آقایان روحانی و ظریف حتما بخوانند
چکیده :از روحانی انتظار می رود که اگر آرزوی محو حاکمیت چکمه پوشان را در سرزمین های اسلامی در سر می پروراند -که قطعا نیز چنین است- با اقداماتی موثر از سلطه تمامیت خواهان نظامی- امنیتی در صحنه سیاست داخلی بکاهد و اندیشمندان و روشنفکران این مرز و بوم را که صرفا سر در پی گستراندن آزادی بر سر این مرز و بوم داشته اند، از بند آنان در سیاهچال های کشور نجات دهد و با فراهم کردن زمینه بازگشت آنان و دیگر فرهیختگان به انزوا کشیده شده ایران زمین، بر زمینه های رشد و سربلندی این سرزمین اهورایی بیفزاید....
کلمه – علی حصری:
در خبرها آمده بود که محمد جواد ظریف در تماس تلفنی با تنی چند از همتایان خود در منطقه، خواستار تلاش آنها برای آزادی هرچه سریع تر دبیرکل جمعیت وفاق بحرین شده بود. همتایان وی نیز ضمن تایید ضرورت حمایت از روش های مسالمت آمیز در حل اختلافات سیاسی، قول دادند که حداکثر تلاش خود را در این زمینه به کار گیرند. از سوی دیگر رییس جمهور روحانی در همایشی گفت که چکمه پوشان نباید در سرزمین های اسلامی حاکم باشند. در کنار هم گذاردن این دو اظهار نظر مقامات ارشد دولت فعلی بیانگر گونه ای از خردگرایی است که فقدان آن در دولت پیشین، مصائبی را در گذشته به وجود آورد که هنوز هم تمامی ندارد. اما در این میان می توان پرسشی را از این هر دو مطرح کرد که بر اساس گفته ی روا بودن چراغ به خانه تا به مسجد، آیا دولت جدید و به ویژه رییس جمهور نباید به موازات تلاش هایی همچون به سرانجام رسانیدن مذاکرات با گروه ۵+۱، گام های بلند و محسوس در رفع ستم از زندانیان بی گناه سیاسی، که قربانی ستم افراطیون، به ویژه طی ۵ سال گذشته شده اند، بردارند؟
از روحانی انتظار می رود که اگر آرزوی محو حاکمیت چکمه پوشان را در سرزمین های اسلامی در سر می پروراند -که قطعا نیز چنین است- با اقداماتی موثر از سلطه تمامیت خواهان نظامی- امنیتی در صحنه سیاست داخلی بکاهد و اندیشمندان و روشنفکران این مرز و بوم را که صرفا سر در پی گستراندن آزادی بر سر این مرز و بوم داشته اند، از بند آنان در سیاهچال های کشور نجات دهد و با فراهم کردن زمینه بازگشت آنان و دیگر فرهیختگان به انزوا کشیده شده ایران زمین، بر زمینه های رشد و سربلندی این سرزمین اهورایی بیفزاید.
از آقای ظریف هم می توان این پرسش را مطرح کرد که اگر همتایان ایشان در پاسخ به نامه وی، از حال و روز نزار رهبران، کنشگران و اندیشمندان سیاسی در بند ایران پرس و جو کنند و از اعمال حقوق انسانی مصرح در اعلامیه جهانی حقوق بشر در مورد آنان بپرسند، چه جوابی خواهد داد؟ آیا ظریف حاضر است همان موضع همتایان خود در مورد شخصیت سیاسی بحرینی را در مورد هموطنان بی گناه زندانی خود اتخاذ کند؟ یا اینکه شرمگنانه، سر در گریبان خود خواهد برد و در برابر نقض بدیهی ترین حقوق زندانیان بی گناه سیاسی، که اسیر خشم تمامیت خواهان نظامی- امنیتی شده اند، سکوت خواهد کرد؟ یا اینکه ایشان همچون مقامات بحرینی، چنین پرسش و درخواستی را “دخالتی مردود، غیرقابل قبول، و رفتاری غیر مسئولانه در چارجوب روابط منطقه ای و بین المللی” خواهد خواند؟!
پیشنهاد می شود همانگونه که قرآن کریم از پیامبر می خواهد دعوت به صلاح را از اقربا و خاندان خویش شروع کند، این دو شخصیت سیاسی نیز هرچه صریح تر و سریع تر، به دفاع از فرزندان پاک این مرز و بود برآیند و با رفع ستم از سر این پاکان، که جوانی و عمر و رفاه خود را در راه اعتلای وطن گذارده اند، شرایط آزادی ایشان را فراهم کنند.
