شجریان: چه بگویم که در مملکت خودم و برای مردم خودم اجازه خواندن ندارم
چکیده : محمدرضا شجریان در همایش بین المللی حافظ گفت: زیادهگویی نمیخواهم بکنم. من چندین سالی است که میخوانم و آنچه باید را تا به حال خواندهام و از این به بعد هرچه بخوانم زیادهگویی است اما من چند سال است که اجازه ندارم برای مردم خودم و در مملکت خودم بخوانم...
کلمه – گروه خبر: ” در کشوری زندگی می کنم که حق خواندن ندارم” این شاید دردناک ترین جمله ای باشد که تاکنون از زبان محمد رضا شجریان استاد آواز ایران درباره وضعیت موجودش گفته شده باشد. او که امروز در همایش بینالمللی حافظ سخن می گفت، در ادامه اضافه کرد: ” اجازه ندارم برای مردم خودم و در مملکت خودم بخوانم”
او گلایه اش را در میان سخنانش درباره شعر حافظ و شعر فارسی گفت. محمدرضا شجریان در ابتدای سخنانش در همایش بینالمللی حافظ گفت: بیتی از حافظ خوانده شد که به نظرم درست خوانده نشده و درست آن به نظرم اینگونه است: جلوهای کرد رخش دید ملک عشق نداشت / عین آتش شد از این غیرت و بر آدم زد.
وی در ادامه افزود: بیت دیگری نیز هست که به نظر من الحق زیباست: نظری خواست که بیند به جهان صورت خویش/ خیمه در آب و گل آدم زد و نمیدانم چرا این بیت در خیلی از نسخ نیست.
این استاد آواز ایران ادامه داد: وقتی آواز میخوانم بدون شعر نمیتوانم آواز بخوانم. مثل اتوموبیلی که بنزین ندارد. وقتی غنای شعر حافظ هست مرا به خواندن وامیدارد و چنان مرا شیفته میکند و میبرد به جایی که از خود بیخود میشوم و یکباره به خود میآیم و متوجه میشوم در جمعی در حال آواز خواندن هستم.
شجریان افزود: شعر حافظ گاهی مرا در آواز به جایی میبرد که همیشه نمیتوان به آنجا رسید. حافظ همیشه برای من مطرح بوده و معلم و مربی و پدر بوده و همه چیز بوده است. عشق برای ملک نیست برای انسان است فرشته عشق نداند که چیست: فرشته عشق ندانست چیست قصه مخوان / بخواه جام و شرابی به خاک آدم ریز/ پیاله بر کفنم بند تا سحرگه حشر/ به می ز دل ببرم هول روز رستاخیز.
شجریان در پایان گفت: زیادهگویی نمیخواهم بکنم. من چندین سالی است که میخوانم و آنچه باید را تا به حال خواندهام و از این به بعد هرچه بخوانم زیادهگویی است اما من چند سال است که اجازه ندارم برای مردم خودم و در مملکت خودم بخوانم.
آیت الله هاشمی رفسنجانی نیز با پیامی همایش حافظ را همراهی کرد.
در بخشی از این پیام آمده است: ” يكي از شيرينترين و لطيفترين لحظات زندگي من كه بيهيچ شائبهاي آن را نوعی عبادت ميدانم، تفكر در اشعار عرفاني بزرگان ادبيات فارسي، از جمله حافظ است كه سالهاست بر تارك عرفان ايران اسلامي ميدرخشد و از تلالوي آن اخلاق و فرهنگ انساني، رنگ اجتماعي مي گيرد.
خدا را شكر كه در طول تاريخ تقريباً 700 ساله پس از حافظ تاكنون، مخصوصاً در زمان انقلاب اسلامي، محافل ادبي و عرفاني، خاصه بر محور اشعار حافظ با حضور صاحبدلان صاحبنظر و گويندگان و پژوهشگران فرهيخته و انديشمند برگزار مي شود كه برگزاري همايش بينالمللي بزرگداشت انديشههاي بلند خواجه شمسالدين محمدحافظ شيرازي به همت دانشگاه آزاد اسلامي ادامه آن سنت ديرينه است. محفلي كه برپا شده تا جوانان شيفته فرهنگ و ادب، از بركات خرمن ذوقي، فرهنگي، علمي، ادبي و هنري حافظشناسان ايران و جهان، خوشهها برچينند و از رهگذر كرسيهاي نسخهشناسي، پرسش و پاسخ و شيوه تتبع در شناخت ابعاد گوناگون شخصيت اين رند «به غايت خوبي رسيده»، و از «وَصْمَتِ تفرقه به موهبت جمعيت خاطر نائل آمده»، راههاي روشن تفكر، تعقل و تدبر در وحدت وجود را بياموزند.”
او خطاب به حافظپژوهان خارج از کشور اعلام کرد: “بی یقین بدانید که ایران خانه شما و فرهنگ و ادب این سرزمین یار و مددکار همه مردم جهان و آرزومند آن است که صلح و تفاهم و همزیستی و احترام راستین بر همه شئون زندگی جهانیان روشنی ریزد که رسیدن به این هدف عالی و مقدس از نظر حافظ که دست پرورده عنایت حضرت حق است، امکان پذیر تواند بود.”
همایش بین المللی حافظ از امروز با حضور مسئولان دانشگاه آزاد، دانشجویان و اساتید این دانشگاه و همچنین حافظ شناسان بین المللی در دانشگاه آزاد آغاز شد و تا فردا در تهران ادامه دارد. همچنین این کنگره 17و 18 اردیبهشت ماه در شیراز نیز ادامه می یابد.
