سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » توافق احتمالی هسته ای و اعتماد به نفس حاکمیت...

توافق احتمالی هسته ای و اعتماد به نفس حاکمیت

چکیده :حاکمیت سیاست تعامل به جای تقابل با جامعه بین المللی می تواند به ارتقای جایگاه کشور در عرصه های بین المللی منجر شود. به لحاظ امنیتی ایران می تواند نقش کلیدی در ثبات و امنیت منطقه ایفا کند. رفع تحریم ها تا حدودی می تواند نشاط اقتصادی را به جامعه مان بازگرداند و اقتصاد ورشکسته فعلی را از وضعیت قرمز خارج سازد....


محمدتقی کروبی:

بنا بود دور جدید مذاکرات پیرامون پرونده مناقشه آمیز هسته ای با حضور وزیر خارجه ایالات متحده جان کری و وزیر خارجه کشورمان مان جواد ظریف از امروز 25 مارس سر گرفته شود. در چند هفته گذشته طرفین سعی کردند با کاهش موارد اختلافی پیش از موعد مقرر (پایان ماه مارس میلادی) بستر مناسبی برای تدوین چارچوب توافقی جامع را بدست آورند. در آستانه نوروز طرفین خبر از پیشرفت های چشمگیری در مذاکرات دادند و تاکید کردند که عزم طرفین در رسیدن به توافقی جامع و پایدار جدی ست، اگرچه همزمان تصریح کردند که موارد مهمی از این پرونده هنوز حل نگردیده است.

به نظر میرسد پیام نوروزی رهبری و رئیس جمهورآمریکا نشان از اراده جدی طرفین در رسیدن به توافقی جامع دارد. سخنان رهبری در نوروز امسال و نیز نامگذاری سال جدید با عنوان “دولت و ملت، همدلی و همزبانی”دست دولت و تیم مذاکره کننده را در انجام این مهم بازتر کرده است. این پیام حاوی نکته مهمی ست که می تواند اراده دولت در رسیدن به توافق جامع و خروج کشور از انزوای بین المللی را رقم زند. بدیهی ست سخنان دیگری که مصرف خاص داخلی آنهم برای مجموعه ای خاص دارد هم زده شود.

این نشانه ها امید بیشتری را در جهت رسیدن به توافق پیش از موعد مذکور ایجاد کرده اگرچه نباید نقش مخرب تخریب چی های طرفین و نیز بنجامین نتنیاهو را دست کم گرفت. در خلال 18 مذاکره نفس گیر طرفین به این واقعیت رسیدند که تنها راه عملی برای تحقق توافقی جامع، عقب نشینی متقابل است، اگرچه این امر بهانه هایی بدست رقبان داخلی در جهت زیر سوال بردن اصل مذاکرات و توافقنامه احتمالی خواهد داد.

این روزها در قبال این پرونده مواضع تندروهای ایرانی و آمریکایی در کنار نخست وزیر اسرائیل به هم نزدیک گردیده- پایان مذاکرات، افزایش تحریم ها و بازگشت به تقابل به ازای تعامل. مکاتبه غیر معمول 47 سناتور جمهوری خواه با رهبران ایران و تهدید به عدم الزام به مفاد توافقنامه احتمالی توسط رئیس جمهور آتی آمریکا نه تنها نشان از خشم و کینه جنگ طلبان آمریکایی از حل و فصل مسالمت آمیز این پرونده دارد بلکه خطر بزرگتری را به جامعه بین المللی گوشزد می کند و آن عدم درک و فهم مناسب بخشی از سیاستمداران آمریکایی از حقوق بین الملل و تعهدات بین المللی آن کشور بر اساس حقوق بین الملل ست. موضوع مهمی که باید جداگانه بدان پرداخت.

در ایران هم تندروهای وابسته به مراکز خاص قدرت که به بهای انزوای کشور و محرومیت و فقر مردم از منافع بی شمار تحریم ها در این سال ها منتفع شدند، بی کار ننشسته وپیاده نظام خود را با فریاد های بظاهر انقلابی به صحنه آورده تا مانع تحقق این توافق مهم شوند. تصویب قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل متحد بر اساس فصل هفتم منشور این سازمان و نیز اعمال تحریم های یکجانبه و چند جانبه دول قدرتمند اقتصاد ایران را در باتلاقی گرفتار کرد که آحاد مختلف کشور بطور مستقیم و غیر مستقیم بخشی از دارایی های خود را در این قمار از پیش تعین شده باختند. همزمان با این بحران، آن عده ی اندک اما پرقدرت توانستند بنام دور زدن تحریم ها اموال کشور را به تاراج ببرند و نام این سرقت تاریخی خود را دور زدن تحریم ها بنامند. صرف نظر از سودهای کلان در معاملات، در موارد متعددی اصل پول را بردند و حتی اجناس بنجل نظیر چوب بستنی درجه سه و یا قلاده سگ چینی هم به ازایش نیاوردند، خلاصه آنکه آش را با جاش در حاشیه امنیت بردند.

نفع این توافق برای ایران، غرب و منطقه حائز اهمیت بسیار است. در ایران حاکمیت سیاست تعامل به جای تقابل با جامعه بین المللی می تواند به ارتقای جایگاه کشور در عرصه های بین المللی منجر شود. به لحاظ امنیتی ایران می تواند نقش کلیدی در ثبات و امنیت منطقه ایفا کند. رفع تحریم ها تا حدودی می تواند نشاط اقتصادی را به جامعه مان بازگرداند و اقتصاد ورشکسته فعلی را از وضعیت قرمز خارج سازد.

آثار مخرب اقتصادی دوران ویرانگری 8 ساله را تا چند دهه آینده بتوان به تدریج اصلاح کرد اما آیا میتوان اعتماد از دست رفته را مجددا احیا کرد؟ دو سوال مهم و اساسی دیگر این است که آیا نظام بعد از حل و فصل این پرونده منقاشه آمیز، آماده تن دادن به اصلاحات سیاسی و فرهنگی خواهد بود؟ و آیا دولت کماکان خود را نسبت به تعهدات و وعده هایش پایبند میداند؟ ترمیم شکاف عمیق موجود میان مردم و نظام امری ست ضروری و محتوم. توافق احتمالی می تواند اعتماد به نفس حاکمیت را افزایش دهد، حال باید دید در چنین شرایطی حاکمیت آمادگی تن دادن به این مهم را دارد یا با پافشاری براشتباه های گذشته هزینه اصلاح نظام را روز به روز سنگین تر می کند.

منبع: صفحه فیس بوک نویسنده


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.