قدمزنی ظریف و کری یا فسادهای بزرگ از منابع ملی؛ مراجع درباره کدام باید موضع بگیرند؟
چکیده :باید نگران بود از اینکه مرجعیت شیعه که همواره در طول تاریخ پناهگاه مردم مظلوم و صدای عدالت خواهی بوده است، اینک به جای موضعگیری علیه فسادهای مالی و به یغما بردن ثروت مردم، وارد بازی برخی از ذینفعان جناحی شود که نه تنها مرجعیت بلکه حتی دین و مذهب را هم تنها برای اهداف و مقاصد سیاسی خود به بازی میگیرند. آیا مراجع معظم تقلید، به نتیجه رسوب این تناقضها در ذهن مردم اندیشیدهاند؟...
کلمه – ماکان سماوی:
محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران روزهای پرفشاری را میگذارند. فشارهای همه جانبه به او و تیم مذاکرهکننده از سوی رسانهها و سیاسیون اقتدارگرا آغاز شد و اینک به نظر میرسد نوبت به تحریک مراجع محافظهکار علیه دولت هم رسیده است. فشارهایی همهجانبه که راه را برای پیدا کردن توافق درباره مشکلات هستهای ایران با غرب، سخت و دشوار میکند.
این روزها با رسمی شدن و تایید فساد مالی گسترده محمدرضا رحیمی معاون اول دولت محمود احمدینژاد و محکومیت وی در دادگاه، برخی از اصولگرایان هم از او و دولت های نهم و دهم برائت میجویند. اما با این حال برخی مراجع که علی القاعده باید مدافع حقالناس و صدای مظلومان باشند، نه تنها در این باره سکوت کردهاند که به جای محکوم کردن این دست فسادهای مالی گسترده، راهی دیگر را در پیش گرفتهاند و ترجیح میدهند به انتقاد از مذاکرات هستهای بپردازند.
فسادهای عیان و میلیاردی دولتی ها که تنها یک مورد آن به محاکمه و دادگاه و حکم منجر شده است، باعث موضعگیری این چهرهها که بعضا از مدافعان محمود احمدینژاد هم بودهاند، نشده است و به جای آن شاهد آن هستیم که با هر حرکت دولت و به خصوص وزارت امور خارجه، نوک پیکان به سمت مسئولین اجرایی و دولت نشانهگیری میشود.
باید نگران بود از اینکه مرجعیت شیعه که همواره در طول تاریخ پناهگاه مردم مظلوم و صدای عدالت خواهی بوده است، اینک به جای موضعگیری علیه فسادهای مالی و به یغما بردن ثروت مردم، وارد بازی برخی از ذینفعان جناحی شود که نه تنها مرجعیت بلکه حتی دین و مذهب را هم تنها برای اهداف و مقاصد سیاسی خود به بازی میگیرند. افرادی از طیف محافظهکار و اقتدارگرا که دولت متبوع آنها در زمان قدرت به مرجعیت پشت کرد و اینک برای پیشبرد اهداف خود در فرافکنی و نهان ساختن فسادهای مالی گسترده، میخوهند از جایگاه مرجعیت سوء استفاده کنند و آدرس غلط به آنها میدهند تا شاید چشمان این نهاد همیشه حامی مظلومان را بر مسائل و معضلات اصلی کشور ببندند.
در خبرهای امروز آمده بود که در تازهترین موضعگیریها علیه سیاست خارجی دولت روحانی، آیتالله مکارم شیرازی در درس خارج فقه خود در مسجد اعظم قم، گفته است: با تعبیراتی که میکنند، بوی خوشی از مذاکرات به مشام نمیرسد و این در حالی است که باید مذاکرات ادامه پیدا کند و اگر در این زمینه مشکلی به وجود آمد به طور قطع این مشکلات از سوی دشمنان است.
ایشان با اشاره به اخباری محرمانه که در اختیارش قرار گرفته، میگوید: معاون سابق خزانه آمریکا ادعا میکند که مناقشات هستهای اگر برطرف شود آمریکا موضوع دیگری در برابر ایران پیش میکشد؛ اشتباه است که اگر گمان کنیم که تحریمها به دلیل مسائل هستهای است.
