ایران هراسی به سبک اپوزیسیون ایرانی

چکیده :آنچه در ایران و خاورمیانه پس از سال های کودتای ۸۸ گذشت٬ البته تاثیری عمیق تر از بلندگوهای تبلیغاتی و ایدئولوژیک بر باورهای ایرانیان داشت. محصول دخالت/تجاوز بشر دوستانه در لیبی و عراق و افغانستان ثمر داد و تحریم های اقتصادی واقعیت مخوفش را نشان داد. همچنین جنایات بی پایان اسد و ظهور داعش نشان داد اوضاع همیشه می تواند از آنچه هست ناگوارتر شود. ایده هایی که برای سال ها پیشرو و مترقی می نمودند٬ حال نتایج هولناک خود را در ایران و همسایگانش به نمایش می...

احسان منصوری:
آنچه در ایران و خاورمیانه پس از سال های کودتای ۸۸ گذشت٬ البته تاثیری عمیق تر از بلندگوهای تبلیغاتی و ایدئولوژیک بر باورهای ایرانیان داشت. محصول دخالت/تجاوز بشر دوستانه در لیبی و عراق و افغانستان ثمر داد و تحریم های اقتصادی واقعیت مخوفش را نشان داد. همچنین جنایات بی پایان اسد و ظهور داعش نشان داد اوضاع همیشه می تواند از آنچه هست ناگوارتر شود. ایده هایی که برای سال ها پیشرو و مترقی می نمودند٬ حال نتایج هولناک خود را در ایران و همسایگانش به نمایش می گذاشتند.

با افزایش احتمال توافق نهایی هسته ای٬ کنگره آمریکا به مهمترین مرکز تجمیع نیروهای مخالف توافق تبدیل شده است. اسرائیل٬ عربستان و به ویژه نئوکان های آمریکایی تمام توان خود را به کار بسته اند تا از طریق کنگره در راه رسیدن به توافق سنگ اندازی کنند. دعوت از مریم رجوی٬ رهبر مهمترین سازمان تروریستی ایرانی برای شهادت در مورد داعش از آخرین تلاش های کنگره در این راستا است.

این جلسه «داعش: تعریف دشمن» نام داشت اما به جلسه ای برای مهم تر نشان دادن خطر ایران نسبت به داعش تبدیل شد و سخنرانان ایران را به عنوان دشمن اصلی آمریکا معرفی کردند. ]۱[ مریم رجوی تمام سخنرانی خود را به لزوم سرنگونی دولت ایران اختصاص داد و گفت تغییر حکومت در ایران به سقوط داعش خواهد انجامید. رجوی ادعا کرد سازمان مجاهدین از محبوبیت بسیاری در ایران برخوردار است و حکومت تهران تا به حال ۱۲۰ هزار تن از اعضای این سازمان را اعدام کرده است. وی همچنین مدعی شد قیام ۲۰۰۹ (جنبش سبز در سال ۸۸) توسط سازمان مجاهدین خلق پایه ریزی شده است. رجوی گفت: درست مانند داعش که به دنبال تشکیل خلافت اسلامی است٬ ایران به دنبال امپراطوری اسلامی جهانی ست و جنگ بین ایران و داعش تنها بر سر کسب هژمونی در منطقه است.

این تنها سازمان مجاهدین نیست که مشغول دامن زدن به ایران هراسی و ترغیب آمریکا به افزایش تحریم ها و جنگ با ایران است. مجموعه وسیعی از اتاق های فکر و لابی ها در واشنگتن بر گسترش احساسات ایران ستیزانه و ضربه زدن به مذاکرات هسته ای متمرکز شده اند. موسساتی مانند “دفاع از دموکراسی ها”٬ “موسسه واشنگتن”٬ و ”امریکن اینترپرایز” از اتاق فکرهای شاخص هوادار جنگ و تحریم اند که با استخدام ایرانیانی نام آشنا در رسانه های فارسی زبان٬ به تبلیغات خود درباره ایران اعتبار می بخشند.

روز یکشنبه مقاله ای به قلم سه عضو ارشد “موسسه واشنگتن” (از جمله یک نویسنده ایرانی به نام مهدی خلجی) در نیویورک تایمز منتشر شد. ]۲[ نویسندگان مقاله همانند مریم رجوی ادعا می کنند ایران به دنبال تسلط و هژمونی طلبی در منطقه است و توافق هسته ای نمی تواند مشکلات ایران و غرب را حل کند. این مقاله ایران را با آلمان نازی مقایسه می کند که به دنبال فضای تنفس٬ خاک همسایگانش را اشغال و جنگ جهانی را آغاز نمود. پیشنهاد ضمنی مقاله همان است که رجوی در کنگره ارائه داد: تغییر رژیم در ایران پیش از هرگونه مصالحه.

