انتقاد خانواده‌های زندانیان سیاسی از تبعیض میان زندانیان خودی و غیرخودی: به فکر مظلومین باشید

چکیده :نزدیک است که محکومیت های شش ساله هم به اتمام برسد و بند 350 خلوت تر بشود. اما متمم های غیرقانونی و ظالمانه در عوض ادغام و تجمیع احکام مصوب و بازداشت های جدید و احضاریه های جدید و محکومیت های سنگین قدیم و جدید هنوز بر حضور زندانیان سیاسی در زندان های کشور هرچند به طور پراکنده و غیر متمرکز صحه می گذارد در حالی که هنوز لایحه جرم سیاسی تصویب نشده و هنوز طرح تفکیک زندانی سیاسی از زندانیان مرتکب جرایم عمومی در خیلی زندان ها اجرا نمی شود و هنوز عده ای دچار مجازات های ظالمانه مضاعف هستند و هنوز تبعیض میان زندانیان خودی و غیرخودی وجود دارد....

جمعی از خانواده های زندانیان سیاسی با صدور بیانیه ای در آستانه سال نو، از مسئولان قوا و علما و بزرگان و فرهنگیان و فرهیختگان و نهادهای مدنی و اهالی احزاب و رسانه و مطبوعات درخواست کردند در آستانه سال نو در کنار توجه کامل به ضرورت ایجاد اسباب شادی و نشاط در خانه و خانواده خود، به کاشانه های ویران شده به دست ستم نیز بیندیشند.

به گزارش کلمه، در بخشی از بیانیه نوروزی خانواده زندانیان سیاسی آمده است: اینک سال ششم هم می رود که به پایان برسد و نزدیک است که محکومیت های شش ساله هم به اتمام برسد و بند 350 خلوت تر بشود. اما متمم های غیرقانونی و ظالمانه در عوض ادغام و تجمیع احکام مصوب و بازداشت های جدید و احضاریه های جدید و محکومیت های سنگین قدیم و جدید هنوز بر حضور زندانیان سیاسی در زندان های کشور هرچند به طور پراکنده و غیر متمرکز صحه می گذارد در حالی که هنوز لایحه جرم سیاسی تصویب نشده و هنوز طرح تفکیک زندانی سیاسی از زندانیان مرتکب جرایم عمومی در خیلی زندان ها اجرا نمی شود و هنوز عده ای دچار مجازات های ظالمانه مضاعف هستند و هنوز تبعیض میان زندانیان خودی و غیرخودی وجود دارد.

متن این بیانیه در ادامه می آید:

بسم الله الرحمن الرحیم

یا مقلب القلوب و الابصار
یا مدبر اللیل و النهار
یا محول الحول و الاحوال
حول حالنا الی احسن الحال

سلام به همه مردان و زنان قضائی، تقنینی و اجرایی کشور عزیزمان ایران

سلام به علما، فرهیختگان و فعالان مدنی و سلام به همه مردمان نیک پندار و نیک گفتار و نیک کردار ایران زمین

در آستانه فرارسیدن نوروز باستانی، ما خانواده های زندانیان سیاسی پس از 88 اولین پیام نوروزی را پیشاپیش تقدیم می داریم:

یک سال دیگر هم گذشت و همه ما یک قدم دیگر به مرگ نزدیک شدیم. آری در مکتب و آیین ما فاصله زندگی و مرگ همینقدر نزدیک است! و کاش همه ما این فاصله کوتاه را درک کنیم و کرده هایمان متأثر از دانسته هایمان باشد.

یک سال دیگر هم گذشت و بسیاری از شما ندانستید که بر ما چگونه گذشت و بر آزادگان دربندمان چگونه گذشت. مادرانمان که آغوش گرمشان خالی از عزیزانشان ماند، پدرانمان که قد خمیده تر شدند و چروک های بیشتری بر صورت هاشان نشست، همسرانمان که اندوه میهمان ناخوانده دل هایشان شد و فرزندانمان که آه حسرت، آهنگین ندای همیشگی خلوت شان شد! یک سال دیگر هم گذشت و خانه ها خالی از یار و کاشانه ها تهی از دلدار و کانون های خانواده در حسرت گرمای مقدرشان ماندند! یک سال دیگری که روزهایش سالی بودند برای آنان که در حسرت ملاقات های حضوری و مرخصی های اندک چند روزه و گاه درمان های لازم به هنگام، سوختند.

