عقبنشینی وزارت ارشاد در برابر تندروها: اکران «عصبانی نیستم» منتفی شد
چکیده :اقتدارگرایان بالاخره حرف خود را درباره فیلم "عصبانی نیستم" به کرسی نشاندند و فشارها باعث شد تا این فیلم از نوبت اکران خارج شود. فیلمی که تندروها آن را به قول خودشان حمایت از فتنه 88 می دانستند. هرچند دولت و وزارت ارشاد بارها اعلام کردند که تسلیم فشارهای مجلس و گروه های تندرو نمی شوند، اما در نهایت همین فشارها باعث شد مدیران سینمایی کشور فیلم را از فهرست اکران خارج کنند....
کلمه – گروه اجتماعی: اقتدارگرایان بالاخره حرف خود را درباره فیلم “عصبانی نیستم” به کرسی نشاندند و فشارها باعث شد تا این فیلم از نوبت اکران خارج شود. فیلمی که تندروها آن را به قول خودشان حمایت از فتنه 88 می دانستند. هرچند دولت و وزارت ارشاد بارها اعلام کردند که تسلیم فشارهای مجلس و گروه های تندرو نمی شوند، اما در نهایت همین فشارها باعث شد مدیران سینمایی کشور فیلم را از فهرست اکران خارج کنند.
رضا درمیشیان کارگردان فیلم عصبانی نیستم در نامه ای تلخ نوشته است:” «من «عصبانی نیستم!» را با بوسه بر خاک «ایران» ، عشق به «ایران» ، برای «ایران» و مردم نازنین «ایران» و نمایش در سینماهای «ایران» ساختهام. «عاشقانه»ای که از همان ابتدا فیلمی «اجتماعی» بود، «اجتماعی» هست و «اجتماعی» خواهد ماند.برای نمایش «عصبانی نیستم!» هر آنچه در توان داشتم را به کار گرفتم ، نهایت تلاش و همراهی را با مسئولان قانونی سینمایی کشورم کردم اما سکوت و تحمل و مدارای من نیز نتوانست در کشاکش تدبیرمداران و سیاست پیشگان به نتیجهای منجر شود.پس همه آنها که با وعدههای امروز و فردا ، یا تهمت و افترا فیلم کوچک مرا مبدل به معضل فرهنگی نمودند به خدا و وجدانشان واگذار میکنم. حکایت تلخ سینمای «مستقل» و «بی پناه» و «یتیم» همین است.بیصبرانه منتظر نمایش « عصبانی نیستم!» در سینماهای میهنم باقی خواهم ماند. به امید آن روز… من آن روز را انتظار میکشم. حتی روزی که دیگر نباشم.»
عصبانی نیستم یک بار دیگر هم مورد تاخت و تاز قرار گرفته بود. آن وقت که در جشنواره فجر سال گذشته نگاه ها را به خود معطوف کرد و کاندیدا برای چند رشته شد، فشار تندروها و اقتدارگرایان باعث شد تا از بخش مسابقه خارج شود تا شاید برای اکران به مشکلی برنخورد.
هرچند حال که این فیلم از نوبت اکران خارج شده وزارت ارشاد اعلام کرده است که ارشاد خسارت فیلم “عصبانی نیستم” را پرداخت می کند، اما برای یک کارگردان دیده شدن فیلمش توسط مردم صدها بار بیشتر از پرداخت خسارت می ارزد.
پس از خارج شدن فیلم از فهرست اکران، حجتالاسلام نصرالله پژمانفر عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی در گفت و گویی گفت که ما در کار اجرایی وزارت ارشاد دخالت نمیکنیم. ارشاد وظایفی در ارتباط با ممیزی فیلم ها برعهده دارد که آن را انجام میدهد. ما تشکر میکنیم که دستگاه های اجرایی وظایف خود را طبق قانون و چارچوبی که نظام مشخص میکند با رعایت خطوط قرمز انجام میدهند. وی افزود: کاری که وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامیانجام داد وظیفه قانونی اش بوده و ما از او تشکر میکنیم.
آنها عصبانی هستند
وقتی خبر رسید که فیلم عصبانی نیستم در فهرست اکران آبان ماه قرار گرفته است، نمایندگان تندرو مجلس شروع به اعتراض کردند. کار به جایی رسید که حتا سخن از استیضاح به میان آمد. قرار شد فیلم اصلاحاتی داشته باشد تا برای اکران مشکلی پیش نیاید، اما تغییرات هم نتوانست از سد مانع تراشی های مجلس اقتدارگرا رد شود و همچنان بلاتکلیف ماند.
