گزارشی از وضعیت معلمان زندانی: به گناه دفاع از حقوق همکاران

چکیده :چند روز مانده به بزرگداشت روز معلم علیرضا هاشمی، دبیرکل سازمان معلمان ایران برای اجرای حکم بازداشت و روانه زندان شد. همچنین رسول بداقی که چند ماهی بیشتر از دوران محکومیتش باقی نمانده است بطور ناگهانی به مکان نامعلومی منتقل شده و هیچ اطلاعی از وضعیت او در دست نیست. محمود باقری یکی دیگر از معلمان دلسوز کشورمان است که بخاطر دفاع از مشکلات صنفی معلمان هم اکنون در زندان بسر می برد....

کلمه – مصطفی محمدی:

در حالی روز دوازهم اردیبهشت امسال از مقام معلم تجلیل می شود که چند تن از معلمان به اتهام پیگیری مطالبات صنفی معلمان در زندان به سر می برند. مطالبات انباشته شده ای که در هشت سال دولت محمود احمدی نژاد جز تهدید ارعاب و سرکوب پاسخی نگرفت.

با روی کار آمدن دولت حسن روحانی معلمان امیدوار شدند تا امنیت شغلی، آزادی بیان و قلم را دوباره به دست آورند، اما بر خلاف این امیدواری چند روز مانده به بزرگداشت روز معلم علیرضا هاشمی، دبیرکل سازمان معلمان ایران برای اجرای حکم بازداشت و روانه زندان شد. همچنین رسول بداقی که چند ماهی بیشتر از دوران محکومیتش باقی نمانده است بطور ناگهانی به مکان نامعلومی منتقل شده و هیچ اطلاعی از وضعیت او در دست نیست. محمود باقری یکی دیگر از معلمان دلسوز کشورمان است که بخاطر دفاع از مشکلات صنفی معلمان هم اکنون در زندان بسر می برد.

در گرامیداشت روز معلم و یاد معلمان دربند، خبرنگار کلمه پای صحبت خانواده و نزدیکان معلمان می نشیند و از درد و رنج آنها در این روزها می پرسد.

یکی از نزدیکان علیرضا هاشمی با ابراز ناراحتی از اجرای حکم او به خبرنگار کلمه می گوید: “روز یکشنبه سی ام فروردین ماه ایشان را بازداشت می کنند و بعد برای اجرای حکم به زندان اوین منتقل می شود. این پنج سال حکم در سال 89 برای او تنها بخاطر تشکیل جلسه با اعضای کانون صنفی معلمان در منزلش و پیگیری مطالبات صنفی بوده و به خاطر میزبانی این جلسه به اتهام اجتماع و تبانی توسط قاضی مقیسه شعبه 28 دادگاه انقلاب محکوم می شود. در حالی که آقای هاشمی سابقه بازداشت سال 85 بخاطر تجمع معلمان برای پیگیری مطالبات در مقابل مجلس را هم دارد و به سه حبس محکوم شدند که در مرحله اعاده دادرسی و تجدیدنظر این حکم به جریمه نقدی تبدیل شد.”

وی در خصوص آخرین وضعیت دبیرکل سازمان معلمان ایران پس از بازداشت ادامه می دهد: “آقای هاشمی بعد از بازداشت به بند هشت زندان اوین که بند مالی هاست منتقل شده و در تماسی که چهارشنبه با خانواده داشته به شدت از شرایط بند ناراضی بود. تراکم زندانیان در این بند بیش از حد است. در حالی که ظرفیت بند 100 نفر است اما الان 250 نفر در آنجا نگهداری می شوند. آقای هاشمی هم کف خواب هست به این معنی که در اتاق تخت ندارد و مجبور است کف اتاق بخوابد. از نظر امکانات غذایی و بهداشتی و درمانی هم بسیار در شرایط بدی هستند. فضای زندان هم به خاطر نگهداری زندانیان با جرایم مالی از جمله چک برگشتی و اختلاس و…باعث شده زندانیان سیاسی بشدت تحت فشار روحی و روانی قرار گیرند.”

رسول بداقی از دیگر معلمان دربند است که در آستانه هفته معلم از زندان رجایی شهر به دادسرای شهید مقدس اوین احضار شده و از آنجا به مکان نامعلومی انتقال یافته است.

به گفته یک منبع موثق، هنوز از اتهام و دلایل این احضار اطلاعی در دست نیست و خانواده وی در بی خبری مطلق از وضعیت او در نگرانی به سر می برند. تلاش وکیل کانون صنفی معلمان برای ملاقات و مطالعه پرونده وی هم بی نتیجه بوده است و هم اکنون این معلم دربند در بازجویی به سر می برد. همچنین در حالی احتمال گشودن پرونده جدیدی برای وی است که حکم وی در مرداد امسال به پایان می رسد.