سخنان این مرجع تقلید به خوبی نشان میدهد که افرادی برای فرافکنی از فسادهای مالی و برای همراه ساختن مرجعیت با اهداف خویش، آدرسهای اشتباهی به ایشان میدهند و خود پشت آنها پنهان میشوند و تمایل دارند که از جایگاه مرجعیت برای بیان ساختن نظرات و پیشبرد مقاصد خویش استفاده کنند.
مکارم شیرازی در ادامه گفته است: واشنگتن مخالف استقلال ایران است. برای همین در کشورهای منطقه آن جنایات را مرتکب میشوند، بنابراین باید برای تهدیدات و فشارهای احتمالی آینده آماده باشیم.
این مرجع تقلید با بیان اینکه هیچ مقام رسمی آمریکایی درباره هیچ قضیهای صداقت ندارد و آنها همیشه در حال دروغگویی هستند، گفت: بیشترین کمک به داعش را آمریکاییها انجام میدهند و با این حال ادعا میکنند که ایران حامی تروریسم در جهان است و این یکی از دروغهای بزرگ دشمنان ایران و اسلام است.
چندی پیش نیز آیتالله نوری همدانی از مدافعان سرسخت دولت احمدینژاد که در طول ریاست جمهوریاش ارتباط بسیار حسنهای با وی داشت، آتش انتقادات خود را به سمت وزارت امور خارجه گرفت و اعمال او را نابهجا خواند.
نوری همدانی از واکنش وزارت امور خارجه در قضیه شارلیابدو انتقاد کرد و به سفر ظریف به پاریس اشاره کرد. او از سکوت معنادار مسئولان در قبال این حرکت گستاخانه و همچنین سفر نابجای وزیر امور خارجه در چنین شرایطی به پاریس انتقاد کرد و گفت: توقع و انتظار این است که مسئولان واکنش جدی به این اقدام نشان دهند.
او در حالی جزییات رفتارهای دستگاه سیاست خارجی دولت روحانی را مورد رصد و ارزیابی قرار میدهد که به عنوان مدافع سرسخت احمدینژاد، هیچگاه علیه فسادهای مالی و زیرپا گذاشتن حقالناس و بیتالمال توسط دولت احمدینژاد موضعگیری نکرده است.
نوری همدانی چندی پیش با اشاره به سفر ظریف به پاریس گفت: وقتی آنها در حال ستیز با ما و مقدسات اسلامی هستند، اینگونه مسافرت ها چه معنایی دارد؟ به عقیده بنده در چنین شرایطی باید به دنبال تجدیدنظر در روابط خود با این کشورها باشیم نه مسافرت.
حال جا دارد از این مراجع بپرسیم مرجعیت شیعه که همواره ملجا و پناهگاه مردم بوده است و همیشه برای تظلمخواهی به سراغ آنها میرفتند، آیا نباید در کنار ورود به مسائل جزیی و دخالت در سیاست خارجی دولت و رصد عملکرد وزارت خارجه، کمی هم به فسادهایی بپردازند که افراد مورد حمایت آنان در دولت سابق مرتکب شدهاند؟ افرادی که اگر نخواهیم تعارف کنیم، به لطف همین حمایتها توانستند ثروت ملی کشور را به یغما ببرند و مملکت را در معرض ورشکستگی قرار دهند.
بسیاری از فسادهای مالی که هر روز ارقام آن بزرگتر از قبل میشود و شاهد تحقیر ارقام در این اختلاسها و فسادها هستیم، نه تنها با انتقاد مراجعی از این دست مواجه نشده است که سکوت آنها در برابر این فسادهای و دزدیها افکار عمومی را با چالشی مواجه میکند که به هرحال کسی باید پاسخ گوی آن باشد.
آیا مراجع معظم تقلید، به نتیجه رسوب این تناقضها در ذهن مردم اندیشیدهاند؟
