ذوالفقار عسگریان نوازنده موسیقی مقامی درگذشت

چکیده :ذوالفقار عسگریان نوازنده برجسته مقامی کشورمان عصر امروز پس از مدت‌ها بیماری، درگذشت تا پس از درگذشت حاج قربان سلیمانی و غلامعلی پورعطایی، این بار با فاصله‌ای نزدیک بخشی دیگر از ریشه موسیقی اصیل ایران به دیار باقی بشتابد....

ذوالفقار عسگریان نوازنده برجسته مقامی کشورمان عصر امروز پس از مدت‌ها بیماری، درگذشت تا پس از درگذشت حاج قربان سلیمانی و غلامعلی پورعطایی، این بار با فاصله‌ای نزدیک بخشی دیگر از ریشه موسیقی اصیل ایران به دیار باقی بشتابد.

به گزارش تابناک، ذوالفقار عسگریان یکی از شناخته‌ترین و برجسته‌ترین نوازندگان موسیقی مقامی کشورمان و از شاخص‌ترین نوازندگان دوتار ایران درگذشت. ذوالفقار عسگری‌پور معروف به عسکریان متولد ۱۳۱۱ کاشمر و بزرگ شده تربت جام است. او از ‌هفت‌ سالگی به یاد‌گیری دوتار نزد پدر پرداخت و به واسطه زندگی سیالی که داشت، توانست مجموعه ارزشمندی از موسیقی سراسر خراسان (شمال تا جنوب) را بیاموزد و اجرا کند که همین ویژگی او را از تمام نوازندگان خراسان متمایز می‌کند.

استاد ذوالفقار در جشنواره‌های ‌موسیقی در داخل و خارج کشور شرکت کرده که ماحصل آن‌ها کسب دیپلم افتخار سومین، چهارمین، پنجمین و هفتمین جشنواره موسیقی فجر و اجرای برنامه در کشورهای ایتالیا، فرانسه، سوییس، هلند، بلژیک و… است. تکنیک‌های خاصی که عسگریان در دوتار نوازی دارد، موجب شده تا نامش به عنوان یک نوازنده مبـدع و صاحب سبک شناخته شود.

او چند سالی است، در محله «ساختمان» مشهد زندگی می‌کرد و البته روزگار دشواری را می‌گذراند. او در چند سال اخیر، بار‌ها بستری شده و هم‌اکنون وضعیتش رو به وخامت نهاده و در حالی که یکی از بیمارستان‌های مطرح خراسان به بهانه اینکه تخت خالی ندارد، او را بستری نکرده، در ‌‌نهایت با هماهنگی سیدحمید طباطبایی، معاون هنری و سینمایی اداره کل خراسان رضوی، بیمارستانی که تخت خالی نداشت برای این استاد تخت خالی پیدا کرد.

موسیقی عسگریان یکی از معدود حافظان موسیقی مقامی (موغامی) بود که از تحریف و دگرگونی اعصار در امان مانده و نغماتی در موسیقی «موغامی» پیدا می‌شود که به عهد باستان بر‌می‌گردد. در کتاب «لغت موسیقی»، کلمه مقام که به صورت موغام یا مغام هم نوشته می‌شود، تعریف شده و از آن به عنوان بالا‌ترین مرحله‌ خلاقیت در ترکیب ساز و آواز یاد شده است.

محمدرضا درویشی نیز در مورد آهنگ کوراغلی که مختص شمال خراسان به ویژه قوچان است، اشاره می‌کند و آن را در ردیف آهنگ‌های قهرمانی و حماسی این مردم به شمار می‌آورد. آنچه مدنظر هنرمندان و مردم منطقه شمال خراسان است، مقام می‌باشد که در باور مردم خراسان از شأن و منزلت بالایی برخوردار است و به دید‌ تقدس به آن می‌نگرند و به مصداق هنر عامه، آفریننده مشخصی ندارد و تمام افراد جامعه در شکل‌گیری و نقل روایت آن سهم دارند.