ایازی: حکومتی که اتکا به مردم نداشته باشد، مشروعیت ندارد
چکیده :ایازی با اشاره به سخنانی از امام خمینی که «در ایران اسلامى مردم تصمیم گیران نهایى تمامى مسائلند» و «سیاست ما همیشه بر مبناى آزادى و استقلال و حفظ منافع مردم است که این اصل را هرگز فداى چیزى نمى کنیم» معتقد است کسانی که خود به مشروعیت حق رای اعتقادی ندارند، این تعبیرها را اعتقاد قلبی امام نمی دانند....
کلمه – گروه خبر: حجت الاسلام و المسلمین سیدمحمد علی ایازی با تاکید بر اینکه در سیره امام علی انتخاب و رضایت مردم اهمیت بسیار دارد می گوید که از دیدگاه امام خمینى واقعا این مردم هستند که در حکومت اسلامى نقش دارند، و حکومتی که اتکای به مردم نداشته باشد، مشروعیت ندارد.
این استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به سخنانی از امام خمینی که «در ایران اسلامى مردم تصمیم گیران نهایى تمامى مسائلند» و «سیاست ما همیشه بر مبناى آزادى و استقلال و حفظ منافع مردم است که این اصل را هرگز فداى چیزى نمى کنیم» معتقد است کسانی که خود به مشروعیت حق رای اعتقادی ندارند، این تعبیرها را اعتقاد قلبی امام نمی دانند.
به گزارش جماران، نشست علمی و دینی گوهر معرفت با موضوع «جایگاه مردم در نظام دینی با توجه به مبانی نظری امام خمینی (س)» با حضور حجت الاسلام سیدمحمد علی ایازی و توسط گروه معرفت نمایندگی مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س) در اصفهان، برگزار شد.
حجت الاسلام و المسلمین سیدمحمد علی ایازی در این نشست در مورد اداره نظام های سیاسی دنیا اظهار کرد: به طور معمول نظام های سیاسی دنیا به 2 روش اداره می شوند. یکی اداره به روش فردی و محوریت استبدادی است که رهبران در این نوع حکومت بر اساس کودتا روی کار می آیند و تدریجا به لطائف الحیل به حکومت خود ادامه داده اند. روش دیگر، روی کار آمدن حاکمان جامعه به وسیله انتخابات و اتکای به آرای مردم است.
این استاد حوزه و دانشگاه تصریح کرد: اتکای به مردم در حکومت و به تعبیری مردم سالاری هر چند بهترین و بی عیب ترین روش حکومت داری نیست، اما جایگزینی بهتر از این روش برای اداره کشورها وجود ندارد. بزرگترین آفت حکومت با اتکای عمومی بهره گیری سیاستمداران از عوام فریبی و روش های پوپولیستی است. مردم فریبى سیاستمداران ویژگى کهن دموکراسی ها است. بسیارى از اندیشمندان کلاسیک هم در سطح نظر و هم در سطح عمل بر این ویژگی تأکید داشته اند.
وی با تأکید بر اینکه در معارف دینی اراده مردم در امور کشور به رسمیت شناخته شده است، ادامه داد: در سیره امام علی (ع) نیز انتخاب و رضایت مردم اهمیت بسیار دارد. همچنین در ارکان مختلف قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران این حق پیش بینی شده است. آنچه روشن است اینکه از دیدگاه امام خمینى(س) واقعا این مردم هستند که در حکومت اسلامى نقش دارند، و حکومتی که اتکای به مردم نداشته باشد، مشروعیت ندارد. امام در سخنرانی های بسیار خود در آستانه پیروزی انقلاب اسلامی و پس از پیروزی انقلاب به این موضوع بارها و بارها تأکید کرده است. در این راستا ایشان به نقش محورى مردم در شکل گیرى حکومت تأکید مى کنند و مى فرمایند که «از حقوق اوّلیه هر ملتى است که باید سرنوشت و تعیین شکل و نوع حکومت خود را در دست داشته باشد.»
ایازی افزود: امام(س) از اراده و حضور مردم به عنوان عامل اساسى در مشروعیت مردمى حکومت یاد کرده و بر این اساس هرگونه دیکتاتورى را برخلاف اسلام تلقى و رد مى کنند. به این جهت است که ایشان، در پاسخ به دلیل مخالفت خود با سلطنت مشروطه و شاه، می فرمایند که «ارادۀ ملت نقشى در روى کارآمدن شاه نداشته است. بنابراین سلطنت وى از اساس، غیرقانونى است و از مشروعیت برخوردار نیست».
وی خاطر نشان کرد: در نظام اسلامى همه مردم موظف هستند که بر امور جامعه اسلامى نظارت داشته باشند، چنانکه پیامبر گرامی اسلام می فرماید که «کلّکم راع و کلکم مسئول عن رعیته». چه آگاهى مردم و مشارکت و نظارت همگانى آنها بر حکومت منتخب خویش، بزرگترین ضمانت حفظ امنیت در جامعه است. این مطلب مى تواند مؤید این نکته نیز باشد که وجدان عمومى بهتر از هر فرد و جناحى خیر و صلاح خود را تشخیص مى دهد.
این استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به سخنانی از امام خمینی (س) یادآور شد: امام با اعتقاد به نبوغ سیاسى و معرفتى مردم اعلام مى دارند که «در ایران اسلامى مردم تصمیم گیران نهایى تمامى مسائلند» و در جاى دیگر با عنایت به تجلى خواسته هاى مردم در شعار استقلال، آزادى و جمهورى اسلامى مى فرمایند که «سیاست ما همیشه بر مبناى آزادى و استقلال و حفظ منافع مردم است که این اصل را هرگز فداى چیزى نمى کنیم».
وی تأکید کرد: اما کسانی که خود به مشروعیت حق رای اعتقادی ندارند، این تعبیرها را اعتقاد قلبی امام ندانسته و به اعتقاد آنان امام گویی مانند سیاستمداران دنیا برای جلب و جذب مردم این سخنان را بیان کرده است.
ایازی در پایان گفت: البته تعریف روشن و دقیقی از کلمه مردم تاکنون نشده است و هریک از مکاتب با توجه به گروه فعال و مؤثر در تحولات سیاسی ـ اجتماعی برای خود تعریف و برداشت خاصی از مردم دارند. از سوی دیگر سیاستمداران همواره از مردم سخن می گویند و طرفداران خود را مردم و مخالفان را دشمنان مردم می نامند.
