یادداشت احمدرضا احمدپور در تبعید؛ یک سال با رنج های مردم ایذه

چکیده :یک سال تبعید با همه سختی ها، تلخی ها و شرینی هایش در کنار مردم خوب ایذه گذشت! مردمی که دغدغه کار و درآمد دارند. بیشتر مردم این شهرستان زمین دارند و پر آب ترین رودخانه کشور یعنی “کارون” ازسرزمین آنها می گذرد اما زمین هایشان تشنه اند و عطش آب دارند!...

سید احمدرضا احمدپور، زندانی سیاسی که دوران تبعید خود را در شهر ایذه می گذراند، در یادداشتی به مناسبت پایان اولین سال تبعید خود نوشت:

یک سال تبعید با همه سختی ها، تلخی ها و شرینی هایش در کنار مردم خوب ایذه گذشت! مردمی که دغدغه کار و درآمد دارند. بیشتر مردم این شهرستان زمین دارند و پر آب ترین رودخانه کشور یعنی “کارون” ازسرزمین آنها می گذرد اما زمین هایشان تشنه اند و عطش آب دارند!

با اینکه چند سد در اطراف آن احداث شده و در نتیجه چند دریاچه پر آب در سرزمین و اطراف این شهرستان موجود است اما باغهای پدری شان که به ارث برده اند سالهاست خشکیده اند! آب آشامیدنی شان جیره بندی است و باید سحرها بلند شوند برای ذخیره آب و الا تا روز بعد بی آب می مانند! در حالی که در عرض شش ماه و با مختصری بودجه می شود از دریاچه سد کارون ۳ واقع در ۲۰ کیلومتری شمال شرقی این شهر یا با حفر تونل از خود رودخانه در ۱۰ کیلومتری شمال شهر، آب سالم هم برای آشامیدن هم برای کشاورزی انتقال داد و حتی تالابهای در کما رفته شهر را احیاء کرد. اما دریغ از توجه مسئولان!

گویا این شهر با مردمانش به فراموشی سپرده شده اند! البته مردم هم در سکوت و خواب مرگباری فرو رفته اند و گویا پذیرفته اند هیچ حق و حقوقی جز یارانه و مشغول شدن در پروژه های نیمه کاره عسلویه و استانهای دیگر ندارند!

یک سال تا پایان تبعیدم باقی است اما فکر می کنم سالها در این شهر خواهم ماند و اگر عمری باشد زندگی خواهم کرد.

تلاش می کنم تا ایذه به قطب اصلی باغات مرکبات میوه های کم یاب و پر خاصیت گرمسیری در استان خوزستان تبدیل شود.