آمدی، با شاخهی سبز شمشاد/ شعری از احمد پورنجاتی
چکیده :كه با هم باشیم،/ همه/ -دور هم-/ نشسته بر سفره ی ساده ی خالی از دروغ/ برای ایران پر فروغ! ...
احمد پورنجاتى:
چون چنین روزی؛
آمدی،
با شاخه ی سبز شمشاد
برای باغچه ی كوچك آرزوهامان
كه با هم باشیم،
همه
-دور هم-
نشسته بر سفره ی ساده ی خالی از دروغ
برای ایران پر فروغ!
و نمی خواستی
جای كسی را تنگ كنی،
كه در سپهر سبز اندیشه و اخلاق و منش تو،
جا بود برای هركه ایرانی!
یادت هماره سبز













