دوستان ظریف
چکیده : برنامههای اقتدارگرایان برای شبیه سازی متعدد و دقیق است؛ لوث کردن مذاکرات هسته ای، توجیه طبیعی بودن کاهش نرخ تورم، سیاسی جلوه دادن مواضع مدیریتی مدیران دولت و موادی از این دست زمانی می تواند موثر باشد که حامیان دولت و مردم نیز ناخواسته آدرس غلط بدهند. من خالصانه از دوستان و همکاران روزنامه نگار درخواست میکنم با توجه به آشنایی جمع ما با کار رسانهای و تاثیر مواضع روزنامه نگاران در افکارعمومی، از خود خویشتنداری بیشتری نشان دهیم، و باز هم اذعان می کنم اگر چه بیشتر فشارها در ماجراهای سال ٨٨ بر طیف رسانه ایها وارد شده و امروز نیز بیشترین نامهربانیها بر ما ظاهر می شود اما به نظر می رسد باید به همین نسبت نیز تحمل ما بالاتر رود. شکوه و شکایت از اینکه مثلا محیط کار برای ادامه فعالیت اداری دو یا چند نفر از ما تنگ شده و یا عذرمان را خواسته اند نباید تبدیل به جریان سیاسی علیه دولت شود...
هنگامه شهیدی
چند روزی است که دوستان اصلاح طلب و بهویژه برخی از همکاران روزنامه نگار نسبت به سخنان آقای دکتر محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه با شبکه آمریکایی گله مند شدهاند و به تبع آن فضاهای مجازی و رسانهای نیز با دامن زدن به این شکوائیهها ناخواسته موجی انتقادی و منفی را علیه دولت به راه انداخته اند. درخصوص محتوی سخنان آقای ظریف و نیز پاسخی که بعد از آن مصاحبه خود ایشان در فیس بوک شخصی ارائه کردند شاید نیاز به موشکافی چندان نباشد چرا که:
اولا سخنان وی کلی و به نحوی درجهت حمایت از روزنامه نگاران اصیل و زحمتکش بود و ما نیز قبول داریم که نه تنها لباس روزنامه نگاری که هیچ لباس موجه دیگری توجیه گر اقدامات ضد امنیتی و اغتشاش نیست.
ثانیا با شناختی که جامعه روشنفکری و رسانهای از شخصیت فکری و اجتماعی آقای ظریف دارند این برداشت که وی معتقد به وارد بودن اتهامات ضد امنیتی به اصحاب رسانه و روزنامه نگاران باشد بسیار بعید و دور از ذهن می باشد.
از طرفی هیچ یک از ما روزنامه نگاران و فعالین سیاسی اصلاح طلب نیز انتظار نداریم که آقای ظریف خارج از کادر و خطوط رسمی کشور حرکت کند؛ حضور وی در خارج از کشور و مجامع بین المللی به عنوان نماینده حاکمیت است و نه چهرهای از یک جریان سیاسی خاص!
به هر تقدیر امید است با توضیحات ارائه شده توسط آقای ظریف و دقت بیشتر بر محتوای صحبتهای ایشان هرچه سریعتر سوء تفاهمات برطرف شود.
اما موضوع مهمتر که شاید به همین بهانه باید مطرح شود تلنگری به وضعیت ٬هوشیاری سیاسی٬ خودمان است. اگر دوستان عزیز ملاحظه کرده باشند از ماهها پیش جریان اقتدارگرا که با حمایت بی شائبه از دولتهای نهم و دهم درمقابل افکارعمومی قافیه را باخته است، تمام توان خویش را بسیج کرده تا با شبیه سازی دولت آقای روحانی با دولت آقای احمدی نژاد خود را از تیررس افکارعمومی دور سازد و برای دستیابی به این منظور از هر وسیلهای استفاده میکند. مثلا دروغهای رئیس دولت سابق یکی از محورهایی است که باید برای مردم عادی سازی کنند که شاهد بودیم تعدادی از رسانههای جریان اقتدارگرا، کوچکترین موضوع که با تفسیر خودشان مطابق با برنامههای اعلام شده دولت آقای روحانی نبود را به پای عدم صلاحیت دولت بیان میکنند و همین کم بود تا دوستان ما هم در ماجرای آقای ظریف وی را به دروغگویی متهم نمایند که مع الاسف این اتفاق در لابلای عصبانیت همکاران عزیزمان افتاد.
