آقای روحانی! سلول‌های انفرادی غیر‌شرعی و غیر‌قانونی است؛ به این تخلف آشکار خاتمه دهید

چکیده :گروهی از فعالان مدنی و زندانیان سیاسی سابق با امضای نامه ای خطاب رئیس جمهوری، اقدام فوری وی برای برچیده شدن سلول های انفرادی به عنوان رفتاری غیرقانونی، غیر شرعی و غیر اخلاقی را خواستار شدند. این افراد که خود را "تلاشگران نفی سلول انفرادی" نامیده اند، با شکنجه توصیف کردن انفرادی، به نگهداری طولانی مدت زندانیان سیاسی به تنهایی در سلول ها اشاره کرده اند و استدلال کرده اند که سلول های انفرادی هیچ توجیه قانونی ندارد....

گروهی از فعالان مدنی و زندانیان سیاسی سابق با امضای نامه ای خطاب رئیس جمهوری، اقدام فوری وی برای برچیده شدن سلول های انفرادی به عنوان رفتاری غیرقانونی، غیر شرعی و غیر اخلاقی را خواستار شدند.

به گزارش کلمه، این افراد که خود را “تلاشگران نفی سلول انفرادی” نامیده اند، با شکنجه توصیف کردن انفرادی، به نگهداری طولانی مدت زندانیان سیاسی به تنهایی در سلول ها اشاره کرده اند و استدلال کرده اند که سلول های انفرادی هیچ توجیه قانونی ندارد.

در این نامه که به امضای چهره هایی همچون فرزند ارشد آیت الله منتظری، ابراهیم یزدی، هاشم صباغیان، محمد توسلی،  حسین رفیعی، فریده غیرت، نرگس محمدی، فخرالسادات محتشمی پور، فائزه هاشمی و عیسی سحرخیز رسیده، از روحانی خواسته شده بر اساس سوگندش برای پاسداری و حمایت از حقوقی که قانون اساسی برای ملت شناخته است، با سلول های انفرادی به عنوان یک تخلف آشکار از قانون، برخورد کند.

متن این نامه که نسخه ای از آن در اختیار کلمه قرار گرفته، به شرح زیر است:

به نام خدا

جناب آقای دکترحسن روحانی

ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران

با سلام و احترام

مستحضرید که سال هاست متهمان سیاسی و عقیدتی در ایران در بدو بازداشت در سلول های انفرادی نگهداری می شوند که درموارد بسیاری نگهداری متهمان در سلول های انفرادی ماه های متمادی به طول می انجامد. در پاره ای موارد افکارعمومی شاهد بوده اند که متهمان محبوس در سلول انفرادی پس از مدتی به بیماری های جسمی و روحی و روانی مبتلا شده و برخی نیز اقرار و اعترافات و مصاحبه های تلویزیونی داشته اند که پس از آزادی از زندان این اقرارها را پیامد فشارهای روحی وروانی وجسمی دانسته ومردود اعلام کرده اند.

این در حالی است که در هیچ یک از مقررات قانونی نگهداری متهمان درسلول انفرادی به صورت انفرادی پیش بینی نشده است.

طبق مقررات آیین دادرسی کیفری مقام قضایی که پرونده تحت نظر اوست حداکثر میتواند برای جلوگیری از تبانی متهم، دستور دهد که او را جدای از سایر متهمان مرتبط با موضوع همان پرونده و همان اتهام نگهداری نمایند و در صورت صدور چنین دستوری آنها موظفند متهم را صرفا جدای از سایر متهمان مرتبط با پرونده و موضوع اتهام او نگهدارند. این در حالی است که بسیاری ازمتهمان نه تنها به شکل انفرادی بلکه محروم از امکاناتی چون رادیو ،تلویزیون،کتاب،روزنامه، کاغذ، قلم ودر شرایط قطع ارتباط کامل از محیط و پیرامون حتی محروم ازهواخوری نگهداری می شوند.

