سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic

آقای رضایی! شهامت داشته باشید

چکیده :به راستی در زمانه ای که شخصی بنابر جبر روزگار امکان دفاع از خود در مقابل چنین تهمت هایی را ندارد چه شرعا و چه عرفا و همچنین چه از منظر قانونی صحیح است که جناب رضایی بخاطر توپ و تشر برخی از نیروهای پایدارنشین مقابل خواست ملت سخن از ابهامات و سوالات در مورد عملکرد رئیس دولت وقت به میان آورد؟ آن هم عملکرد تحسین برانگیزی که همواره مورد تایید امام خمینی بوده است؟ قطع به یقین اگر نقطه سیاهی در کارنامه دولت جنگ دیده می شد غوغاسالاران تا به حال سند و مدرک ها رو کرده بودند!...


امیرحسین مصلی

چندیست به بهانه هفته دفاع مقدس رسانه ملی برنامه ای با نام «سطرهای ناخوانده» با محوریت ناگفته های جنگ را با حضور مهمانان سرشناسی در این رابطه به روی آنتن شبکه اول سیما آورده که به حق برنامه ای متفاوت است اما نکته ای که مرا واداشت تا این چند خط را بنویسم اظهار نظر جالب محسن رضایی به عنوان فرمانده کل سپاه طی هشت سال جنگ در خصوص دعوت از نخست وزیر دوران دفاع مقدس برای شرکت در این برنامه بود که در کمتر از 24 ساعت با اظهاراتی تامل برانگیز و متناقض از سوی وی در همان برنامه تلویزیونی مواجه شد!

ماجرا از این قرار است که رضایی در شب اول حضورش در آن برنامه با تحسین تنوع برنامه امسال صداوسیما برای پرداختن به موضوع جنگ، گفت: «حتی من پیشنهاد می کنم از آقای میرحسین هم مصاحبه بگیرید، بالاخره ایشان نخست وزیر جنگ بوده.» اما در شب دومی که باز هم این فرمانده سپاه پاسداران مهمان برنامه بود در ابتدای صحبت هایش اظهار داشت: «به من گفتند که چرا اسم فتنه گران رو آوردید. من معتقدم این افراد مسئولیتهایی داشتند و درباره عملکردشان ابهامات و سوالاتی وجود دارد که باید جواب بدهند. اگر صدام هم الان زنده بود من می گفتم باید درباره برخی مسائل از او هم سوال کنید.»

به راستی طی این 24 ساعت محسن رضایی را چه شد که نخست وزیر محبوب حضرت امام خمینی را با صدام جنایت پیشه قیاس کرد؟ عنوانی که تا به حال رادیکال ترین مخالفان مهندس موسوی هم ابراز نکرده بودند، اظهار نظر عجیبی که حتی خاطرات شخص محسن رضایی را هم زیر سوال می برد، مگر چندی پیش اسدالله بادامچیان اصولگرا در گفتگویی نقل نکردند که در اواسط جنگ همین جناب محسن رضایی نزد امام رفته و گفته بود اگر میرحسین نخست وزیر نشود انگشت بچه ها روی ماشه ها شل می شود؟ آن هم محسن رضایی متمایل به جناح راست که به نقل از خاطرات برخی از بزرگان انقلاب در برهه ای از دوران جنگ بر خلاف فرمایشات صریح امام راحل که نظامیان را از حضور در سیاست بر حذر داشته بودند، برای مقابله با دولت متمایل به چپ وقت دست به سیاسی کاری زده بود!

حال چه شده است که نخست وزیر محبوب رزمندگان اسلام که بی گمان بسیاری از آنان به درجاتی چون شهادت، جانبازی و آزادگی نائل شده اند بدل به صدام حسینی می شود که همان رزمندگان جان بر کف طی هشت سال دفاع مقدس برای مقابله با حملاتش به خاک این ملک رشادت ها و از جان گذشتگی های وصف ناپذیری از خود به منصه ظهور گذاشتند؟! آیا این اظهارات تامل برانگیز توهین به مقام شامخ شهدا و ایثارگران تلقی نمی شود؟

به راستی در زمانه ای که شخصی بنابر جبر روزگار امکان دفاع از خود در مقابل چنین تهمت هایی را ندارد چه شرعا و چه عرفا و همچنین چه از منظر قانونی صحیح است که جناب رضایی بخاطر توپ و تشر برخی از نیروهای پایدارنشین مقابل خواست ملت سخن از ابهامات و سوالات در مورد عملکرد رئیس دولت وقت به میان آورد؟ آن هم عملکرد تحسین برانگیزی که همواره مورد تایید امام خمینی بوده تا جایی که بنا به گفته علی اکبر ناطق نوری حضرت امام در دیدار با جمعی از اعضای جامعه روحانیت مبارز انتخاب غیر ایشان به مقام نخست وزیری را خیانت به اسلام دانسته بودند، قطع به یقین اگر نقطه سیاهی در کارنامه دولت جنگ دیده می شد غوغاسالاران تا به حال سند و مدرک ها رو کرده بودند!

حتی اگر بپذیریم توضیحات جناب رضایی در باب چرایی آوردن اسم فتنه گران که تلویحا برای به اصطلاح ماستمالی کردن پیشنهادشان مبنی بر دعوت از نخست وزیر جنگ برای حضور در صدا و سیما که کمتر از 24 ساعت قبل بیان شده بود متاثر از حوادث تلخ پس از انتخابات سال 88 به زبان رانده شده باشد که تا به حال طبق قانون اساسی در هیچ دادگاهی مورد بررسی قرار نگرفته و هیچ حکمی نیز در این رابطه صادر نشده، باید گفت درآمیختن دو برهه متفاوت از تاریخ برای تخریب شخصی که به دلیل وجود حصر امکان دفاع از خود را ندارد آیا امری پسندیده است؟ اصلا چرا ایشان چنین پیشنهادی را مطرح کردند که بخواهند بدین سان عقب نشینی کنند؟

در این میان باید از جناب رضایی پرسید که در دوران جنگ نیز بدلیل جلب رضایت گروه های سیاسی اینگونه ظرف 24 ساعت مواضع خود را تغییر می دادید؟! البته چنین کرنش هایی در مواضع محسن رضایی مقرون به سابقه است، چه در زمان انصراف از کاندیداتوری انتخابات سال 84 و چه در عملکردشان در انتخابات سال 88، به راستی با چنین رویه سستی جناب رضایی سودای ریاست جمهوری را در سر داشتند؟ باری؛ در انتها حرفی باقی نمانده جز آنکه ای کاش شهامت داشته باشیم.

منبع روزنامه روزان


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.