بیانیه 200 فعال سیاسی خارج از کشور: جنبش سبز مرزبندی خودی و غیر خودی را کمرنگ کرد
چکیده :در پنجمین سالگرد جنبش سبز، یاد جانباختگان، آسیب دیدگان و زندانیان این جنبش را گرامی می داریم و ضمن اعلام حمایت خود از راهبردها و اهداف آنان، خواستار آزادی زندانیان سیاسی و پایان دادن به حصر خانگی خانم زهرا رهنورد و آقایان موسوی و کروبی هستیم....
حدود 200 فعال سیاسی و مدنی در بیانیه به مناسبت پنجمين سالگرد جنبش سبز نوشته اند: جنبش سبز در روند رو به گسترش خود گروه های مختلف اجتماعی را دربرگرفت، مرزبندی “خودی” و “غيرخودی” را کم رنگ نمود، زمينه برای نزديکی نيروهای سياسی داخل و خارج از کشور را فراهم آورد، تابوها و خط قرمزهای حکومت را در هم شکست و برای افکار عمومی و جهانيان ابعاد سرکوب را روشن کرد.
به گزارش کلمه، امضا کنندگان این بیانیه همچنین تصریح کرده اند: در پنجمین سالگرد جنبش سبز، یاد جانباختگان، آسیب دیدگان و زندانیان این جنبش را گرامی می داریم و ضمن اعلام حمایت خود از راهبردها و اهداف آنان، خواستار آزادی زندانیان سیاسی و پایان دادن به حصر خانگی خانم زهرا رهنورد و آقایان موسوی و کروبی هستیم.
متن این بیانیه که در اختیار کلمه قرار گرفته به شرح زیر است:
پنج سال از حيات جنبش سبز می گذرد. جنبش سبز در سال ١٣٨٨ در اعتراض به تقلب در انتخابات، شکل گرفت. جريان حاکم در آن انتخابات دست به کودتای انتخاباتی زد، در آراء مردم دست برد و محمود احمدی نژاد را از صندوق های رای بيرون آورد. این جريان از مدت ها قبل از انتخابات، کودتای انتخاباتی را تدارک ديده و حکم دستگيری صدها تن از فعالين سياسی و مدنی را صادر کرده بود.
حضور ميليونی مردم در روز ٢٥ خرداد در سطح خيابان ها و تداوم آن در روزهای بعد، جنبشی را پی افکند که خيايان ها را به ميدان چالش سنگين با کودتاگران تبديل نمود. اين جنبش زمینه را برای گذار شکاف های اجتماعی به سطح کنش اجتماعی فراهم آورد. اما سرکوب گران اعتراضات را به خون کشيدند، ده ها تن از جوانان کشور را کشتند، هزاران تن از فعالين سياسی و مدنی را دستگير کرده، آن ها را در دادگاه های دربسته محاکمه و به احکام سنگين حبس محکوم نمودند. با اين وجود جنبش سبز در مقابل سرکوب گران ايستاد و ماه ها در خيابان ها، شبکه های اجتماعی، رسانه ها، در داخل و خارج از کشور، مبارزه سنگينی را عليه کودتاگران پيش برد.
جنبش سبز در مبارزه تاريخی مردم ايران عليه استبداد و برای آزادی و دمکراسی، در جنبش اصلاح طلبی و به طور مشخص در مطالبات طبقه متوسط جديد که در دهه های گذشته رشد یافته بود، ريشه داشت و از اين رو پايدار ماند و به حيات خود ادامه داد. جنبش سبز با شعار “رای من، کو؟” به خيابان ها آمد، اما گام به گام شعارها و مطالبات آن تعميق پيدا کرد.
جنبش سبز در روند رو به گسترش خود گروه های مختلف اجتماعی را دربرگرفت، مرزبندی “خودی” و “غيرخودی” را کم رنگ نمود، زمينه برای نزديکی نيروهای سياسی داخل و خارج از کشور را فراهم آورد، تابوها و خط قرمزهای حکومت را در هم شکست و برای افکار عمومی و جهانيان ابعاد سرکوب را روشن کرد.
جنبش سبز نشان داد که نه يک گرايش و نيروی سياسی، بلکه از طيف گوناگون گرايش ها و نيروهای سياسی که از حق رای مردم، حقوق شهروندی و از آزادی و دمکراسی دفاع می کنند، تشکيل شده و پلوراليسم سياسی، تنوع و تعدد باورها و نگرش ها در جامعه را پذيرا است.
