19 روز حياتی تا وین
چکیده :وين6 در حالي آغاز ميشود كه به نظر ميرسد دو طرف مذاكرهكننده، يعني ايران و 1+5 خواهان حل واقعي مسئله هستهاي هستند. اگر ماحصل مذاكرات در وين به اعتماد طرفين نسبت به اقدامات يكديگر ختم شود، همگان شاهد توافقي پايدار و جامع خواهند بود....
جاويد قربان اوغلي
وين6 در حالي آغاز ميشود كه به نظر ميرسد دو طرف مذاكرهكننده، يعني ايران و 1+5 خواهان حل واقعي مسئله هستهاي هستند. اگر ماحصل مذاكرات در وين به اعتماد طرفين نسبت به اقدامات يكديگر ختم شود، همگان شاهد توافقي پايدار و جامع خواهند بود.
اعضاي 1+5 در طول مذاكرات وين متوجه ميشوند كه ايران به دنبال سلاح هستهاي نيست و تلاشهاي اين كشور در چارچوب دستيابي به انرژي صلحآميز است. طبعا وجود نيتي غير از آنچه ايران در تريبونهاي رسمياش اعلام ميكند گفتوگوهاي هستهاي را به شكست ميكشاند؛ اين رويكرد دقيقا همان دغدغهاي است كه ذهن اعضاي 1+5 را به خود مشغول ميكند.
اعضاي1+5 از مدتها پيش به دنبال راستيآزمايي پرونده هستهاي ايران بودند و مشروح گفتوگوهاي وين و پيش از آن ژنو نشاندهنده اين دغدغه بود. همين دغدغه موجب شد تا اعضاي 1+5 و به خصوص ليدر آنها، آمريكا گفتوگوهاي وين را جدي بگيرند.
در اين سوي ميدان، يعني در ایران؛ بهرغم رفتارهایی كه برخي از فعالان سياسي، تحت عنوان نگراني و دلواپسي از توافقات هستهاي در طول چند ماه اخير به راه انداختند به نظر ميرسد وحدت مسئولان بر ادامه گفتوگوها و به ثمر نشستن آن استوار است.
بنابراين در درجه اول دو طرف اراده توافق نهايي را دارند اما مسئلهاي كه ذهن تحليلگران را به خود مشغول ميكند طولاني شدن مذاكرات است. در پاسخ به بحث، بايد در ابتداي چند نكته را مدنظر داشت؛ نكته اول درخصوص خود پرونده هستهاي ايران است.
اين پرونده اكنون تبديل به يك بحران شده است. در طول 10سال اخير، 6 قطعنامه سازمان ملل به برگهاي اين پرونده اضافه شد و در عين حال طي چند سال گذشته پرونده هستهاي راه شوراي امنيت سازمان ملل را در پيش گرفت. بنابراين نبايد انتظار داشت، پروندهاي هستهاي ايران كه در عين حال حواشي فراواني به خاطر عملكردهای گذشته دارد به سرعت به نتيجه برسد.
با توجه به انتظاراتي كه دو طرف از گفتوگوها دارند ميتوان ادعا كرد توافق جامع هستهاي؛ همان درك متقابل دو طرف از مواضع و رويكردهاي يكديگر است. بنابراين براي رسيدن به درك متقابل، مذاكره كنندگان نيازمند گفتوگو هستند.
هر چند گفتوگوها به درازا بكشد. از سوي ديگر 19روز مذاكره؛ اين فرصت را براي دو طرف فراهم ميكند تا به بررسي كارشناسي توافقنامه جامع بپردازند تا در نهايت دو طرف، با رويكرد و ديدگاهي مشترك توافقنامهاي را امضا كنند كه در نهايت متضمن عادي شدن پرونده هستهاي ايران است. نكته دوم كه فراتر از خواست ايران و 1+5 است، رويكرد جريانهاي حاضر در محيط بين الملل است. همگان شاهد فريادهاي خشمگین بنيامين نتانياهو هستند، بيترديد صهيونيسم جهاني بر تلاش خود براي ناكام گذاشتن وين6 روزبهروز ميافزايد.
پربيراه نيست اگر بگوييم در بحران هستهاي كشورمان نقش اسرائيل تعيين كننده است؛ اين كشور به همراه همپيمانان خود از تمام ابزار لازم براي به شكست كشاندن گفتوگوها بهره ميگيرد. بنابراين لازم است دو طرف در عين هوشياري، مذاكرات را به گونهاي هدايت كنند كه منافع ملي دو طرف حفظ شود. نكته سوم، نگاه خوشبينانه به آينده مذاكرات است، آنچه از مذاكرات محرمانه در خصوص تعداد سانتريفيوژها در اختيار رسانهها قرار گرفته نشان دهنده تعامل دو طرف مذاكرهكننده براي ادامه مذاكرات است. ايران و غرب اكنون در شرايطي قرار گرفتهاند كه ميتوان به ثمربخش بودن مذاكرات وين6 اميد بست. بيترديد مذاكرات فشرده وين فرصت طلايي ايران و 1+5 براي توافق است.
منبع: روزنامه آرمان