عضو کمیسیون فرهنگی با اشاره به واکنش وزیر ارشاد درخصوص نامه کمیسیون فرهنگی، با تأکید بر عدم دخالت نمایندگان در حوزه اجرایی گفت: اگر فیلمهایی نمایش داده شوند که در چارچوب خطوط قرمز نباشند، مجلس به وظیفه نظارتی خود عمل میکند.
حجتالاسلام نصرالله پژمانفر نماینده مردم مشهد در مجلس شورای اسلامی در گفتوگو با فارس، درباره واکنش علی جنتی وزیر ارشاد به نامه احمد سالک رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس به وزارتخانه متبوعش درباره مخالفت با نمایش چند فیلم مرتبط با فتنه، تاکید کرد: وظیفه مجلس، صرفاً نظارت بوده و هیچ گاه سابقه نداشته است که نمایندگان در حوزه اجرا دخالت کنند.
وی افزود: اگر فیلمهایی نمایش داده شوند که در چارچوب خطوط قرمز نباشند و ضوابط قانونی را رعایت نکنند، طبیعتاً مجلس در برابر آن عکسالعمل نشان خواهد داد.
به گزارش فارس، حجتالاسلام احمد سالک رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی طی رئزهای اخیر، در نامهای به علی جنتی وزیر ارشاد مباحثی را نسبت به اکران 8 فیلم مطرح کرد. سالک در توضیح جزئیات نامه خود به وزیر ارشاد گفته بود «بنده به عنوان رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس نامهای به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی نوشتم و در آن نامه از 8 فیلم که با محورها و دلایل مختلفی نام برده شده بود، از ایشان خواستیم تا این 8 فیلم در کشور اکران نشود و از اکران سراسری آن نیز جلوگیری شود، قصهها، عصبانی نیستم، آشغالها از جمله این فیلمها هستند.»
در همین راستا، علی جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی امروز دوشنبه در واکنش به نامه رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس گفته بود: «لابد فتنه را ایشان معنا میکنند. به ما که تاکنون کمیسیون چیزی نگفته است، ممکن است یک عضو کمیسیون مطالبی را بیان کرده باشد.» وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی افزوده بود «در اینباره ما بر اساس تشخیص خودمان عمل میکنیم، ما ضوابطی در اینباره داریم قرار نیست هرکسی برای ما تعیین تکلیف کند که فیلمی را نمایش دهیم یا نمایش ندهیم.»
جنتی همچنین تصریح کرده بود: «بالاخره ما خودمان توجه داریم که کدام فیلم به فتنه مرتبط است و اگر فیلمی مرتبط با فتنه نباشد و بر اساس ضوابط قانونی باشد ما اجازه نمایش را به آن میدهیم.»
نکته جالب آنکه همین اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس که این روزها فرهنگ کشور را گره زده اند به اکران و یا عدم اکران یک یا دوفیلم، در روزهایی که در دولت پیشین فیلم سینمایی «پل چوبی» اکران شده بود و مستقیما به ماجرای کهریزک اشاره داشت دم فرو بستند و سکوت کردند.
اهالی سینما هم عصبانی هستند
سعید سهیلی در خصوص اکران نشدن «عصبانی نیستم» به بانی فیلم گفت: من از عدم اکران عمومی «عصبانی نیستم» عصبانی هستم. به نظرم هیچ فیلمی نباید در محاق توقیف برود. ما در وزارت ارشاد شوراهای مختلف با اشخاص و سلایق مختلف داریم. در ابتدا دهها نفر از نمایندگان مجلس، حوزه علمیه، اهالی سینما و… فیلمنامه را می خوانند و بعد به آن پروانه ساخت می دهند. بعداً تعدادی دیگر با سلایق دیگر و از ارگان های دیگری به فیلم پروانه نمایش می دهند. بنابراین همه و همه باید به تصمیمات، نظرات و تاییدات این شوراها احترام بگذارند. اینکه یک نماینده به دلیل مسائل شخصی یا سلیقه ای برای عدم اکران یک یا چند فیلم تعدادی امضا جمع کند و برای خود فیلم ها یا وزارتخانه مشکل آفرین شود به صلاح سینما، وزارت ارشاد، دولت و کلا هیچکس و هیچ جا نیست. الان به اعتقاد من یک نماینده با این فیلم ها مشکل دارد و آن یک نفر است که بقیه را تحریک می کند و از آنها امضا می گیرد. این برخوردها باعث می شود تعدادی از فیلم ها که با مشقت ساخته می شوند پشت خط اکران بمانند و سرمایه تهیه کننده و کارگردانانشان به هدر رود.
