پیام میر محصور و آتشی که به انبار اقتدارگرایان افکند
چکیده :یک هفته از نه دی می گذرد و هنوز تکلیف حاکمیت با خود روشن نیست. به طوری که با وجود اعلام موضع مقامات رده اول و دوم و سوم قضایی و چهرههای سیاسی و نظامی و ... هنوز بالاخره مشخص نشده که عزم و تصمیمی برای تن دادن به قانون و محاکمه محصوران وجود دارد یا خیر، و اگر شجاعت این کار نیست لاقل آیا جرئت اعتراف به خطا و پایان دادن به حصر در حاکمان وجود دارد یا خیر....
کلمه- گروه سیاسی: از چند ماه پیش همه نیروهای جریان سرکوبگر و اقتدارگرا در تکاپو بودند؛ تکاپوی برگزاری هرچه باشکوهتر مراسم ۹ دی با استفاده از تمامی دستگاههای تبلیغاتی، رسانهای و همچنین نقشآفرینی اعضای قوای سهگانه ومسئولین و مقامات! اتاق فکر اقتدارگرایان حکومتی در چند ماه گذشته تمام تلاش خود را برای خلق و آفرینش روشهای جدید و جذاب برای برگزاری روز ۹ دی و القای اتمام کار جنبش سبز به کار گرفتند. بیلبوردها طرحی شد، رسانههای اقتدارگرا به صف شدند و شخصیتها و مسئولین خود را برای روزی آماده کردند که از آن خود میدانند و این تفکر را دارند که با استفاده از همه ظرفیتهای تبلیغاتی میتوانند افکار عمومی را سمت و جهت دهند. افکار عمومی که نمایندگان آگاه آنها در هر مناسبت و مراسم و و به شکل ممکن خواستار رفع حصر از رهبران جنبش سبز میشوند.
در این بین یک اتفاق پیشبینی نشده تمام آنچه را اقتدارگرایان رشته بودند، پنبه کرد. آنها که امسال مانند سالهای گذشته در پی بازخوانی آنچه «فتنه» میخوانند، بودند و خود را یکه تاز بیرقیب میدان میدیدند، یک باره برنامههایشان تغییر کرد. یکهتازان عرصه دروغ و سرکوب میخواستند به روال چند سال گذشته، برنامههای تبلیغاتی خود را اجرا کنند اما پیام میرحسین موسوی از حصر اختر، اقتدارگرایان و تمامیت خواهان را مجبور کرد تمام محتوای سخنان خود را تغییر دهند.
آنان برنامه ریخته بودند تا روال سابق را در پیش بگیرند و تهمتهای دروغ همیشگی را به جنبش سبز و رهبران آن نسبت دهند، اما پیام میرحسین موسوی همه نقشهها را بر هم ریخت. محتواها باید تغییر میکرد و البته نباید بهگونهای تغییرات انجام میشد که گویی پاسخ میر محصور داده میشود.
پس از پیام میر حسین موسوی بود که به سرعت تمامی رسانهها و شخصیتهای اصولگرا و تمامیتخواه به نوعی دست به کار شدند. زندانبانان لبته موضع میر محصور درباره اعلام آمادگیاش برای حضور در دادگاه را بارها شنیده بودند و از آن اطلاع داشتند، اما این بار از رسانهای و عمومی شدن این اعلام آمادگی احساس واهمه کردند و برای ممانعت از فراگیر شدن این پیام سعی کردند به این پیام پاسخ دهند. هرچند پاسخشان میبایست غیرمستقیم باشد اما همهشان در خطی هماهنگ سعی کردند حصر را قانونی جلوه دهند. هرچند زمان آنقدر نبود که تمامی مواضع دیکته شده به آنها برسد و به همین دلیل در اظهاراتی متناقض نیز از احتمال محاکمه یا عدم محاکمه محصورین سخن گفتند.
حالا یک هفته از نه دی می گذرد و هنوز تکلیف حاکمیت با خود روشن نیست. به طوری که با وجود اعلام موضع مقامات رده اول و دوم و سوم قضایی و چهرههای سیاسی و نظامی و … هنوز بالاخره مشخص نشده که عزم و تصمیمی برای تن دادن به قانون و محاکمه محصوران وجود دارد یا خیر، و اگر شجاعت این کار نیست لاقل آیا جرئت اعتراف به خطا و پایان دادن به حصر در حاکمان وجود دارد یا خیر.
اما با وجود تداوم و تمدید این بلاتکلیفی، تنها چند خط کوتاه پیام از حصر کافی بود تا تمامیتخواهان را دچار دستپاچگی کند. دستپاچگی که با مشاهده حمایت افکار عمومی از این پیام و همچنین تاثیرگذاری میرحسین موسوی در بین مردم آن هم پس از ۴ سال حصر خانگی، دو چندان شد.
میر محصور در پیامی گفت که آماده است تا «ضمن پاسخگویی به اتهامات، حقایق مربوط به سرچشمههای فساد عظیمی که کشور و انقلاب را در خود غرق کرده است» بیان کند. همین چند جمله برای آتش در انبار اقتدارگرایان کافی بود. دستپاچگی آنان به حدی بود که نتوانستند همه مواضع خود را هماهنگ با هم جلو ببرند و در اظهاراتی پر از تناقض سعی کردند برای حصر محملی قانونی پیدا کنند. یکی از مسئولین حصر را بنابر تصمیم شورای عالی امنیت ملی دانست، دیگری رهبری را مسئول خواند، فردی دیگر منکر حصر شد و گفت که رهبران جنبش سبز هر روز صبح برای خرید نان از منزل خارج میشوند، آن یک برگزاری دادگاه و محاکمه را نزدیک دانست و دیگری برگزاری دادگاه را به صلاح نظام ندانست.
مواضع عجیب و متناقض اقتدارگرایان به اتمام نرسیده است و گویا همچنان به دنبال حرف یکسانی هستند تا به رسانهها بگویند. ادله حصر و غیرقانونی بودن آنقدر روشن است که این همه نیروی تبلیغاتی و شخصیتهای سیاسی اقتدارگرا که بعضا نام حقوقدان را هم با خود یدک میکشند هنوز نتوانستهاند دلیلی قانونی و شرعی برای آن پیدا کنند و شاید هم این دلیل اصلی سردرگمی رو به افزایش آنان باشد.
با این حال میرحسین موسوی نشان داد که هنوز بعد از ۴ سال حصر ناجوانمردانه و ناعادلانه و غیر قانونی و با وجود آنکه اقتدارگرایان تلاش کردهاند با این حصر ارتباط او را با مردم قطع کنند، او همچنان تاثیر خود را نه تنها بر مردم و هواداران جنبش سبز دارد، بلکه میتواند تنها با یک پیام چند خطی صفوف اقتدارگرایان را بر هم بزند و آتشی در انبار آنان بیفکند.