جنبش سبز، جنبش تحول طلبی است که پای اصلی آن در جامعه و پای ديگر آن در درون حکومت قرار دارد. جنبش سبز عليرغم خشونت کودتاگران، برکاربست مبارزه مدنی و مسالمت آمیز در طول برآمد خيابانی، وفادار ماند و اجازه نداد که سرکوب گران خشونت را براين جنبش تحميل نمايند. خواست برگزاری انتخابات آزاد با جنبش سبز پیوند خورد و در متن آن جا گرفت. امروز بعد از گذشت ٥ سال از حیات جنبش اعتراضی، شعار انتخابات آزاد بیش از پیش در صفوف آن رسوخ کرده است. انتخابات آزاد، شعار پیوند دهنده مطالبات جنبش سبز است و جنبش سبز برای تحقق آن مبارزه می کند. نقطه قوت جنبش سبز در این است که توانسته از یک حرکت اعتراضی به روند اجرای انتخابات، به یک جنبش ملی فراگیر تبدیل شود.
بی ترديد شکل گيری، گسترش و تداوم حيات جنبش سبز با رهبری آن پيوند خورده است. آقايان ميرحسين موسوی و مهدی کروبی با پذيرش هزينه های سنگين در مقابل جريان حاکم ايستاده و در مقابل فشارها سرفرود نيآورده و از حقوق مردم در مقابل استبداد دفاع کردند. سرکوب جنبش سبز و حصر خانگی خانم زهرا رهنورد و آقايان ميرحسين موسوی و مهدی کروبی و صدور حکم های سنگين برای فعالين سياسی و مدنی، نتوانست مقاومت آن ها را در هم شکند.
علیرغم اینکه در طول پنج سال گذشته، جریان حاکم بارها مدعی شده است که جنبش سبز زوال يافته، ولی همه تحرکات او، پیگردها و آزار مدام مبارزان نشان می دهد که آنان بخوبی می دانند که سرکوب حکومتی نتوانسته است به حيات جنبش سبز پايان دهد. جنبش سبز زنده است و در اشکال گوناگون مدنی زیست می کند و از همین رو به یک عامل حذف نشدنی در صحنه سیاست ایران تبدیل شده است.
هدف جنبش سبز طرد ديکتاتوری، تامين حقوق شهروندان، برگزاری انتخابات آزاد و استقرار دمکراسی در کشور است. فعالین این جنبش در طول پنج سال حیات آن، از هر فرصتی برای بیان این مطالبات استفاده کرده اند و مردم ما در این سال ها شاهد ایستادگی رهبران، همراهان و چهره های شاخص جنبش سبز بوده اند.
روی کار آمدن دولت آقای حسن روحانی هم بدون کمک گرفتن از نیروی اجتماعی جنبش ممکن نبود و شعارهای روحانی هم برگرفته از مطالبات همین نیرو است،بنابرین، آمدن روحانی به منزله کم رنگ شدن جنبش سبز نيست. مولفه های شکل دهنده جنبش سبز هم چنان پابرجا هستند و تامين آزادی های سياسی و استقرار دمکراسی در کشور، مسئله مبرم جامعه ما است. تحقق این مطالبات در مسیری برگشت ناپذیر قرار گرفته است.
در پنجمین سالگرد جنبش سبز، یاد جانباختگان، آسیب دیدگان و زندانیان این جنبش را گرامی می داریم و ضمن اعلام حمایت خود از راهبردها و اهداف آنان، خواستار آزادی زندانیان سیاسی و پایان دادن به حصر خانگی خانم زهرا رهنورد و آقایان موسوی و کروبی هستیم.