رسول بداقی در دهم شهریور ماه 88 پس از احضار به اداره آموزش و پرورش اسلامشهر بازداشت و به شش سال حبس تعزیری و پنج سال محرومیت از فعالیت‌های اجتماعی محکوم شد. همچنین حکم اخراج رسول بداقی از آموزش و پرورش در مرداد ماه سال گذشته به وی ابلاغ شد. در این حکم علت اخراج این عضو هیات مدیرهٔ کانون صنفی معلمان ایران، غیبت، حضور در گردهمایی‌های اعتراضی فرهنگیان، فعالیت علیه نظام و اقدام علیه امنیت ملی اعلام شده است.

محمود باقری، از دیگر معلمان دربند است که بارها بخاطر دفاع از مشکلات صنفی معلمان بازداشت شده است. وی اولین بار به خاطر گردهمایی‌های اسفندماه سال 85 فرهنگیان در مقابل مجلس بازداشت شد که یک ماه را در بند 209 زندان اوین گذراند و پس از آن، حکم چهار سال زندان تعلیقی برای او صادر شد.

این عضو هیات مدیره‌ کانون صنفی معلمان ایران بار دیگر در هشتم تیرماه سال 89 نیز به خاطر فعالیت‌هایش در کانون صنفی معلمان ایران، بازداشت و نزدیک به سه ماه را در بند 209 زندان اوین گذراند. سپس در دادگاهی به شش سال و در مجموع به نه سال و نیم حبس تعزیری محکوم شد که به سه سال و نیم کاهش یافت.

اتهامات وی اقدام علیه امنیت ملی، تبلیغ علیه نظام از طریق شرکت در اعتراضات معلمان، شرکت در تجمعات و اعتراضات بعد از انتخابات 88 و همچنین جمع آوری و کمک رسانی به خانواده های زندانیان سیاسی، مدنی و صنفی است.

وی در زمان جنگ ایران و عراق مدت سه سال و چند ماه را در جبهه های جنگ در خوزستان، جزیره مجنون، شلمچه و سومار سپری کرده است و از مجروحان جنگی می باشد.

به گفته همسر این معلم زندانی، او دبیر ریاضیات با بیش از 26 سال سابقه تدریس در آموزش و پرورش و خدمت در روستاها و مناطق محروم کشور و تهران است که عاشق شغل معلمی است اما به اجبار بازنشسته اش کردند.

همسر محمود باقری در خصوص آخرین وضعیت او به خبرنگار کلمه می گوید: “ما فکر می کردیم که ایشان را امسال آزاد کنند اما هیچ خبری نشد. در هر حال شهریور حکمشان تمام می شود و طبق قانون باید آزاد شوند حالا اگر نخواهند حکم قبلی که ده سال بود را اجرا کنند جای خوشحالی دارد. بعد از دولت آقای روحانی هیچ تغییری ایجاد نشده و حتی سخت گیری ها بیشتر هم شده است. قبلا باز مرخصی می دادند یعنی هر سال عید مرخصی می دادند اما امسال عید مرخصی ندادند. حالا نمی دانم دلیل آن چیست اینکه می خواهند به دولت آقای روحانی فشار بیاورند یا دلیل دیگری دارد؟! اگرچه از نظر روحی با ورزش سعی می کند روحیه اش را حفظ کند اما بالاخره زندان است و شرایط سخت خود را دارد. ”

خود همسر آقای باقری هم که از معلمان کشورمان هستند در خصوص فضای کشور در این روزها و مطالبات معلمان توضیح می دهد: “متاسفانه ارج و قرب معلم در جامعه پایین آمده است. درست است که از نظر معیشتی معلمان مشکل دارند اما این تنها دغدغه معلمان نیست، دغدغه کیفیت آموزش دانش آموزان را هم دارند. سیستم آموزشی طوری شده که فقط به دانش آموزان نمره داده شود تا به کلاس های بالاتر راه پیدا کنند. نظام آموزشی هم مدام تغییر می کند مثلا نظام آموزشی 3-3-6 امسال دیگر اول دبیرستان نداریم و دبیران دبیرستان دوباره برمی گردند به مقطع راهنمایی برای تدریس، یا مثلا معلمی که در راهنمایی تدریس می کرده باید به مقطع ابتدایی برگردد. این از نظر آموزشی علاوه بر معلمان به دانش آموزان هم لطمه وارد می کند. از طرف دیگر با کاغذ بازی های که می کنند بین معلمان اختلاف می اندازند و به نظر من باید این امتیازدادن ها کنار گذاشته شود و کارهای اساسی صورت بگیرد.”

به گفته خانم باقری، دغدغه همسرش مشکلات صنفی معلمان بود که می گفت مسئولین باید به فکر مشکلات صنفی معلمان باشند و کافی نیست که فقط گفته شود معلمی شغل انبیاست، بلکه باید به مشکلات آنها رسیدگی شود. اینکه معلمان بخاطر مشکلات معیشتی مجبورند دنبال شغل دوم بروند درست نیست و مسئولین باید تا جایی به وضعیت زندگی معلمان برسند که آنها بقیه وقتشان را برای تحقیقات و مطالعات برای آموزش و پرورش صرف کنند.