اینجانب نیز که خود از قربانیان خشونت اقتدارگرایان بوده و هستم یقینا مصائب وارده برعزیزان را حس میکنم و در پی تبرئه دولت از اشتباهات و ندانم کاریهایش نیستم بلکه فقط رعایت عدل و انصاف را متذکر میشوم و اینکه حرکت ما نباید نقیض خودمان باشد، هر چند این دولت به معنای مطلق آن، دولت اصلاح طلبان نیست اما جریان اصلاح طلبی با یک تحلیل مشخص و برای ایجاد فضای تنفسی و حاکمیت اعتدال به حمایت آقای روحانی و جلب آرا در انتخابات سال ٩٢ پرداخت.
به عنوان راقم این سطور وضعیت را به نوعی شبیه دوران آقای خاتمی می دانم که تعدادی از دوستان و صد البته با صداقت تمام اما بی پروا آقای خاتمی و حلقه اطرافیانش را به شدت تخطئه می کردند و همان زمان هم بنده از همان عزیزان میخواستم تا از حرکت کلی غافل نشویم و در جزئیات غرق نگردیم؛ جریان اقتدارگرا آنقدر فضا را مناسب میداند که با نبش قبر اتفاقات سه دهه گذشته توپ افراطی گری را به زمین اصلاح طلبان پرت میکند که نمونه آن را در سرمقاله کیهان مورخ هشتم اردیبهشت تحت عنوان ٬فکت شیت افراطی گری٬ می توان دید. با این فضاسازی میخواهند فجایع ناشی از شعارهای افراط گرایانه گذشته و تحمیل قطعنامههای ظالمانه به بهانه همین مواضع کودکانه را کم اهمیت جلوه دهند و یا با کنار کشیدن خود به عنوان جریان سوم دو خط فکری را به قربانگاه بکشانند.
برنامههای اقتدارگرایان برای شبیه سازی متعدد و دقیق است؛ لوث کردن مذاکرات هسته ای، توجیه طبیعی بودن کاهش نرخ تورم، سیاسی جلوه دادن مواضع مدیریتی مدیران دولت و موادی از این دست زمانی می تواند موثر باشد که حامیان دولت و مردم نیز ناخواسته آدرس غلط بدهند. من خالصانه از دوستان و همکاران روزنامه نگار درخواست میکنم با توجه به آشنایی جمع ما با کار رسانهای و تاثیر مواضع روزنامه نگاران در افکارعمومی، از خود خویشتنداری بیشتری نشان دهیم، و باز هم اذعان می کنم اگر چه بیشتر فشارها در ماجراهای سال ٨٨ بر طیف رسانه ایها وارد شده و امروز نیز بیشترین نامهربانیها بر ما ظاهر می شود اما به نظر می رسد باید به همین نسبت نیز تحمل ما بالاتر رود. شکوه و شکایت از اینکه مثلا محیط کار برای ادامه فعالیت اداری دو یا چند نفر از ما تنگ شده و یا عذرمان را خواسته اند نباید تبدیل به جریان سیاسی علیه دولت شود.
می دانم که فشارها و اذیتهای دوران حبس همه را دل نازک و ظریف تر از پیش ساخته است اما شما ٬دوستان ظریف٬ هستید که نهایتا با ظرافت باید خط عمومی ٬نجات ملی٬ را رقم بزنید.
منبع: روزان
