آبستراکسیون اقلیت؛ یعنی موافقت اکثریت مجلس

چکیده : آبستراکسیون مخالفان برجام تایید این مطلب است که اکثریت مجلس با برجام موافقند لذا از هر طرف که تندرو‌ها حرکت کنند مانند تلاش‌های چند ماه اخیر به سمت انزوای بیشتر خواهند رفت. به آب و آتش زدن این افراد و همفکرانشان در موضوع برجام ناشی از انفعال است....

احمد شیرزاد

چند روز پیش کمیسیون ویژه رسیدگی به برجام با تمام حاشیه‌هایش به رسیدگی به برجام پایان داد و گزارش خود را در صحن مجلس قرائت کرد. با این حال حاشیه‌ها گویا پایانی نداشت و بحث و جنجال بر سر تایید یا رد برجام ادامه پیدا کرد تا با رای‌نیاوردن دوفوریت طرح «اقدام متقابل دولت به اجرای برجام» منتقدان روش یا شیوه‌های دیگری برای ابراز مخالفت و به کرسی‌ نشاندن صحبت‌هایشان دنبال کنند. لذا سعی دارند از شیوه‌هایی مانند آبستراکسیون در جلسه فردا برای رد برجام استفاده کنند.

اگر بخواهیم اصل قضیه را بررسی کنیم خواهیم دید که دولت در واقع الزام قانونی برای طرح برجام در مجلس نمی‌دید و اصولا نظر دولت و وزارت خارجه این بود که برجام به مجلس نرود. مخالفان برجام اما به شدت دنبال آن بودند که برجام به صحن مجلس فرستاده شود تا بتوانند آن را رد کنند. البته امید آنها در ابتدا این بود که برجام در کنگره آمریکا لغو شود تا در واکنش به این عمل مجلس ایران نیز برجام را رد کند که این اتفاق نیفتاد. در ادامه اقلیت تندرو مجلس به شدت کم آورد یعنی به دلیل نوع اقدامات و فشارهایی که در کمیسیون برجام کردند مثل دعوت از آقای جلیلی، یا دست زدن به تحصن روبه‌روی مجلس و… بازهم نتوانستند برنامه خود را اجرایی کنند.

بنابراین اکنون در آخرین‌ واکنش خود می‌خواهند جلوی طرح برجام را در مجلس بگیرند که اگر موفق شوند نهایتا به خواست دولت تن داده‌اند! چراکه دولت از ابتدا هم نمی‌خواست برجام در مجلس بررسی شود و آنچه الان قرار است در مجلس مورد بررسی قرار بگیرد طرح یک‌فوریتی تایید برجام است که توسط اکثریت به مجلس ارائه شده است.

البته این اکثریت قادر نبود دوسوم آرا را کسب کند ولی به هر حال در اکثریت هستند چون طرح رای آورده است. مطرح شدن برجام از دو حالت خارج نیست یا در مجلس به تصویب خواهد رسید که اگر چنین شود دولت و شورای عالی امنیت ملی توانسته‌اند تایید برجام را از مجلس هم بگیرند. اگر هم برجام در مجلس تصویب نشود حداکثر دولت کار خود را انجام خواهد داد و همه‌چیز بر اساس خواست دولت جلو می‌رود و این در شرایطی است که همگان می‌دانند بر اساس تصویب یک‌فوریت طرح اقدام متقابل دولت…، نمایندگان با برجام موافقت کرده‌اند.

آبستراکسیون مخالفان برجام تایید این مطلب است که اکثریت مجلس با برجام موافقند لذا از هر طرف که تندرو‌ها حرکت کنند مانند تلاش‌های چند ماه اخیر به سمت انزوای بیشتر خواهند رفت. به آب و آتش زدن این افراد و همفکرانشان در موضوع برجام ناشی از انفعال است. آبستراکسیون در تاریخ مجلس ما بی‌سابقه است و بدون تردید موارد آبستراکسیون در معدود مواردی از مجالس بعد از انقلاب مطرح شده است. البته این حق قانونی اقلیت مجلس است اما باید به یاد داشته باشند همواره نمی‌توان آبستراکسیون دائمی کرد. قانون مجلس ایران با قانون کنگره آمریکا فرق دارد که اقلیت به طور کلی بتوانند جلوی طرح موضوعی در مجلس را بگیرند.

در ایران می‌توانند در مجلس حاضر نشوند و مجلس را از اکثریت بیندازند ولی موضوع از دستور کار مجلس خارج نمی‌شود و هر زمانی که مجلس رسمیت بیابد‌‌ همان دستور قبلی باید ادامه پیدا کند مگر اینکه به نوعی طرح از دستور کار مجلس خارج شود در صورتی که این طرح به کمیسیون رفته و یک فوریت آن تصویب شده بنابراین بعید است که از دستور کار خارج شود. به لحاظ آیین‌نامه‌ای هم آبستراکسیون جنبه نمایشی دارد. طرح چنین موضوعی نه تنها قدرت یک جناح را نشان نمی‌دهد بلکه ضعف آن را نشان می‌دهد.

واقعیت این است که تا به حال آنقدر دست اشخاصی که مخالف یک طرح ملی باشند باز نبوده و این به دلیل آن است که شاید عده‌ای دنبال این هستند که شیرینی این طرح از بین رود و دولت را از چشم مردم بیندازند و تا جایی که امکان دارد دستاورد‌های توافق را زیر سوال برده و مورد تردید قرار دهند.

منبع: روزنامه آرمان