این موج جدید تبلیغات ضد ایرانی تفاوتی عمده با تبلیغات در دوره احمدی نژاد دارد. سابقا ایران کشوری معرفی می شد که حکومت شیعی آخرالزمانی دارد و تلاش می کند با دست یابی به بمب اتم و حمله به دشمنانش زمینه های ظهور را فراهم کند و به همین سبب خواسته های عقلانی ندارد و قابل مذاکره نیست. در زمین واقعیت اما شرایط جدید خاورمیانه و پیشرفت مذاکرات هسته ای٬ ایران را از انزوا خارج کرده و زمینه های همکاری و تفاهم با غرب را فراهم آورده است. بنابراین دستگاه تبلیغات ضد ایرانی نیاز دارد تا چهره جدیدی از ایران به نمایش بگذارد که با شرایط جدید همخوان باشد. به همین سبب حضور ایران در کشورهای همسایه و قدرت گرفتن شبه نظامیان شیعه در عراق و یمن دستمایه تبلیغات ایران هراسانه قرار گرفته است.

کارمندان ایرانی این موسسات نیز در فضای انگلیسی زبان و محافل غربی مشغول تلاش برای افزایش تحریم ها و حمله نظامی به ایران بوده اند. اما در فضای فارسی زبان٬ تمایلات جنگ طلبانه خود را مخفی ساختند و برای مدتی طولانی به تعلیم و تلقین مفاهیم دستکاری شده ای به جامعه ایرانی پرداختند که کارکردش تحمل پذیر کردن و تسلیم در برابر فشارهای خرد کننده خارجی بود. تجاوز نظامی به نام دخالت بشر دوستانه تقدیس شد٬ منافع ملی همراستا با منافع دشمنان منطقه ای (اسرائیل و عربستان و …) و تنها در مخالفت با حکومت بازتعریف شد٬ استقلال به مفهومی منسوخ و نخ نما تبدیل شد و ناسیونالیسم با نژادپرستی گره زده شد. لیبرال دموکراسی آرمانی دست یافتنی اما فرای تجاوز نظامی تصویر شد و نهایتا حقوق بشر به ابزاری سیاسی تبدیل شد.

برای مدتی طولانی اینگونه وانمود می شد که می شود از فشار خارجی در راستای خواسته های مخالفان حکومت ایران بهره برد٬ اما در مقام عمل٬ بخش مهمی از اپوزوسیون ایرانی به توجیه گران چشم انتظار تحقق وعده های غرب تبدیل شدند. نا امیدی از هرگونه مداخله موثر در فضای سیاسی داخل کشور و انتظار اقدامی رهایی بخش از بیرون کشور وجه مشخصه بسیاری از فعالان در تبعید در این دوران بود.

آنچه در ایران و خاورمیانه پس از سال های کودتای ۸۸ گذشت٬ البته تاثیری عمیق تر از بلندگوهای تبلیغاتی و ایدئولوژیک بر باورهای ایرانیان داشت. محصول دخالت/تجاوز بشر دوستانه در لیبی و عراق و افغانستان ثمر داد و تحریم های اقتصادی واقعیت مخوفش را نشان داد. همچنین جنایات بی پایان اسد و ظهور داعش نشان داد اوضاع همیشه می تواند از آنچه هست ناگوارتر شود. ایده هایی که برای سال ها پیشرو و مترقی می نمودند٬ حال نتایج هولناک خود را در ایران و همسایگانش به نمایش می گذاشتند.

بدون شک قضاوت تاریخ درباره کسانی که دوشادوش ایران ستیز ترین لابی ها و سازمان ها قرارگرفتند تا کشور را به آستانه ویرانی بکشانند٬ مشابه جعفر پیشه وری٬ شاپور بختیار و مسعود رجوی خواهد بود. آنچه برای دموکراسی خواهان ایرانی اهمیت دارد اما بازیابی توان تشخیص منافع ملی علیرغم سرکوب شدید و بازسازی گفتارهای دموکراسی خواهانه مبتنی بر واقعیات موجود است.

پیروزی حسن روحانی در انتخابات سال ۹۲ و امید به پایان کابوس ۱۰ ساله تحریم ها٬ به کاهش شکاف دولت و ملت در ایران کمک بسیاری رسانده است. در این دو سال مردم و جامعه مدنی نیز حمایت خود را از تنش زدایی در پرونده هسته ای و بهبود رابطه با غرب به نمایش گذاشته اند. نتیجه این اتفاقات بدون شک بی اعتبار شدن گفتارهای خطرناک تغییر حکومت از راه فشار خارجی و افزایش امید به تحرکات جامعه مدنی در داخل ایران برای عقب راندن حکومت سرکوبگر است.

]۱[ جلسه استماع کارگروه تروریسم٬ کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان آمریکا
http://goo.gl/4AxF0t
]۲[ مقاله مهدی خلجی٬ سونر چاغاپتای و جیمز جفری در نیویورک تایمز
http://goo.gl/Q5O9cB

منبع: ملی مذهبی