امضا کنندگان:
الف
مرتضی آرامیان
شاه آزاد
حمید آقائی
بابک امیرخسروی
کوهزاد اسماعیلی
مرتضی اصلاحچی
پیمان احمدی
گودرز اقتداری
شاهین انزلی
وهاب انصاري
پریسا احمدیان
حمید احمدزاده
مهدی امینی
امیر اعتدالی
محمد ارسی
جمشید اسدی
فرید اشکان
کامران امیری
مهدی امینی زاده
مریم اهری
سارا امانی
مصطفی احمدی
گلاله احمدی
ب
عبدالعلی بازرگان
مهناز باقری
محمد برقعی
بهروز بیات
محمد بهبودی
خسرو بندری
محمد بهمنی
بابک بازرگان
بهمن برنا
نگین بانک
مریم بیگدلی
پروین بختیار نژاد
پ
احمد پورمندی
کوروش پارسا
داریوش پارسا
بیژن پیرزاده
بیژن پوربهنام
علی پور نقوی
ت
علی تقی ئور
فرشیده تهرانی
ج
حسن جعفری
رضا جوشنی
فردوس جمشیدی رودباری
مهدی جامی
چ
رضا چرندابى
رامین چنگیزی
ح
رضا حاجی
بیژن حکمت
حمید حمیدی (برلین)
محسن حیدریان
امید حاج رضائی
خ
مهدی خانبابا تهرانی
اسماعیل ختایی
بهروز خلیق
مصطفی خسروی
سید ضیا خلیلی
اصغر خرسند
نسرین حسین زاده
د
شیریندخت دقیقیان
مرتضی داور
اکبر دوستدار
ذ
ر
هوتن رضایی
داود رمضانزاده
فرهاد روحی
کاظم رستمی
آزیتا رضوان
فرهنگ رضائی
امیر رشیدی
فرزانه روستائی
ز
حمید زنگنه
اسماعیل زرگریان
حسن زهتاب
محمد زاهدی
سهند زمانی
هرمز زمانی
ژ
س
سيامک سلطانی
میرحمید سالک
هادی سبحانی
بهروز ستوده
جلال سرفراز
ش
حمید شیرازی
علیشاکری
احمد شاکری
کاوه شاکری
کیوان شاکری
مسعود شب افروز
نگار شوره
صنم شمس
منصوره شجاعی
علی شریعتی
ناصر شجاعی صائبی
ص
علی صمدپوری
حسن صمدیان
میترا صفاری
محمد رضا صحبتی
محمد صادقی
بانو صابری
علی صمد
مرتضی صادقی
سحر صمیمی
بالی صداقت
محمد صابر
ض
ط
اشکبوس طالبی
علی طباطبایی اردکانی
ظ
ع
فرزانه عظیمی
کاظم علمداری
بهرام عباسی
حسین علوی
میرحمید عمرانی
ضیا عابدی
علی عبدی
صابر عباسیان
محمد صادق علی اصغری
مناف عماری
مجید عبدالرحیم پور
رضا علیجانی
غ
ف
مهدی فتاپور
مسعود فتحی
فرهاد فرجاد
فيروزه فولادي
رضا فانی یزدی
شهرام فداکار
خسرو فهیمی
بهروز فدائی
علی فاتحی
حامد فهیم
علی فهیم
لیلا فهیم
حسن فرشتیان
فرشید فاریابی
علی فراهانی
ق
کبرا قاسمی
یدی قربانی
سیاوش قائنی
جعفر قدیم خانی
رضا قاضی نوری
ک
حسن کلانتری
ارسلان کهنمویی پور
بهزاد کريمی
رضا کريمی
عزیز کرملو
رضا کاويانی
محمد کریمی
فریبرز کوچکی
فرهاد کوچکی
علی کلایی
محمد کریمی
مرتضی کاظمیان
شيروان کيا
محسن کاملی
گ
ل
مزدک لیماکشی
م
علی مزروعی
امیر مُمبینی
مریم مقدم
پروين ملك
اکبر محبتی زاده
حنیف مزروعی
یاسر میردامادی
مرتضی ملک محمدی
پرویز مختاری
کیوان ملکی اسکی
منوچهر مقصودنيا
مهدی مصطفوی
عباس مشایخ
محمود میر مالک ثانی
هایده موسی پور
مهدی ممکن
ملیحه محمدی
فهیمه ملتی
یاسر معصومی
احمد مدادی
میثم معتمدنیا
الناز مولوی
مژده مفرح
مهدی مظفری
ن
داود نوائيان
فرخ نعمت پور
مجتبی نجفی
شهریر نواختر
جمشید نعمتی
محمد نعمتی
حجت نارنجی
مهدی نوربخش
فرخ نگهدار
راضیه نشاط
احمد نوری
و
داریوش وثوقی
طهماسب وزیری
ه
احمد هادوی
واهاک هاکوپیان
توران همتی
پروين همتی
ی
حسن یوسفی اشکوری
مهدی یارمحمدی
