پرسشهایی از متهم تایید تقلب انتخاباتی: آقای کدخدایی پاسخ دهد
چکیده :پس از چهار سال که امر غیرقانونی حصر را برای آقایان موسوی و کروبی و خانم رهنورد اجرا کردند، حال از مدار قانون و تشکیل محکمه سخن می گویند... همین چند روز پیش یکی از اعضای شورای نگهبان به صراحت اعتراف کرد که برخی از اعضای شورای نگهبان در زمان 88 قانون را زیرپا گذاشتند. وقتی رهبری قبل از تایید صحت انتخابات در شورای نگهبان، اعلام کرد که انتخابات تمام است و و به پیروز انتخابات هم تبریک گفت، آیا شورای نگهبان می توانست روی حرف بالاترین مقام کشور سخنی بگوید؟...
کلمه – نرگس نامدار:
عباسعلی کدخدایی مشاور عالی دبیر شورای نگهبان در گفت و گویی از حصر شدگان و قانون سخن گفته است. حرف هایی که در پایان هر جمله آن می توان یک علامت سوال یا تعجب گذاشت و همان را دوباره از سوی دیگر از سخنگوی سابق شورای نگهبان پرسید. پس از چهار سال که امر غیرقانونی حصر را برای آقایان میرحسین موسوی و مهدی کروبی و خانم زهرا رهنورد اجرا کردند، حال از مدار قانون و تشکیل قانون و محکمه سخن می گویند. گفت و گوی کدخدایی با خبرگزاری مهر مفصل است اما آنچه درباره حصر و محصوران و از آن مهمتر حق مردم می گوید جای بسی تامل دارد.
او از خواسته محصورین می گوید که در سال 88 درخواست ابطال انتخابات را داشته اند و تاکید می کند این کار فراقانونی نیست بلکه غیر قانونی است ولی خود فراموش می کند روزی را که آیت الله خامنه ای در سخنان خود قبل از آن که شورای نگهبان بررسی صحت انتخابات را به اتمام برساند اعلام کرد که انتخابات تمام و تایید شده و به پیروز انتخابات هم تبریک گفت! آیا شورای نگهبان می توانست روی حرف بالاترین مقام کشور سخنی بگوید؟ این روال آیا قانونی بود یا فراقانونی یا غیرقانونی؟
همین چند روز پیش یکی از اعضای شورای نگهبان به صراحت اعتراف کرد که برخی از اعضای شورای نگهبان در زمان 88 قانون را زیرپا گذاشتند. حال باید پرسید وقتی از قانون حرف می زنید دقیقا از چه سخن می گویید؟
در بخشی از این گفت و گو می گوید: “بالاخره شما باید مردم را هم قانع بکنید. زیرا افرادی را داریم که میگویند این خسارتی که به نظام وارد شده است را چه کسی باید جواب بدهد. بنابراین باید روشن شود که چه کسانی این جرائم را مرتکب شدهاند و چه حکمی نسبت به آنان صادر شده است. اما من در هرصورت از جهت حقوقی بهترین راه را تشکیل دادگاه میدانم، اما ممکن است مقامات و شورایعالی امنیت ملی تصمیم دیگری بگیرند.”
مشاور عالی دبیر شورای نگهبان از مردم سخن می گویند. می گوید بالاخره باید مردم را قانع کرد ولی جواب این قانع کردن در سال 88 سرکوب بود و بازداشت و زندان. اینان همان مردم هستند که 23 خرداد 88 ناباورانه از خانه ها بیرون آمدند و شوک زده به هم نگاه می کردند و می پرسیدند مگر می شود؟ این مردم همان مردمی هستند که در چشم شان نگاه کردند و دروغ گفتند. آمار غلط دادند. این مردم قانع نشدند و در جریان اعتراض متحمل سنگین ترین هزینه ها شدند.
کدخدایی در بخش دیگری آورده: “ببینید نظام در فتنه 88 و متعاقب اقدامات این آقایان بیشترین آسیب را متحمل شد و تاکنون هیچ کسی نیامده است از نظام دفاع بکند و بگوید خساراتی که در سال 88 به نظام وارد شده است را چه کار باید بکنیم. اتفاقا خوب بود یک جایی پیدا میشد و این خسارات و آسیبهای سیاسی و اقتصادی که به نظام جمهوری اسلامی وارد شد را هم احصا میکرد.”
سخن گفتن از خسارت ها و آسیب به نظام شاید بحثی بود که سخنگوی سابق شورای نگهبان نباید به میان می آورد. چه خوب می شود کسانی که در همین سالهای اخیر بیشترین آسیب را به نظام وارد کرده اند معرفی شوند و جوابگوی خسارت های سیاسی و اقتصادی به مردم و کشور شوند.
آنانی که هشت سال با انواع بی خردی ها کشور را در ورطه خطر قرار دادند. تحریم های سنگین را به کشور و مردم تحمیل کردند. مردم را با سیاست های غلط اقتصادی به زیر خط فقر بردند امروز باید جوابگو باشند.
کسانی که از کنار تحریم ها انواع فساد مالی و اداری انجام دادند و هزاران میلیارد دلار و تومان در حساب های اختصاصی جا کردند.
مشاور عالی دبیر شورای نگهبان در بخش دیگری گفته: “ممکن است در گذشته افرادی اشتباهی مرتکب شده باشند و الان دیگر آن اشتباه را مرتکب نشوند. اما به نظر من بهترین راه این است که حتما برای حصرشدگان دادگاه تشکیل شود.این اقدامات هم برای پیشگیری از جرم است و هم برای مسائل دیگر. البته جرم را باید تعریف بکنیم، به عنوان مثال ورود خسارت به خود همین افراد و یا ورود خسارت از ناحیه آنها به جامعه هم جرم محسوب می شود. مثلا شما وقتی یک متهم به جرم را بازداشت میکنید، دلایل مختلفی دارد. مثلا ممکن است این فرد از ناحیه معترضین و شاکیان به قتل برسد، برای همین دادستان اقدام به بازداشت متهم میکند تا جرم دیگری از ناحیه افراد دیگر اتفاق نیفتاد. یک دلیل دیگر این است که متهم با کمک افراد بیرونی یک جرم دیگری را مرتکب شود و جرم عظیمتری رخ دهد.”
این روزها دهها خانواده یا عزاداران فرزندان و عزیزان خود هستند که در روزهای سال 88 یا از پشت بام مساجد هدف گلوله قرار گرفتند یا زیر چرخ های خودروهای نیروی امنیتی و انتظامی کشته شدند یا بیش از پنج سال است که فرزندان شان در زندان و تبعید به سر می برند. در مقابل کسانی هم هستند که هر روز بر طبل نفاق می کوبند. حماسه های دروغین در تقویم ثبت می کنند که خود نیز باور ندارند. شهیدهای قلابی می سازند تا شاید به حرمت خون شهدا بتوانند حیثیتی کسب کنند. حال عضو نهاد شورای نگهبان از اجرای قانون می گوید. آیا نباید غصه خورد؟