در بند 4 ماده 175 آیین نامه اجرای سازمان زندان ها و اقدامات تامینی و تربیتی نیز قانونگذار واحدهای تک نفره ای پیش بینی کرده است که صرفا در موارد ارتکاب تخلفی از ناحیه محکومان یا متهمان و فقط به مدت 20 روز به عنوان تنبیه پیش بینی شده است، آنهم زمانی قابل اعمال و اجراست که قبلا متهم یا محکوم علیه در بازداشتگاه یا زندان مرتکب تخلفی شده باشد و به این تخلف در شورای طبقه بندی زندان ها رسیدگی شده باشد و به حکم شورای طبقه بندی زندان ها متخلف محکوم به نگهداری در واحد های تک نفره شده باشد،هر چند این مسئله نیز با توجه به دلایل ابطال بند4 ماده 169 آیین نامه اجرایی سازمان زندان ها در تاریخ 28/10/1382 مبنی بر نگهداری 30 روزه متخلفان انضباطی در زندان ها ،خود جای بررسی مجدد دارد. با این وصف نگهداری متهمین بر اساس دستور بازپرس، دادیار یا هر مقام قضایی که پرونده زیر نظر اوست، هیچ توجیه قانونی ندارد و در یک نظام قضایی قانونمدار قابل پیگرد میباشد. زیرا متهمینی که از بدو دستگیری با صدور قرار بازداشت در سلول های انفرادی نگهداری می شوند، جنبه تنبیهی من باب ارتکاب تخلفی در بازداشتگاه یا زندان ندارد.این اقدام خلاف قانون و مغایر با مفاد قانون اساسی است که بر حرمت،حیثیت و جان و آزادی افراد تصریح داشته و هر گونه شکنجه برای گرفتن اقرار را منع نموده است. از این رو هیات عمومی دیوان عدالت نیز با صدور رای وحدت رویه شماره 435 مورخ 28/10/1382 نگهداری متهمین و محکومان را در سلول های انفرادی از مصادیق بارز شدت عمل و غیر قانونی تلقی نموده است.

از سویی بر اساس نظرات روانشناسان و روانپزشکان که حبس انفرادی را شکنجه سفید می دانند ، همچنین برمبنای تجارب محبوسین در سلول های انفرادی و مشاهده اثرات تخریبی سلول های انفرادی بر جسم و روح و روان افراد همچنین اظهار نظرصریح برخی علما در این زمینه ازجمله نظرحضرت ایت الله منتظری که “حبس و قطع ارتباط زندانی با بستگان و اعمال هر گونه فشار به ویژه به شکل انفرادی را جایز نمی دانند” و نظر حضرت ایت الله صانعی که “سلول انفرادی راطبق نظر روانشناسان نوعی شکنجه و فاقد مجوزشرعی و نگهداری فرد در سلول بدون امکانات زندگی را خلاف شرع و حرام می دانند” وبر اساس نظر تعدادی از مقامات و مسولین نظام جمهوری اسلامی ایران از جمله اظهارات مقام رهبری که یک روز سلول انفرادی را از حیث سختی معادل 10 روز می دانند و نظر صریح ایت الله شاهرودی به عنوان رییس سابق قوه قضاییه که اعلام می کنند” من بارها در زمان مسئولیتم هم گفته ام که سلول انفرادی خلاف می باشد” ، سلول انفرادی مصداق بارزشکنجه به شمار می آید و این در حالی است که بر اساس اصل 38 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران شکنجه ممنوع بوده و متخلف از این اصل طبق قانون مجازات می شود.

لذا ما “تلاشگران نفی سلول انفرادی” به عنوان فعالان مدنی با اعلام غیر انسانی وغیر قانونی بودن سلول انفرادی ، طی حرکتی قانونی، اخلاقی و انسانی با هدف برچیده شدن سلول های انفرادی به مثابه شکنجه اقدام به فعالیت می نماییم و خواهان توقف این رفتار غیر قانونی، غیر شرعی و غیر اخلاقی می باشیم و از جنابعالی می خواهیم بر اساس سوگندتان برای پاسداری وحمایت از حقوقی که قانون اساسی برای ملت شناخته است ، برای خاتمه دادن به این تخلف آشکار اقدام فوری مبذول فرمایید.

با احترام

تهران 12 اسفند 1393