سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » تا شکست حصر غیرقانونی‌ از پای نخواهیم نشست...

تا شکست حصر غیرقانونی‌ از پای نخواهیم نشست

چکیده :گویی همین دیروز بود که میرحسین موسوی از دولت رمال‌ها و فال‌گیران می‌گفت و مهدی کروبی خواستار خروج نظامیان و سپاهیان از نظام اقتصادی و سیاسی شده بود. گرچه آن‌ عزیزان امروز و به واسطه "نزدیکی نظر او" به فاسد‌ترین دولت تاریخ انقلاب، در حصر غیرقانونی به سر‌ می‌برند اما کیست که «رو سیاه» این معرکه را نشناسد؟ کیست که امروز نداند حصر میرحسین موسوی، مهدی کروبی و زهرا رهنورد ادامه عدم تمکین حکومت به خواست ملت است؟ کیست که نداند این حصر غیرقانونی دیگر به نماد سیاست‌های مستبدانه در کشور بدل گشته، آن هم زمانی که صحت ادعاهای محصورین را این روزها دیوان عدالت اداری و دادگاه‌های همین حاکمیت تایید می‌کنند....


آن روز که مهدی کروبی، خطاب به میرحسین موسوی از راه دشوار و پرپیچ و خمی که در آن گام نهاده‌اند سخن گفت و آن زمان که میرحسین هشدار داد «که تسلیم آن صحنه آرایی خطرناک نخواهد شد»، کمتر کسی تصور می‌کرد جریانات سیاسی تحول‌خواه در کشور در اندک زمانی بدین گونه زیر تیغ سرکوب استبداد قرار گیرند و نیروهای حامی تغییر، راه مبارزه و استقامت در پیش گرفته و همراه ملت تاریخ‌ساز شوند. از آن روزهای پرشور بیش از ۶۸ ماه گذشته ولی راه کماکان دشوار است و پرپیچ و خم. گواه بر این مدعا تداوم حضور بسیاری از فعالین سیاسی و مدنی در زندان‌ها و گذشت چهار سال از حصر خانگی رهبران جنبش سبز است. در این سال‌ها اهالی جنبش سبز به تبعیت از رهبران خود آموختند که راه سبز امید را می‌بایست زندگی کرد، می‌بایست نهال امید را کاشت و بذر هویت را مراقبت نمود تا بتوان آینده‌ای در خور این ملک درو کرد و ما نیز آموختیم که برای صیانت از حق خود باید جایی را برای ایستادن انتخاب کرد و با شهامت ایستاد.

امروز آنچه به لطف این ایستادگی‌ها عایدمان شده، اثبات حقانیت راه سبزمان با برملا شدن گوشه‌ای از فسادهای سرسام‌آور و دزدی‌های غارتگران دولت کودتا از بیت‌المال است.

حال چه کسی است که دزدی آرای ملت را به دست آن جریانی که هزاران میلیارد تومان از اموال عمومی کشور را با اختلاس تصاحب کرده باور نکند؟ گویی همین دیروز بود که میرحسین موسوی از دولت رمال‌ها و فال‌گیران می‌گفت و مهدی کروبی خواستار خروج نظامیان و سپاهیان از نظام اقتصادی و سیاسی شده بود. گرچه آن‌ عزیزان امروز و به واسطه “نزدیکی نظر او” به فاسد‌ترین دولت تاریخ انقلاب، در حصر غیرقانونی به سر‌ می‌برند اما کیست که «رو سیاه» این معرکه را نشناسد؟ کیست که امروز نداند حصر میرحسین موسوی، مهدی کروبی و زهرا رهنورد ادامه عدم تمکین حکومت به خواست ملت است؟ کیست که نداند این حصر غیرقانونی دیگر به نماد سیاست‌های مستبدانه در کشور بدل گشته، آن هم زمانی که صحت ادعاهای محصورین را این روزها دیوان عدالت اداری و دادگاه‌های همین حاکمیت تایید می‌کنند.

ما همچنان معتقدیم که حصر رهبران جنبش سبز یعنی تلاش برای حذف منتقدان سیاسی. تداوم این وضع، به این معناست که کماکان «حذف»، سرنوشت محتوم هر نیروی سیاسی موثر و مخالف حکومت در کشور خواهد بود و اعتراض ما به حصر بدین معناست که اجازه نخواهیم داد چنین روند مستبدانه و ظالمانه‌ای طبیعی جلوه کند و سرنوشت سیاسی کشورمان را رقم زند.

