قدارهکشی قوه قضاییه برای مخالفان؛ زورآزمایی با اسیران در زندان
چکیده :قوه قضاییه با سردمداری صادق لاریجانی برای زندانیانی که در این چند سال به مهره بازی برای اختلافات سیاسی تبدیل شدهاند، قدارهکشی میکند تا القا کنند با آمدن روحانی هیچ چیزی تغییر نکرده است. انتظار می رود دولت و شخص روحانی دست کم به منتظران تحقق وعده های انتخاباتی اعلام کنند که این اعمال خارج از کنترل دولت است و آنها مطالبات مردم و شعارهای خود را فراموش نکرده اند....
کلمه – حسنا دلاوری :
«یورش به بند ۳۵۰ و ضرب و شتم بیسابقه زندانیان سیاسی اوین»، «انتقال زندانیان سیاسی و عقیدتی به بندهای زندانیان جرایم عمومی»، «سختگیری در گرفتن کتاب و مایحتاج عمومی، عدم اعزام زندانیان بیمار به بیمارستان و جلوگیری از روند درمانی آنان»، «نصب دستگاههای قوی پارازیت و خطشکن در زندان رجاییشهر»، «افزایش احضار به زندان و اجرای حکم زندان»، «فشار به خانوادههای زندانیان»، «تبعید به زندان رجاییشهر»، «اجرای حکم اعدام»، «بیخبری سه ماهه از خبرنگار بازداشت شده توسط حفاظت قوهقضاییه» ، «فشار به مطبوعات مستقل» و غیره تنها چند مورد از فشارهایی است که از ابتدای سال جاری بر روی زندانیان سیاسی و عقیدتی ایران وارد آمده است. فشارهایی که به نظر میرسد به موازات نزدیک شدن به انتخابات مجلس شاهد افزایش آن هستیم و حتی برخی معتقدند هرچه به اسفند سال بعد نزدیک میشویم باید منتظر فشارهای بیش از این باشیم.
با روی کار آمدن دولت حسن روحانی که با شعار اعتدال و تدبیر و امید توانست رای اکثریت مردم را به دست آورد، علاوه بر بهبود سیاست خارجی و وضعیت معیشتی و اقتصادی مردم، انتظار برای آزادی و بازگشایی فضای سیاسی کشور هم بیش از گذشته شد. مطالبهای که با وجود گذشت یک سال از آغاز به کار دولت، نه تنها برآورده نشد که حتی قوهقضاییه با اعمال فشار بیشتر بر زندانیان سعی دارد تا «عدم تغییر شرایط» را هر روز با عملکرد خود ثابت کند و از رای مردم در خرداد 92 نیز انتقام بگیرد.
چند ماه بیشتر از پنجشنبه سیاه و یورش بیسابقه به بند ۳۵۰ نگذشته است که این روزها اخباری مبنی انتقال تعداد زیادی از زندانیان این بند به بندهای عمومی و غیر سیاسی زندان اوین به گوش میرسد. انتقال این زندانیان درحالی صورت میگیرد که از چندی پیش زمزمههایی مبنی بر انحلال بند سیاسی ۳۵۰ و پخش زندانیان سیاسی در بین بندهای دیگر به گوش میرسد و انتقال تعداد زیاد زندانیان و یورش دوباره به این بند به بهانه بازرسی، این گمانهها را تقویت میکند.
قوه قضاییه قدارهکشی میکند، قدارهکشی برای زندانیانی که در این چند سال به مهره بازی برای اختلافات سیاسی تبدیل شدهاند. به اذعان بسیاری از ناظران، قوهقضاییه برای فشار بیشتر به دولت و همچنین برای القای این نکته که با آمدن روحانی هیچ چیزی تغییر نکرده و نگاه قوهقضاییه همچنان مانند گذشته است و برای نمایش دستان بسته دولت میخواهد بیش از پیش به زورآزمایی با زندانیان و معترضین بپردازد. هرچند که این فشارها بر دولت روحانی قابل ملاحظه و غیرقابل کتمان است اما انتظار میرود که کابینه و شخص رییسجمهور هم نگاهی به شعارهای خود پیش از انتخابات داشته باشد. عدم توجه به مطالبات بخش بزرگی از مردم و جامعه مدنی برای به سامان رساندن مذاکرات هستهای و اخذ امتیاز بیشتر از بخش های دیگر نظام برای پیش بردن این امر، قابل درک است، اما قابل پذیرش نیست. دولت و شخص روحانی باید در نظر داشته باشند که شعارهای انتخاباتی مبنی بر آزادی فضای سیاسی و همچنین برداشتن حبسها و حصرها باعث ریزش رای به سبد انتخاباتیاش بود و البته عموم مردم و فعالین سیاسی و روزنامهنگاران هم این انتظار را از او دارند که بتواند حداقل این فشارها از سوی قوهقضاییه را کنترل کند. چه آنکه روحانی پیش از انتخابات با سازوکار و معادلات نظام و چگونگی برخوردها و سیاستهای قوهقضاییه آشنایی کامل داشت و با این وجود به شعار آزادی روی آورد.
قوه قضاییه با سردمداری صادق لاریجانی اکنون میخواهد نگاههای امیدوار را از دولت اعتدال حذف کند و به موازات نزدیکی به انتخابات، امیدها را هرچه بیشتر به ناامیدی تبدیل کند؛ و به نظر میرسد اندکی هم به موفقیت نزدیک شده است. تاثیر بر انتخابات مجلس و حذف امید به دولت و شاید اثرگذاری بر مذاکرات هستهای در دستور کار این قوه قرار گرفته است. اما دولت که شعار حقوق شهروندی یکی از اساسیترین وعدههایش بود، میتواند از ابزارهایی که در قانون برایش پیشبینی شده مانند «تذکر قانون اساسی به رییس قوهقضاییه» استفاده کند تا دست کم به مدافعان و منتظران تحقق وعده ها پیام دهد که هرچند کار عملی از دست او برنمیآید و این اعمال خارج از کنترل دولت است اما لااقل مطالبات مردم و شعارهای خود را فراموش نکرده است و در راستای احقاق آن حرکت میکند.
