سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » سانسور و تحریف کنفرانس مطبوعاتی رئیس‌جمهور در تلویزیون...
» صدا و سیما برای پخش پرسش از حقوق بشر، لکنت گرفت

سانسور و تحریف کنفرانس مطبوعاتی رئیس‌جمهور در تلویزیون

چکیده :دیشب صدا و سیما در پخش مصاحبه مطبوعاتی رئیس جمهور در نیویورک دست به کاری زد که اگرچه تکراری است، اما هنوز چیزی از حس برخورندگی و توهین آن کم نشده است. پاسخ روحانی در پخش مستقیم نه سانسور شدنی بود و نه بهانه ای برای ترجمه فارسی سلیس ایشان وجود داشت. پس می شد از پاسخ روحانی فهمید که چه پرسشی از نظر سانسورچیان صدا و سیما قابل پخش نیست، چون دست روی نقطه ضعف مشهود آقایان گذاشته، چون جوابی ندارد و چون فکر می کنند با پوشاندن آن، جامعه نمی فهمد!...


کلمه – گروه سیاسی:

دیشب صدا و سیما در پخش مصاحبه مطبوعاتی رئیس جمهور در نیویورک دست به کاری زد که اگرچه تکراری است، اما هنوز چیزی از حس برخورندگی و توهین آن کم نشده است. ماجرا از آن قرار بود که پرسش یک خبرنگار زن خارجی از آقای روحانی به وضوح غلط ترجمه می شد. ترجمه ای که از صحبت های آن خانم خبرنگار، همزمان با قطع کامل صدای وی صورت می گرفت، آنچنان درهم و بی معنا بود که میشد حدس زد حرفی از مسائل غیر قابل پاسخگویی و در نتیجه غیر قابل پخش از صدا و سیما در میان است.

پاسخ روحانی در پخش مستقیم نه سانسور شدنی بود و نه بهانه ای برای ترجمه فارسی سلیس ایشان وجود داشت. پس می شد از پاسخ روحانی فهمید که چه پرسشی از نظر سانسورچیان صدا و سیما قابل پخش نیست، چون دست روی نقطه ضعف مشهود آقایان گذاشته، چون جوابی ندارد و چون فکر می کنند با پوشاندن آن، جامعه نمی فهمد!

پاسخ آقای روحانی حول و حوش موضوع حقوق بشر بود. موضوعی که یکی از بدترین وضعیت ها در جهان را کشور ما دارد و به همین دلیل اخیرا برای چندمین بار مورد نقد سازمان ملل قرار گرفته است. پاسخ آقای روحانی هم در چارچوب مصلحت های مرسوم یک مقام رسمی بود. آقای روحانی در پاسخ به پرسش از وضع حقوق بشر در ایران دو حرف کلی داشت: یکی اینکه وضع از قبل از دولت ایشان بهتر شده و دوم اینکه ” مسئله حقوق بشر هر کشوری مربوط به همان کشور است و در چارچوب فرهنگ آن کشور باید مورد بررسی و بازبینی قرار گیرد.”

نقد این سخنان آقای روحانی مجال دیگری می طلبد و شاید چندان هم انتظاری از ایشان نباشد که همه آن چیزی را که به عنوان یک حقوقدان می دانند، ابراز کنند. اما در همان لحظه ای که آقای روحانی داشت نقض حقوق بشر در ایران را رفع و رجوع می کرد، علاوه بر موارد بی شمار نقض حقوق شهروندان در گوشه و کنار کشور، یک نقض حق دیگر در حال اتفاق افتادن بود: حق آگاهی و دانایی، حق گرفتن خبر، حق آنکه رسانه ملی کشور که از منبع بیت المال ارتزاق می کند در صدد کلاه گذاشتن سر مردم خودش نباشد، حق عدم سانسور.

آقای روحانی همان زمان که تلاش می کرد که وضعیت را نرمال نشان دهد، این طرف میدان و پشت میز سانسور تلویزیون کسی بود که می دانست سوال از حقوق بشر در ایران پاسخ ندارد. این بود که باز هم دست به دامن سانسور و تحریف شد.


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.