و اینک سال ششم هم می رود که به پایان برسد و نزدیک است که محکومیت های شش ساله هم به اتمام برسد و بند 350 خلوت تر بشود. اما متمم های غیرقانونی و ظالمانه در عوض ادغام و تجمیع احکام مصوب و بازداشت های جدید و احضاریه های جدید و محکومیت های سنگین قدیم و جدید هنوز بر حضور زندانیان سیاسی در زندان های کشور هرچند به طور پراکنده و غیر متمرکز صحه می گذارد در حالی که هنوز لایحه جرم سیاسی تصویب نشده و هنوز طرح تفکیک زندانی سیاسی از زندانیان مرتکب جرایم عمومی در خیلی زندان ها اجرا نمی شود و هنوز عده ای دچار مجازات های ظالمانه مضاعف هستند و هنوز تبعیض میان زندانیان خودی و غیرخودی وجود دارد.

عزیزان قضائی و تقنینی و اجرایی و مدنی، علما و فرهیختگان، مردم خوب و عزیز و همراه

فرارسیدن سال 1394 را پیشاپیش تبریک می گوییم و یادآور می شویم که «من اصبح و لم یهتم بامور المسلمین، فلیس بمسلم». این روایت تکلیف همه ما را و تکلیف مسلمانی مان را روشن کرده است. می دانیم که این روزها که روزهای افشای حرام خواری های سیاسی است، امور مسلمین آنقدر فراخ و پردامنه شده که اهتمام به آن ها خود مستلزم تشکیل بسیار نهادها و مراکز و دوایر دولتی و غیردولتی است اما ترس از افتادن به دام حواشی ما را از توصیه به دائر نمودن تشکیلات لازم منصرف می کند. مردم خود به امور یکدیگر اهتمام می کنند خاصه در ایام نزدیکی نوروز و سال نو اما پرداختن به امور مظلومین را باید در سرلوحه وظایف و تکالیف قرار داد تا مسلمانی معنا یابد.

لازم است اذعان کنیم قوه قضائیه کار بسیار پسندیده ای انجام داده که به دلیل بیماری همسر یک زندانی خودی به او مرخصی طویل المدت عطا کرده. خدا و خلق خدا از این اقدام نیکوکارانه راضی هستند اما اگر این حسن نیت و اقدامات انسان دوستانه یک سویه نباشد و همه زندانیان سیاسی را نیز که طی این سال ها از بخش عمده ای از حقوق اولیه خویش محروم مانده اند، دربرگیرد خدا و خلق او از این اجرای عدالت راضی تر و زندانیان مظلوم و خانواده های مظلوم ترشان هم خشنود خواهند بود. عمده آزادگان دربند ما پدر و مادر سالخورده و بیمار دارند، چه بسا همسران و فرزندان بیمار و دارای بیماری صعب العلاج هم دارند و خودشان نیز در اثر اقامت طولانی در سلول های انفرادی و عدم برخورداری از بهداشت و تغذیه مناسب در بندهای عمومی، دچار بیماری شده اند و یا بیماری های قبلی شان شدت یافته است، عقل سلیم و انسانیت و اخلاق حکم می کند که این عزیزان در دوران تعطیلات در کنار خانواده خود باشند تا اندکی از رنج و درد ایشان تسکین یابد و خود نیز امکان بازسازی روحی برای تحمل مدت باقی مانده از حکمشان را داشته باشند.

امیدواریم قوه قضائیه به این مهم توجه لازم را مبذول دارد و نیز از مسئولین سایر قوا و علما و بزرگان و فرهنگیان و فرهیختگان و نهادهای مدنی و اهالی احزاب و رسانه و مطبوعات درخواست می کنیم که در آستانه سال نو در کنار توجه کامل به ضرورت ایجاد اسباب شادی و نشاط در خانه و خانواده خود به کاشانه های ویران شده به دست ستم نیز بیندیشند و در عمومی شدن این خواست و مطالبه انسانی بکوشند.

سالی نیک در انتظار همه مان باشد انشاء الله

جمعی از خانواده های زندانیان سیاسی