اردشیر امیرارجمند: رهبری از امام خرج نکند؛ میرحسین همیشه مورد تایید امام بود
چکیده :آقای خامنه ای گفته اند اگر امام زنده بودند. در واقع اگر امام زنده بودند اصلا این وقایع رخ نمی داد و بهتر است که رهبری از امام خرج نکنند. اگر مشکلی هم هست مشکلات سیاسی خود آقایان است. ترس بیهوده ای که از انتخابات دارند و فکر می کنند که اگر مهندس موسوی آزاد بشوند انتخابات را از دست می دهند و به خاطر همین مساله هم بوده که آزادی تا کنون صورت نگرفته است....
کلمه – گروه سیاسی: صحبت به موضوع حصر و رهبران جنبش سبز که می رسد، برخی از مسئولان به اختصار روی می آورند. درست همانند پرونده اختلاس های میلیاردی که رهبری فرمان کش ندادن می دهد و بقیه هم سکوت می کنند. یعنی هر جایی که صحبت از منافع ملی و اشتباهات حکومتی است، باید سکوت کرد، کش نداد، مختصر پاسخی سر بالا داد و مردم و قضاوتشان را به امان خدا سپرد. هر جایی که نیاز به پاسخگویی و شفافیت است، فرمان می رسد که: هیس! اما هرجا که قرار است تعیین تکلیف شود، در زندگی خصوصی مردم دخالت و محدودیت ها افزوده شود، سخنرانی ها بلند و قراء است.
بیشتر از یک سال است که علی مطهری نماینده مردم تهران در رسانه های عمومی بارها و بارها از لزوم رفع حصر و تعیین تکلیف رهبران جنبش سبز سخن می گوید. اما در تمام این مدت ظاهرا گوش ها به فرمانی کر شده اند، دیده ها کورند و مصاحبه های مکتوب را نمی بینند و صد البته تمامی اینها دلیلی جز سیاهی دل ندارد.
تا اینکه بالاخره علی مطهری توانست فرصتی پیدا کند، هر چند کوتاه، تا موضوع رفع حصر را رو در روی رهبری مطرح کند.
علی مطهری همراه فراکسیونی از نمایندگانی که فرزندان شهدا بودند به ملاقات رهبری رفت و در فرصت کوتاهی که به دست آورد، در مورد حصر میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و حجه الاسلام مهدی کروبی سخن گفت و درخواست کرد که قوه قضائیه به این ماجرای غیر قانونی پایان دهد.
البته پاسخی که این نماینده مجلس از رهبر دریافت کرد، پاسخی همراه با ایهام و کنایه بود و به سبک کش ندادن های قبلی، کوتاه.
رهبری در پاسخ به علی مطهری گفت: «من قبلا درباره بصیرت صحبت کردهام و اینکه نباید راه شهدا و راه انقلاب را گم کنیم. جرم اینها بزرگ است و اگر امام (ره) بودند شدیدتر برخورد میکردند. اگر اینها محاکمه شوند حکمشان خیلی سنگین خواهد بود و قطعا شما راضی نخواهید بود. ما اکنون به اینها ملاطفت کردهایم.»
اردشیر امیرارجمند در واکنش به این خبر به بی بی سی فارسی می گوید: در یک سال گذشته متاسفانه تغییرات مهمی در شرایط حبس آقایان موسوی و کروبی رخ نداده است. آنچه که می توان جنبه مثبت به آن داد، بحث منظم شدن ملاقات ها است، ولی همچنان مساله ارتباط تلفنی و دسترسی به نشریات و وسایل ارتباط جمعی از جمله اینترنت و غیره وجود دارد. جو ملاقات ها هم بستگی به روز و موقع دارد بعضی وقت ها کمتر و گاهی اوقات به شدت امنیتی است. مساله ای که بسیار مورد اهمیت بود وضعیت بد جسمانی آقای مهندس موسوی بر اثر عدم مراقبت های پزشکی بود که در یکی، دو ماه گذشته تحولی صورت گرفته و بازتوانی قلب ایشان انجام می شود.
وی در ادامه می افزاید: اما مساله ای که در اینجا مهم است و من می خواهم از خلال صحبت های آقای مطهری از آنچه از آقای خامنه ای نقل کردند به آن اشاره کنم، این است که آقای خامنه ای گفته اند اگر امام زنده بودند.
