سهل انگاری های بهداشتی و پزشکی؛ استقبال برای حذف مخالفان در زندان

چکیده :با خوشبینانه ترین ارزیابی باید گفت که مسؤلان جمهوری اسلامی در داخل زندانها در همه سطوح از صلاحیت لازم برای مراقبت از جان زندانیان اعم از سیاسی و غیر سیاسی برخوردار نیستند مضافا به این که حتی در مواردی می توان استقبال مسؤلان امنیتی را از حذف نیروهای منتقد به این طریق محتمل دانست....

کلمه – گروه خبر: سهل انگاریهای بهداشتی – پزشکی در زندان های ایران به یک مشکل دایمی و ظاهرا غیر قابل حل تبدیل شده است، این در حالی است که با توجه به پنهانکاری های قوه قضاییه و سازمان زندانها تنها بخشی از نتایج و عوارض این معضل بزرگ انعکاس رسانه ای پیدا می کند.

در عین حال آنچه به شکل محدود در نتیجه کوتاهی های مسولان زندانی ها به گوش افکار عمومی می رسد اغلب مربوط به زندان های سیاسی، صنفی و مدنی و آن هم بیشتر در تهران است که علیرغم تحمل تحمیل های مضاعف، دسترسی نسبتا بیشتری به رسانه های جمعی دارند.

پیش از این کلمه در زمینه وخیم بهداشتی در قرنطینه زندان اوین گزارشی را ارائه داده بود و اخیرا نیز مهدی هاشمی و حسین رفیعی به وجود این معضل در بند هفت و هشت زتدان اوین اشاره کرده است.

سه مورد بارز از رخدادهای دردناک که زندانهای ایران جان فعالان سیاسی-صنفی را گرفته است مربوط به درگذشت و شهادت هدی صابر، ستار بهشتی و اخیرا شاهرخ زمانی می شود.

در حالی که جمهوری اسلامی در فاجعه منا، مدام از دولت عربستان درخواست برخورد مسؤلانه و پذیرش مسؤلیت این حادثه عظیم را می کند، متأسفانه حتی در یک مورد حوادث دردناک داخل زندانها، مسؤلیتی را نپذیرفته و با بی تفاوتی از کنار قربانیان بیگناه و خانواده های داغدار آنها گذشته است.

از سوی دیگر طی روزهای گذشته داوود سرخوش که معروف به جعبه سیاه پرونده محمدرضا رحیمی بود نیز در داخل بند هشت اوین به دلیل سکته قلبی جان خویش را از دست داد چند سال قبل هم البرز قاسمی نیز از زندانیهایی بود که به علت بی توجهی مسؤلان در زندان فوت کرد.

به گزارش خبرنگار کلمه سرخوش در دو هفته بیش از این واقعه، به خاطر سر درد های مزمن و شدید به بیمارستان امام خمینی اعزام شده بود. اما با بی توجهی مسؤلان امر، مجددا بدون انجام معالجات معمول، وی را به اوین باز می گردانند و اندکی بعد او جان خود را از دست می دهد.

با خوشبینانه ترین ارزیابی باید گفت که مسؤلان جمهوری اسلامی در داخل زندانها در همه سطوح از صلاحیت لازم برای مراقبت از جان زندانیان اعم از سیاسی و غیر سیاسی برخوردار نیستند مضافا به این که حتی در مواردی می توان استقبال مسؤلان امنیتی را از حذف نیروهای منتقد به این طریق محتمل دانست.