سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » احمدرضا حائری: به ما حکم داده‌اند تا خانواده‌های زندانیان سیاسی را مرعوب کنند...
» از پیگیری دولت و مجلس درباره حمله به بند 350 خبری نیست؛ امیدوارم مشمول مرور زمان نشود

احمدرضا حائری: به ما حکم داده‌اند تا خانواده‌های زندانیان سیاسی را مرعوب کنند

چکیده :تنها مسئله ای که قوای سه گانه مورد توجه قرار ندادند، شناسایی آمرین و عاملین اتفاقات بند 350 و محاکمه آنها بود. توقع ما این بود که آقای روحانی عده ای را برای پیگیری تعیین کنند و با مذاکراتی که با برخی از نمایندگان مجلس از جمله آقای مطهری و تابش داشتیم، منتظر بودیم که رسیدگی کنند. اما به نظر می رسد مرور زمان باعث شده که این مسئله را فراموش کنند. ...


کلمه – روشنک ابراهیمی:

طی هفته گذشته اخباری مبنی بر تأیید احکام هفت تن از افرادی که پیگیر ماجرای حمله به بند 350 بودند از سوی شعبه 36 دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست قاضی زرگر، منتشر شد، اما احمدرضا حائری از رای دادگاه تجدیدنظر اظهار بی اطلاعی می کند و می گوید تاکنون نتیجه دادگاه تجدیدنظر به او و یا وکیلش ابلاغ نشده است.

احمدرضا حائری، برادر سعید حائری زندانی بند 350 و یکی از نمایندگان خانواده های زندانیان سیاسی این بند بود که به همراه تعداد دیگری از خانواده زندانیان با مراجعه به نهادهای مسئول همچون دادستانی تهران، کمسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی و نهاد ریاست جمهوری خواستار شناسائی عوامل حمله به زندانیان سیاسی، معرفی و محاکمه آنان شده بودند.

پیگیری و شکایتی که منجر به بازداشت وی شد و در دادگاه بدوی به ریاست قاضی صلواتی رئیس شعبه پانزده دادگاه انقلاب اسلامی تهران، او را به سه سال و نیم حبس محکوم کردند. همچنین پنج فعال دانشجویی دیگر با اسامی سهراب صالحین، نادی صبوری، میلاد پورعیسی، جواد مهاجری، ستاره داوری نیز در این پرونده در مجموع به 23 سال زندان محکوم شده اند.

روز 28 فروردین سال گذشته تعداد زیادی از ماموران زندان و لباس شخصی ها در یورش به بند 350 زندان اوین پس از ضرب و شتم زندانیان، 32 تن از آنها را به انفرادی فرستادند. پس از اعتراضات وسیع فعالان سیاسی، زندانیان سیاسی در زندان های دیگر و خانواده های زندانیان سیاسی، مسئولان قضایی و دولتی به خانواده های زندانیان سیاسی جهت معرفی و محاکمه عوامل این فاجعه وعده دادند؛ وعده ای که پس از گذشت بیش از یک سال تاکنون تحقق نیافته است.

طی این یک سال تنها اقدامی که از سوی مسئولان قضایی مشهود بود، پروژه انحلال بند 350 و پراکنده کردن زندانیان سیاسی از این بند بود که بارها مسئولان امنیتی و قضایی به صورت علنی و غیر علنی آن را اعلام کردند.

به سراغ احمدرضا حائری رفتیم تا از چند و چون روند رسیدگی به شکایات خانواده ها تا صدور احکام حبس برای معترضین حمله به زندانیان بند 350 بپرسیم.

متن گفت و گوی کلمه با احمدرضا حائری را با هم می خوانیم:

آقای حائری، آیا نتیجه حکم دادگاه تجدیدنظر به دست شما رسیده است؟

پدرم که وکیل من هستند لایحه را به دادگاه تجدیدنظر ارسال کرده اند اما الان که دو تا سه ماه می گذرد هنوز چیزی به ما ابلاغ نکرده اند. حداقل باید تلفنی به وکیل خبر بدهند که اصلا چیزی به ما اعلام نکرده اند.

آخرین اطلاعی که شما دارید مربوط به چه زمانی است؟

حدود چهل روز پیش پدرم که وکیل من هم هستند به دادگاه تجدید نظر مراجعه کردند و لایحه را تحویل دادند اما تا الان هیچ چیزی رسمی و کتبی یا حتی شفاهی به ما ابلاغ نکرده اند.

اگر امکان دارد در خصوص احکام صادر شده در دادگاه بدوی بگویید؟

یک پرونده گروهی برای ما تشکیل داده بودند اما جلسه دادگاه من را جدا برگزار کردند که در شعبه پانزده توسط قاضی صلواتی برای من سه سال و نیم حکم زندان دادند برای دیگر عزیزان هم به همین میزان. فقط یکی از آنها ظاهرا حکم بیشتری گرفت. الان تقریبا دو سه ماه است که پرونده به دادگاه تجدیدنظر در شعبه 36 زیر نظر قاضی زرگر رفته است.