مشاور ارشد میرحسین موسوی تصریح می کند: در واقع اگر امام زنده بودند اصلا این وقایع رخ نمی داد و بهتر است که رهبری از امام خرج نکنند و به این توجه داشته باشند که در تمام مواردی که اختلاف نظری میان ایشان و آقای موسوی در دوران ریاست جمهوری آقای خامنه ای و نخست وزیری آقای مهندس موسوی رخ داد همیشه امام به آقای موسوی گرایش داشتند و نظر ایشان را تایید می کردند. اگر مشکلی هم هست مشکلات سیاسی خود آقایان است. ترس بیهوده ای که از انتخابات دارند و فکر می کنند که اگر مهندس موسوی آزاد بشوند انتخابات را از دست می دهند و به خاطر همین مساله هم بوده که آزادی تا کنون صورت نگرفته است.
محمد تقی کروبی فرزند مهدی کروبی نیزدر واکنش به خبر دیدار مطهری و رهبری به بی بی سی فارسی می گوید: الان بیش از سه سال و نیم است که رهبران جنبش اعتراضی در یک حصر و حبس بلا مدت قرار گرفته اند. پدر ما تا بهمن سال گذشته در ساختمان وزارت اطلاعات نگهداری می شد. بر اساس قوانین کشور اگر کسی در زندان قرار بگیرد، اعم از اینکه جرمش سیاسی یا اقتصادی و یا کیفری باشد در کنار محرومیت از آزادی اش از حقوقی برخوردار است. اما رهبران جنبش اعتراضی از ابتدا تا کنون از حقوق اولیه یک زندانی به طور مستمر برخوردار نبوده اند.
فرزند این رهبر محصور می گوید: از زمان روی کار آمدن دولت هم همین روند ادامه داشته و دولت آقای روحانی نتوانسته نقشی در این مورد ایفا کند. تنها اتفاقی که افتاده این است که پدر ما بهمن سال گذشته از ساختمان وزارت اطلاعات به منزل خودش انتقال پیدا کرد. حصر خانگی برای ایشان از 12 بهمن سال گذشته اتفاق افتاده اما در رابطه با برخورداری از حقوق یک متهم و زندانی متاسفانه باید بگویم که تغییر دولت هیچ نقشی نتوانسته داشته باشد. علی رغم اینکه تغییر دولت فضای سیاسی جامعه ایران را متحول کرده و فضای رعب و وحشت را در میان سیاسیون شکسته شده، اما نتوانسته در وضعیت حقوقی رهبران نقشی داشته باشد و به نظر می رسد که با توجه به عبارت صریحی که آقای مطهری فرمودند تعیین کننده این موضوع فراتر از دولت بوده و شخص رهبری در این پرونده تصمیم گیرنده است.
البته اتفاق دیگری نیز در روزهای اخیر باعث شده که در نشریات رسمی که معمولا زیر تیغ سانسور هستند در مورد رهبران جنبش سبز و حقوق آنها مطالبی منتشر شود.
مسیح مهاجری، مدیر مسئول روزنامه جمهوری اسلامی در مصاحبه ای که با او در همین روزنامه منتشر شده، در مورد رفتاری که به گفته او «با نخست وزیر امام» انجام شده، اعتراض کرده و گفته است که قوه قضاییه باید در این زمینه پاسخگو باشد.
در مورد این سخنان رادیو فردا گفتوگوی کوتاهی با اردشیر امیر ارجمند، داشته است و در ابتدا ارزیابی او را از گفتههای مسیح مهاجری در حمایت از میرحسین موسوی، از رهبران معترض به انتخابات سال ۸۸ پرسیده است.
اردشیر امیرارجمند می گوید: آقای مسیح مهاجری فردی است که از ابتدای انقلاب آقای موسوی را میشناخته و در جریان بسیاری از امور به ویژه مسایل مربوط به حزب جمهوری اسلامی قرار داشته است. آنچه را که امروز بر آقای مهندس موسوی میرود را غیرعادلانه و غیرمنصفانه تشخیص میدهد و لذا نسبت به آن اعتراض کرده است؛ از این حبس و حصری که ایشان گرفتار آن هستند و همچنین تهمتهای ناروایی که در رابطه با مسایل اول انقلاب و غیره نسبت به ایشان گفته میشود، آن هم از جانب افرادی که به هر حال منافع خاصی دارند و رفتار سیاسی آنها در گذشته، کاملا مشخص است.
