیرو و آب منطقهای تهران در کشمکش بود و بعضا کار به دادگاه و قوه قضائیه نیز کشیده میشد اما پس از این توافق، شهرداری تهران مصمم شد با کمک وزارت نیرو و آزادسازی حریم رودخانهها این فضاها را به محیطی ایمن و سالم برای بحث تفرجگاهی تبدیل کند. در این خصوص اولین طرح به صورت پایلوت با حمایت شورای اسلامی شهر تهران و همکاری وزارت نیرو در بوستان نهج البلاغه در دره فرحزاد اجرا و با استقبال مردم روبهرو شد.
هم اکنون نیز طرحهایی در سایر روددرهها از جمله کن، ادامه فرحزاد، درکه و…… در حال طراحی و اجراست. این درحالی است که انتقاداتی به سیاست تبدیل رود درهها به تفرجگاه به خصوص پس از سیلاب چند ماه گذشته در کن مطرح شده و کارشناسان معتقدند مسدود شدن مسیرهای گذر آب، خود عاملی برای وقوع سیل است.
چرا بزرگراه امام علی را روی مسیل ساختهاید؟
یکی از این انتقادات را رئیس سازمان مدیریت بحران کشور مطرح کرده و گفته که تغییرات مدلهای شهرسازی در شهر تهران، خسارات وقوع سیل احتمالی در تهران را بیشتر کرده است.
نجار از وضعیت ساخت و سازها در شهرها انتقاد کرده با تاکید بر اینکه دورههای بازگشت اقلیمی در پروژههای عمرانی مورد مطالعه قرار نمیگیرد گفته «از طرفی گسترش شهرها و سکونتگاههای غیررسمی نیز در بروز سیلاب تاثیر گذار است به عنوان مثال در تهران آمدهایم و بزرگراه امام علی(ع) را روی مسیل ساختهایم این در حالی است که در صورت بروز سیلاب معلوم نیست که آب از کدام طریق راه خود را مییابد و خارج میشود؟ آن هم وقتی که ما مسیل را به بزرگراه تبدیل کردهایم. در قمرود نیز مشکلی مشابه وجود دارد و این موضوع در بسیاری از پروژهها دیده میشود.»
نجار تاکید کرده که کارشناسان کمیسیون ماده ۵ و مهندسان مشاور در طرح جامع باید دقت بیشتری داشته باشند و این دورههای اقلیمی را حتما مدنظر قرار دهند چرا که نتیجه بیتوجهی به این دورهها حوادثی میشود که شاهد آن هستیم.
رئیس سازمان مدیریت بحران کشور درباره اینکه چه عاملی سبب بروز این سیلابها شد، اظهار کرد: «زمانی که باران به شکل نم نم شروع به باریدن کند آب جذب خاک میشود اما زمانی که باران به شکل سیل آسا شروع به بارندگی کند امکان جذب آن در خاک وجود نداشته و از این رو بر سطح زمین جاری میشود در این شرایط آب باید وارد مسیلها و رودخانهها شده و مسیر خود را ادامه دهد اما زمانی که طبیعت دستکاری و در مسیلها اقدام به ساخت و ساز میشود این چرخه درجایی قطع شده و نتیجه آن واکنشی میشود که طبیعت از خود نشان میدهد. آبهای سطحی راه خود را در همان مسیری که باید ادامه میدهند اما این انسانها هستند که در مسیر سیل اقدام به ساختوساز کرده و دچار خسارت میشوند. سه نفری که در استان لرستان جان خود را از دست دادهاند بر اساس گزارشی که استانداری داده است در بستر رودخانه و مسیل اقدام به ساخت و ساز کرده بودند.»
در چنین شرایطی و با توجه به استعدادهای تهران برای وقوع سیلاب شدید و بیدفاعی این شهر در برابر این رخداد، باید منتظر ماند تا اتفاقی بس ناگوار در شهر رخ دهد و بار دیگر مسئولان، از لزوم برنامه ریزی برای جلوگیری از خسارات در حوادث طبیعی و تصمیم گیریهای تازه و ناکارآمد برای بالابردن قدرت دفاع شهر در برابر حوادث طبیعی سخن گویند.