با استناد به چه اتهامی این احکام صادر شده است؟

در مرحله اول که بازپرس شعبه دادسرای مقدس اوین حکم بازداشت موقت من را صادر کرده بود، به اتهام اخلال در نظم از طریق برگزاری تجمع و تبلیغ علیه نظام بود. اما در بازجویی ها و مرحله دفاع آخر که پرونده به دادگاه ارسال شد اتهام اقدام علیه امنیت ملی هم به آن اضافه شد. دادگاه مختصری برگزار کردند و حداقل برای من بعنوان نماینده خانواده زندانیان سیاسی هیچ ادله ای در پرونده وجود نداشت.

حتی در مذاکره با اعضای کمیسیون امنیت ملی مجلس و نمایندگان، تنها من نبودم و تعداد دیگری از خانواده ها هم بودند. در حقیقت در مراحل بازجویی و جلسه دادگاه هیچ دلیلی برای اقدام علیه امنیت ملی ارائه داده نشد؛ مضاف بر اینکه هیچ آشنایی با دیگر بازداشت شدگان این پرونده که اکثرا جوان هم هستند و تعدادی از آنها از فعالین دانشجویی بودند، نداشتم. اما یک پرونده گروهی برای ما تشکیل دادند.

نکته مهم دیگری که وکیلم هم در لایحه و هم به طور شفاهی در جلسه دادگاه گفتند، این است که هیچ قرینه ای مبنی بر اجتماع و تبانی وجود ندارد زیرا اجتماع و تبانی باید توسط دو یا چند نفر تشکیل شود، در صورتی که من به عنوان کسی که به ضرب و شتم برادرم اعتراض داشتم، هیچ آشنایی با بازداشت شدگان پرونده نداشتم و اصلا دلیلی برای این اتهام وجود نداشت.

به عبارت دیگر اولین شرط اتهام اجتماع و تبانی بر علیه امنیت ملی، همانگونه که از اسمش مشخص است، این است که افرادی با همدیگر تبانی کنند؛ که در مورد ما چنین نبود و اساسا این شرط در پرونده لحاظ نشده است. شخصا امیدوارم دادگاه تجدیدنظر این حکم را بشکند.

شما از سوی چه نهادی بازداشت شدید؟

من را مامورانی از قرارگاه ثارالله سپاه بازداشت کردند.

اگر کمی به عقب برگردیم، تعداد زیادی از خانواده های زندانیان سیاسی پیگیر مسئله بودند اما فقط با شما برخورد شد؟ علت آن چه بود؟

بله، تحلیل و برداشت من این است که می خواستند با برخورد با یکی از نمایندگان خانواده های زندانیان سیاسی رعب و وحشت ایجاد کنند تا دیگر خانواده های پیگیری نکنند.

در حالی که در مذاکراتی که داشتیم، وزارت اطلاعات اصرار داشتند که شما تجمعات را ادامه ندهید و ما خودمان پیگیری می کنیم. وعده هایی هم دادند. ما هم تجمعات را قطع کردیم. اما یک ماه بعد از اتمام تجمعات، مسئله بازداشت ما پیش آمد.

پیگیری هایی که در آن زمان انجام دادید و همانطور که گفتید وعده هایی هم مبنی بر رسیدگی داده شد، الان به کجا رسیده است؟

به هیچ کجا نرسیده و در اظهارنظری هم که آقای نوبخت چند ماه پیش داشتند اشاره کردند که گزارشی به رئیس جمهور داده شده اما مشخص نیست که گزارش را چه گروه و وزارتخانه ای تهیه کرده و محتوای آن چیست و کلا مشخص نشده که آیا چنین گزارشی بوده و آیا آقای روحانی گزارشی در این زمینه خوانده اند یا نه؟ یا اگر خوانده اند پیگیری بعد از آن چه بوده…

در هر حال علی رغم پیگیری های فراوان، ما هیچ اطلاعی از نحوه رسیدگی به شکایتمان نداریم و قوه قضاییه و مجلس هم با وجود وعده برخی از اعضای کمیسیون نود هیچ گونه رسیدگی صورت ندادند و تا آنجایی که اطلاع داریم مسئله را همان زمان از دستور کار خارج کرده بودند.

در پایان اگر ناگفته ای مانده است، بفرمایید.

در جریان پیگیری بعد از حادثه 28 فروردین از سوی مجلس و دولت وعده های زیادی به خانواده ها داده شد تا مسئله ریشه یابی شود تا دیگر چنین اتفاقاتی نیفتد. اما متاسفانه چیزی که ما در عمل شاهد بودیم، این است که در بند 350 دیگر زندانی سیاسی پذیرفته نمی شود و ظاهرا برنامه ای برای تعطیلی این بند و پراکنده کردن زندانیان سیاسی در دست اجراست.

یعنی تنها مسئله ای که قوای سه گانه مورد توجه قرار ندادند، شناسایی آمرین و عاملین اتفاقات بند 350 و محاکمه آنها بود. توقع ما این بود که آقای روحانی عده ای را برای پیگیری تعیین کنند و با مذاکراتی که با برخی از نمایندگان مجلس از جمله آقای مطهری و تابش داشتیم، منتظر بودیم که رسیدگی کنند. اما به نظر می رسد مرور زمان باعث شده که این مسئله را فراموش کنند. امیدوارم این مسئله مشمول مرور زمان نشود و پیگیری و رسیدگی کنند.


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.