ما بر این باوریم که ایستادگی در مقابل نظام سیاسی تمامیت‌خواه و برافراشته نگاه داشتن پرچم اعتراض به حصر غیرقانونی میرحسین موسوی و مهدی کروبی و زهرا رهنورد، اعتراضی است به نفیِ حقِ داشتن طرحی متفاوت برای اداره کشور.

با وجود گذشت یک سال و نیم از روی کار آمدن دولت اعتدال و امید از طریق رای مردم، ما حصر رهبران جنبش سبز را به معنای تداوم آن اراده‌ای می‌دانیم که قصدی جز مقابله با حق حاکمیت مردم ندارد. اراده‌ای که به واسطه تداوم حصر به وضوح اعلام می‌کند که هر آنجا که رای و نظر مردم خلاف میل «من» باشد، به آن تمکین نمی‌کنیم. ما با اعتراض به این حصر غیرقانونی نشان می‌دهیم که به تعدی حکومت از میثاق و قراردادی که با مردم دارد، تن نخواهیم داد. اعتراض به تداوم حصر نقطه اشتراک همه ماست. ما نمی خواهیم اجازه دهیم بیت‌المال توسط قدرت‌طلبان مصادره شود و سیاستمدارن به صرف اعلام سرسپردگی به مراکز قدرت مجال این را بیابند که از موقعیت سیاسی خود سواستفاده کرده و به سودجویی‌ ادامه دهند. اعتراض به حصر غیرقانونی دلسوزانی که رای ما برای اداره متفاوت کشور را نمایندگی می‌کنند، در واقع سنگر ما برای دفاع از نهاد انتخابات و حاکمیت مردمی است. اعتراض به نقض حقوق شهروندی رهبران جنش سبز، سنگر ما برای تاکید بر قانونمندی و اجرای فصل دوم قانون اساسی است. اعتراض ما به تخریب‌ها و تهمت‌ها و افتراهای بی‌اساس و بدون امکان دفاع علیه میرحسین موسوی و مهدی کروبی و زهرا رهنورد، سنگری است برای آن‌که به روشنی بگوییم ما قدر سیاستمدارانی که پای حق مردم بیاستند را مي‌دانیم. اعتراض ما به محدود کردن راه‌های ارتباطی محصورین با مردم و عدم امکان پاسخگویی آنها به اتهامات و طرح نظراتشان در رسانه‌ها، سنگر ما برای دفاع از حق آزادی بیان و وجود رسانه‌های مستقل از حکومت است، رسانه‌هایی که می‌بایست همچون چشمان بینای جامعه بر عملکرد صاحبان قدرت نظارت کنند.

ما در آستانه پنجمین سال حصر همراهان مردم، با استفاده از فرصت‌های اجتماعی و سیاسی و مشارکت در کارزار‌های اجتماعی و مدنی، حضور خود را در عرصه عمومی‌ حفظ خواهیم کرد. ما با فعالیت در زمینه‌های هنری، به‌کارگیری هرچه بیشتر نماد‌های سبز و پنجره‌هایی‌ که با خلاقیت‌هایمان می‌‌گشاییم، مطالباتمان را جاری و زنده نگاه خواهیم داشت. ما با مشارکت در گردهم‌هایی‌ها، جمع‌های خویشاوندی و دیدار با آشنایان و دوستان، “خانه‌های خود را قبله قرار داده” و ارتباط گیری بین واحد‌های کوچک و بزرگ اجتماعی را تقویت خواهیم کرد.

ما معتقدیم که توسعه اقتصادی بدون دستیابی به آزادی‌های سیاسی میسر نمی‌باشد چرا که “عدالت و آزادی” را دو فضیلت درهم تنیده و جدا ناپذیر می‌‌پنداریم.

از همین روست که ما رفع حصر رهبران جنبش سبز را یکی از مهمترین مطالبات مردمی در مسیر مبارزه با استبداد و دستیابی به پیشرفت و توسعه در کشور می‌دانیم و تلاش خواهیم کرد تا زمان احقاق این مطالبه مردمی، در راه آگاه‌سازی جامعه نسبت به حقوق سیاسی و مدنی خود از هیچ تلاشی دریغ نکنیم.

ما، تا آزادی رهبران سبزمان و شکست حصر غیرقانونی‌ میرحسین موسوی، مهدی کروبی و زهرا رهنورد، از پای نخواهیم نشست.

‌ستاد سلام، بهمن ۱۳۹۳


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.