بزرگداشت مصطفی کریمبیگی، از شهدای جنبش سبز، در فضای امنیتی
چکیده :مراسم بزرگداشت مصطفی کریم بیگی از شهدای عاشورای 88، در حالی برگزار شد که ماموران امنیتی در آن حضور پررنگی داشتند و تعدادی از فعالان سیاسی و مدنی را هم برای چند ساعت بازداشت کردند....
کلمه – گروه خبر: مراسم بزرگداشت مصطفی کریم بیگی از شهدای عاشورای 88، صبح روز جمعه پنجم دی ماه در فضایی امنیتی و با حضور ماموران برگزار شد.
به گزارش کلمه، در این مراسم که به مناسبت سالگرد این شهید جنبش سبز برگزار شد، جمعی از فعالان سیاسی و مدنی، مادران شهدا و علاقه مندان جنبش سبز حضور داشتند.
همزمان با این مراسم، چند نفر از فعالان مدنی که قصد داشتند برای شرکت در این مراسم به شهرستان شهریار (محل دفن شهید کریم بیگی) بروند، برای چند ساعت به طور خودسرانه و بدون ارائه حکم قضایی بازداشت شدند.
رضا خندان در این باره در فیس بوک خبر داده که علاوه بر خود او و همسرش نسرین ستوده، سه فعال ملی مذهبی (حسین رفیعی، محمد ملکی و روئین عطوفت) نیز بازداشت شده بودند که همگی پس از چند ساعت و با پایان مراسم مذکور، آزاد شدند.
نسرین ستوده هم به بیبیسی فارسی گفته است که آنها را در مدت بازداشت به اداره اطلاعات شهریار منتقل کرده اند و هیچ حکمی هم به ایشان ارائه نشده است.
مادر این شهید عاشورای 88 هم در فیس بوک خود نوشته است که از لحظه خروج از منزل با ماموران امنیتی رو به رو شده و در تمام طول مراسم نیز ماموران مشغول تصویربرداری از شرکت کنندگان بوده اند.
مادر مصطفی کریم بیگی دو سال پیش در مصاحبه با کلمه گفته بود: ما مادران کنار همدیگر هستیم. تا زمانی که ما زنده هستیم صدای ما خاموش نمی شود. مگر اینکه مرگ صدای ما را خاموش کند. این شعار نیست و همیشه هم گفتم فریاد من بلند است. مگر اینکه صدای من را خاموش کنند. چرا بچه های ما را کشتند؟ بچه های ما را آیا واقعا حق بود که ظهر روز عاشورا بزنند و بکشند؟ یا جوانانی که در این سه سال کشته شدند آیا اعتراض باید با گلوله کشته شود؟
او یادآور شده بود: آن روز مصطفی مشکی به تن داشت و داغدار حسین بود. مصطفی همیشه می گفت هدف حسین مهم است. حسین در راه هدفی که رفته بود به شهادت رسید. می گفت ما درست است که باید عزاداری کنیم برای حسین اما مهمتر آن است که ببینیم حسین فکر و هدفش چه بود و به خاطر چه چیزی رفت و کشته شد. به خاطر این رفت کشته شد که حرفش را بزند. به خاطر زنده نگه داشتن اسلام رفت. به خاطر خدا به خاطر عدالت رفت. عدالت بزرگترین هدف حسین بود و می گفت ما باید فکر حسین را ترویج دهیم.