کارگردان «کلاشینکف» ادامه داد: وزارت ارشاد از آنجا که به فیلم ها پروانه ساخت و نمایش می دهد، موظف است که از پروانه ای که می دهد و همچنین حقوق اهالی سینما دفاع کند. ما وزیرمان را حمایت می کنیم که او هم از ما حمایت کند. وزارت ارشاد باید پیگیر این موضوعات باشد. در حال حاضر اصرار بر این دارند که «عصبانی نیستم» از یک فیلم سیاسی تبدیل به فیلمی اجتماعی شده و این یک فاجعه است. فیلمی سیاسی تبدیل به فیلمی اجتماعی شده، اما باز هم اجازه اکران ندارد!
سهیلی خاطرنشان ساخت: در دولت قبلی پروانه ساخت و نمایش هیچگونه اعتباری نداشت، اما در دولت جدید انتظار بر این است که مشابه دولت قبلی عمل نکند و پای امضاها و پروانه هایش بایستد. وزارت ارشاد باید با نمایندگان مجلس یا هر نهاد دیگری که خللی در این امور ایجاد می کند وارد گفتگو شود. اگر توجیه شدند که چه بهتر و اگر توجیه نشدند پای مجوزهایش ایستادگی کند تا فیلم ها قربانی سلایق شخصی افراد نشوند.
علیرضا رئیسیان در خصوص اکران نشدن «عصبانی نیستم» به بانی فیلم گفت: قبلا هم گفته ام که سرنوشت یک جامعه را (نه به لحاظ مثبت و نه منفی) یک فیلم تعیین نمی کند. بنابراین نگاهی مشخص به یک فیلم کار اشتباهی بود که به نظرم اعضای محترم کمیسیون فرهنگی و اصل ۹۰ انجام دادند. آنها اگر هم انتقادی داشتند باید به سیاست ها وارد می آوردند نه به مصادیق (۱ فیلم یا ۲ فیلم یا…).
درطول تاریخ سینما هیچ فیلمی نبوده که تنش زا و التهاب آفرین باشد. بنابراین من با اصل قضیه مخالف هستم.
وی ادامه داد: اکران نشدن فیلم هایی که صاحب پروانه نمایش هستند نکته بسیار منفی است که باعث ایجاد حس نا امنی و نگرانی در جامعه سینمایی می شود. همان زمان که آقای احسانی سر فیلمبرداری فیلم ما «دوران عاشقی» آمدند، به ایشان عرض کردم که شما می توانید با خود سازنده به توافق برسید که در زمان مناسبی فیلم «عصبانی نیستم» به نمایش در آید. البته آنموقع هنوز این اتفاقات نیفتاده بود، اما بر اساس تجربیات قبلی که داشتم احساس می کردم که این فیلم به چنین سرنوشتی دچار خواهد شد. در مقاطعی که سینما در بحران هایی گرفتار می شود بهترین حالت این است که از خود اهالی سینما کمک بخواهند. نکته تاسف آور برای من این است که مدیریت خانه سینما که وظیفه دفاع از حقوق اعضایش را دارد هیچ واکنشی به صورت رسمی نسبت به این موضوع انجام نمی دهد. رئیسیان در پاسخ به اینکه آیا این اقدام ارشاد منجر به کاهش التهابات می شود یا مخالفان را عصبانی تر می کند، بیان کرد: تصور می کنم که مسئله برخی از نمایندگان مجلس حساسیت روی اصول کلی فرهنگ جامعه نیست، بلکه نوعی بازی های سیاسی و جناحی است که هر از گاهی به این شکل جلوه گر می شود. ارشاد یا نباید اعلام می کرد که این فیلم با داشتن پروانه نمایش و انجام اصلاحیه ها اکران عمومی می شود یا وقتی اعلام کرد در دفاع از مجوز صادر شده ایستادگی می نمود. تنها در صورتی این قضیه قابل درک بود که خود سازنده فیلم عدم تمایل اش را برای اکران فیلم اش در شرایط کنونی نشان می داد.
