قاضی زاده: صداوسیما در مصاحبه با ظریف منافع ملی را درنظر نگرفت
چکیده : متاسفم که صداوسیما با وجود اینکه بخشی از هزینهاش را از مردم کشور تامین میکند و باید عملا حافظ منافع ملی باشد، جهتدار عمل کرده و در یک گفتوگوی زنده، وزیر امور خارجه را در شرایطی قرار میدهد که ممکن است با افشای اطلاعات، منافع ملی ما را به خطر بیندازد...
گفتوگوی زنده شبکه یک با وزیرامور خارجه درباره آنچه که در لوزان گذشت، با حاشیههای زیادی همراه بود. برخی نسبت به سوالات مجری برنامه واکنش منفی نشان دادند و برخی محتوای برنامه را یکجانبه و آن را حمله غیرمستقیم صداوسیما به تیم هستهای در مذاکرات دانستند. این برنامه را از دریچه دانش رسانه با استاد این رشته، علیاکبر قاضیزاده بررسی کردیم.
گفتوگوی تلویزیون با آقای ظریف از دریچه دانش رسانه و روزنامهنگاری دربرگیرنده چه نکتههایی بود؟
اجازه دهید بهجای ارزیابی تمام این برنامه، تنها به اساسیترین ایراد آن بپردازم. ما در روزنامهنگاری یکاصل مهم داریم و آن حفظ منافع ملی است. منافع ملی یک کشور نسبت به هر پدیده و اولویتی، مقدم است. حتی در آزادترین کشورها از دریچه ارتباطات، سابقه ندارد که روزنامهنگاران و اهالی رسانه قدمی علیه منافع عمومی و ملی مردم خود بردارند. بهعنوانمثال در ماجرای حمله کشورهای اروپایی و آمریکایی به افغانستان و عراق، اگرچه این اقدام از نظر عقل عمومی در اروپا پذیرفتنی نبود اما هیچ روزنامهنگاری در هیچ روزنامهای نسبت به آن واکنش منفی نشان نداد. آنها میدانستند که چنین اقدامی یک لشکرکشی استعماری است اما از آنجایی که پای منافع ملی کشورشان در میان بود، سکوت پیشه کرده بودند. اهمیت منافع ملی از دیدگاه رسانه تا این اندازه بالاست اما متاسفانه در گفتوگوی تلویزیون با وزیرامور خارجه کشور این اصل مهم و مقدماتی دانش رسانه رعایت نشد.
پس شما به رفتار رسانهای صداوسیما در این برنامه نمره خوبی نمیدهید؟
متاسفم که صداوسیما با وجود اینکه بخشی از هزینهاش را از مردم کشور تامین میکند و باید عملا حافظ منافع ملی باشد، جهتدار عمل کرده و در یک گفتوگوی زنده، وزیر امور خارجه را در شرایطی قرار میدهد که ممکن است با افشای اطلاعات، منافع ملی ما را به خطر بیندازد.
دقیقا اشاره شما به کدام قسمت این گفتوگوست؟
درست در جایی که آقای ظریف از بیان جزییات بهخاطر رعایت مسایل امنیتی خودداری میکند، آقای مصاحبهکننده پایش را در یک کفش کرده که وزیرامور خارجه، بندبند توافق صورتگرفته را به آگاهی عموم برساند درحالی که مصاحبهشونده مدام تاکید میکند انتشار این اطلاعات میتواند به ضرر نظام باشد.
اما مصاحبهکننده سوالی پرسیده و مصاحبهشونده باید جواب آن را بدهد.
در شرایطی که آقای ظریف مدام میگوید هنوز چیزی به تصویب نرسیده و انتشار محور تفاهمات میتواند حتی به واکنش منفی برخی از جناحهای تندرو آمریکا و در نهایت شاید به لغو تفاهمات منجر شود، چرا مصاحبهکننده تاکید میکند این اطلاعات رسانهای شوند؟ سادهاش این است که در علم روزنامهنگاری، شمای مصاحبهکننده حق دارید سوالتان را بپرسید ولی این حق را برای من بهعنوان مصاحبهشونده هم قایل شوید که به سوالتان جواب ندهم، خصوصا وقتی که پای منافع ملی در میان است و وزیر با علم به این موضوع به مصاحبهکننده میرساند که فعلا پرداختن به جزییات تفاهم لوزان را نادیده بگیرد اما آقای مصاحبهکننده فکر میکند هنرش در کار خود را اینطور میتواند به مخاطب نشان دهد ولی آنچه در معرض خطر قرار میگیرد، عملا منافع ملی کشور است.
نمونههایی داشتهایم که بهخاطر منافع ملی کشور، صداوسیما بیش از وظیفه رسانهای خودش سکوت کرده؛ در چنین شرایط حساسی چرا این سکوت اتفاق نمیافتد؟
متاسفم! غمم اینجاست که اگر چنین اتفاقی و چنین تخطیای از علم رسانه در شبکههای ماهوارهای میافتاد، این نگاه مطرح میشد که حتما مصاحبهکننده از جایی حمایت میشود یا هدفی دارد و بهخاطر تامین منافع خود و وابستگانش، منافع ملی یک کشور را به خطر میاندازد اما اینجا که دیگر تلویزیون ملی ماست و همه میدانند، چنین برنامهای در سطح گسترده بینالمللی بازتاب خواهد داشت و درزپیداکردن هر اطلاعاتی میتواند زمینه را برای سودجویی دشمنان توافق ایران مهیا کند.
شما هم فکر میکنید، این گفتوگو جهتدار بود؟
اگر واقعبین باشیم، آقای ظریف در سمت وزیر امورخارجه کشور، مانند بسیاری از مسوولان که در پستهای دولتی خود هستند، چند صباحی بعد میز و صندلیشان را ترک میکنند و میروند، اما آنچه که باید در این رفتوآمدها همیشه مدنظر قرار بگیرد، منافع ملی کشور است. در شرایط فعلی همه اقشار جامعه میدانند که شرایط اقتصادی ما چگونه است و اگر منافع ملی را باور داریم باید به بهبود آن کمک کنیم. رسانه ملی در این میان باید بهترین دفاع را از منافع ملی داشته باشد نه کوبیدن این یا آن را.
منبع: روزنامه شرق
