زیباترین ساختمان هنری تهران در خطر بازسازی!
چکیده :بازسازی«تئاتر شهر» قصه تکراری در تئاتر ماست و این قصه پرغصه آنقدر تکرار شده که از وضعیت تراژیک به کمیک تبدیل شده است اما اکنون با استعفای مدیر این ساختمان زیبا گویا باید پذیرفت بازسازی تئاتر شهر وارد فاز جدیدی شده است. ...
بازسازی«تئاتر شهر» قصه تکراری در تئاتر ماست و این قصه پرغصه آنقدر تکرار شده که از وضعیت تراژیک به کمیک تبدیل شده است اما اکنون با استعفای مدیر این ساختمان زیبا گویا باید پذیرفت بازسازی تئاتر شهر وارد فاز جدیدی شده است.
به فاصله یک روز پس ازآن که مدیر تئاتر شهر برنامههای گسترده بازسازی این مجموعه را تشریح کرد، خبر استعفای او منتشر شد. «اتابک نادری»که از 16 تیر پارسال عهده دار مدیریت تئاتر شهر شده بود، در نامهای به مدیرکل اداره هنرهای نمایشی، استعفای خود را تقدیم کرده است.
با اینکه اتابک نادری روز چهارشنبه در دفتر کار خود حاضر نشده، اما هنوز پاسخی رسمی به نامه استعفا او داده نشده است. اتابک نادری سال گذشته در آخرین ماه عمر دولت دهم با حکم قادر آشنا، مدیرکل وقت اداره هنرهای نمایشی، عهده دار مدیریت تئاتر شهر شد.
این بازیگر تئاتر و تلویزیون پیش ازآن هم چندسال سابقه مدیریت تالارسنگلج را بر عهده داشت. از 17 دی 92 که حسین طاهری بر صندلی مدیریت اداره کل هنرهای نمایشی تکیه زد و جای قادر آشنا را گرفت، این احتمال میرفت که اتابک نادری نتواند یا نخواهد اداره تئاتر شهر را در دست داشته باشد. سر و سامان بخشیدن به امور بزرگترین و مهمترین مجموعه تالارهای نمایشی کشور، به تعامل تنگاتنگ مدیر تئاتر شهر و مدیرکل اداره هنرهای نمایشی نیاز دارد که گویا در این 5 ماه به درستی شکل نگرفته است.
در تمام سالهای گذشته واژه «بازسازی» در تئاتر خیلی ترسناک بوده است، چون یا به معنای تعطیلی سالن اجراست، مثل اتفاقی که در تالارمولوی افتاد یا به معنای فرآیندی است که در آن یک مجموعه تئاتری مثل تئاتر شهر به رستوران تغییر کاربری دهد. تئاترشهر بنایی هنری و جزو میراث فرهنگی است و مکان اجرای نمایش با مراجعان هر روزه.
چنین بنایی طبیعتا نیازمند بازسازی و بهسازی مداوم است اما مسئله اینجاست که بازسازی تئاتر شهر در چند سال گذشته به معنای از بین رفتن ویژگیهای مثبت و اضافه شدن مشکلات تازه است به همین دلیل است که میگوییم بازسازی در تئاتر یعنی زنگ خطر.
7 سال پیش، در سال 86 تئاتر شهر بازسازی شد. برای این بازسازی مهمترین مجموعه تئاتری ایران 6 ماه تعطیل شد. با همه اینها تئاتریها امیدوار بودند وضعیت ایمنسازی و آکوستیک مجموعه حل شود، مشکلات فنی مانند نقاط کورسالنها برطرف شود، امکانات نور و صدا به روز و بهسازی شود، تئاتر شهر به برق اضطراری، راههای خروج اضطراری، سیستم اعلام و اطفاي حریق و… تجهیز شود اما بعد از 6 ماه انتظار ناگهان با وضعیت غیرمنتظره روبهرو شدند! چرا که در این بازسازی، موکتهای تالاراصلی برداشته شد و جای آن را کفپوشهایی گرفت که باعث پیچیدن صدا میشد. تعویض صندلیهای تالار اصلی هم از دیگر نکات بامزه این بازسازی بود.
به گزارش ایسنا، صندلیها نیز با صندلیهای قدیمی فرهنگسرای نیاوران تعویض شد و مدیران وقت تئاتر معلوم نیست چرا فکر میکردند اگر صندلیهای تالار اصلی را با صندلیهای قدیمی فرهنگسرای نیاوران عوض کنند، کسی متوجه نمیشود! ازسوی دیگر صندلی دیگر تالارها ثابت شده بود و دیگر امکان چینش متحرک آنها وجود نداشت. تئاتریها حتی آنها که در تالار اصلی اثری اجرا نکرده بودند، میدانستند سیستم صوتی و آکوستیک این تالار دچار مشکل است. آنها دلشان را به این خوش کردند که در بازسازی تئاتر شهر این مشکلات برطرف میشود!
اما این فقط آرزویی بود که ناکام. حالا که به خرداد و وعده آغاز دوباره بازسازی تئاتر شهر از سالن اصلی آن نزدیک میشویم، نگرانی تئاتریها بیشتر و بیشتر میشود. این نگرانیها چندان بی دلیل نیست. همه هنوز به یاد داریم که پیمانکار قبلی که یکی از اقوام تاجر سنگ بود چگونه کاشیهای زیبای تئاتر شهر را که برای این بنا طراحی و ساخته شده بود، برداشت و به جای آن سنگهایی گذاشت که تئاتر شهر را به رستوران آن هم از نوع چلوکبابی تبدیل کرد! بنابراین امیدواریم بازسازی دوباره تئاترشهر بهگونهای نباشد بعدا افسوس بخوریم که ای کاش تئاتر شهر بازسازی نمیشد.