ادامه ی این مصاحبه را در پرسش و پاسخ های زیر بخوانید:
به هر حال ایشان به دستگاه قضایی اشاره میکنند و میگویند که اینها مربوط به دستگاه قضایی است و قوه قضاییه باید پاسخگو باشد و این دستگاه هم به گفته ایشان تاکنون ، جواب نداده است. به نظر شما چرا قوه قضاییه اصولا به این مسئله ، پاسخی نمیدهد؟
چون پاسخی ندارند. به هر حال اگر قرار باشد که کسی را محاکمه کنند، باید که حداقل فرآیندهای قانونی در رابطه با آن فرد، اعمال بشود، مخصوصا در مورد افرادی مانند آقای مهندس موسوی، آقای کروبی و خانم رهنورد.
و چون قوه قضاییه توان این کار را ندارد از آن استنکاف می کند، تا به امروز کسی نیامده به صورت صریح و قانونی، مسوولیت حبس را به عهده بگیرد، به نظرم آقای خامنه ای در صحبت های اخیرشان، مسوولیت را برعهده گرفتند و به هر حال هراتفاقی که می افتد، می بایست که قوه قضاییه در این رابطه موضع معین و مشخصی داشته باشد، اما متاسفانه اینگونه نبوده و ترس و خوف از اینکه اینها در هنگام محاکمه بتوانند از خودشان دفاع بکنند و حقایق آشکار میشود، باعث شده تا قوه قضاییه از این کار، دوری کند.
آقای اردشیر امیرارجمند، با توجه به حرفهای آقای مطهری که گفته بود رهبر جمهوری اسلامی موافق حصر رهبران معترض به انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ است، آیا این گفتههای مسیح مهاجری در حمایت از آقای موسوی را میشود به گونهای مخالفت با نظر آیتالله خامنهای، تعبیر کرد؟
من نمی توانم قضاوتی در مورد نیت و قصد آقای مهاجری بکنم، نکته حایز اهمیت این است که باید ببینیم که چرا واقعا آقای خامنهای در این شرایط، رضایت به پایان حبس و حصر نمیدهند.
من فکر میکنم که به سود ایشان این هم نیست. ایشان هم خودشان می دانند که در یک بنبستی قرار گرفته و خروج از این بنبست این خواهد بود که به صورت کاملا شرافتمندانه اجازه بدهند که قای مهندس موسوی از حصر خارج بشوند و نه برنده و نه بازندهای باشد. چون آقای مهندس موسوی به دنبال این نیست.
اما چرا این کار را نمیکنند، به نظرم میرسد، بیشتر به این دلیل باشد که عده ای در هسته مرکزی قدرت وجود دارند که خروج آقای مهندس موسوی و کروبی را زمینه ساز انتخاباتی می دانند که در آن قطعا جناح اصولگرا اکثریتی نخواهند داشت و جریان اصلاحطلب و جریان سبز، اکثریت مجلس را در دست خواهد گرفت و به همین خاطر است که نمیخواهند بگذراند این اتفاق بیفتد. در واقع بیشتر ترس از انتخابات است.
اهمیت این اظهارات که توسط مسیح مهاجری، در حمایت از آقای موسوی، مطرح شده، به گمان شما در چه چیزی است؟
به نظرم دارای اهمیت بسیار زیادی است. به هر حال آقای مسیح مهاجری فردی بوده که از همان ابتدا در جریان بسیاری از امور در رابطه با انقلاب قرار داشته، فردی است شناخته شده و مورد اعتماد جریان اصولگرا و بخش مهمی از هسته سخت قدرت و وقتی افرادی به مانند ایشان، به حبس و حصر آقای مهندس موسوی و آن چه که به ایشان روا رفته در این مدت، عتراض میکنند، نشان دهنده این است که به هر حال در این رابطه، یک تفاوت دیدگاه عمده در مرکز اصلی قدرت وجود دارد و این مساله بسیار حایز اهمیتی در توازن قوا در ایران است و اینکه باید امیدوار بود، هنوز افرادی در ایران وجود دارند که به دنبال عدالت و حق هستند و ساکت نمینشینند.
