واکنش مردم به طرحهای افزایش جمعیت به هر قیمت: انگار توی این مملکت زندگی نمیکنند
چکیده :خانم زهرایی خانه دار در این باره می گوید: کشور این همه مشکل دارد و مدام توی همین رسانه ها از بی آبی و تورم و بیکاری می گویند بعد با این حال تشویق به ازدیاد جمعیت هم می کنند. انگار توی این مملکت زندگی نمی کنند. اصلا می توانند آب خوردن برای این تعداد که همینطوری هم دارند زیاد می شوند تامین کنند؟ حالا مسکن و مدرسه و رفاه بماند...
کلمه-نرگس نامدار:
تا پیش از سخنرانی رهبری در سال 90 همه سیاست های جمعیتی معطوف بر کاهش جمعیت بود و هیچ کس سخنی از افزایش آن نزده بود و حتا کمی قبل تر که محمود احمدی نژاد حرف از ظرفیت بالای کشور برای زاد و ولد زد هیچ کس کمتر توجهی به او نکرد و حتا بودند افرادی در دولت و مجلس که به او نیشخندی هم زدند. اما وقتی رهبری در سخنرانی خود در جمع مسوولان گفت: “من معتقدم که کشور ما با امکاناتى که داریم، میتواند ۱۵۰ میلیون نفر جمعیت داشته باشد. هر اقدام و تدبیرى که میخواهد براى متوقف کردن رشد جمعیت انجام بگیرد، بعد از ۱۵۰ میلیون انجام بگیرد.” ناگهان همه سیاست ها تغییر کرد. نماینده مجلس و مسوول دولتی حرف از این می زدند که باید جمعیت زیاد شود.
این در حالی بود که تحریم ها به اوج خود رسیده بود و تورم بالای 35 درصد و کمبود دارو و منابع بهداشتی و آموزشی نفس را برای ادامه حیات برای خانواده ها به خصوص خانواده های کم درآمد بسته بود.
در دو سه روز گذشته نماینده ها برای آن که نشان دهند گوش به فرمان رهبر هستند فوریت طرحی را در مجلس به تصویب رساندند.
براساس این طرح و در صورت تصویب نهایی، تمامی اقدامات به سقط جنین، عقیم سازی مانند وازکتومی، توزکتومی و هرگونه تبلیغات راجع به تحدید موالید و کاهش فرزندآوری ممنوع و مرتکب به مجازات مندرج در ماده 624 قانون مجازات اسلامی مصوب 2/3/1375 محکوم است.
براساس ماده 624 قانون مجازارت اسلامی، اگر طبیب یا ماما یا داروفروش و اشخاصی که به عنوان طبابت یا مامایی یا جراحی یا دارو فروشی اقدام می کنند وسایل سقط جنین فراهم سازند یا مباشرت به اسقاط جنین کنند به حبس از دو تا پنج سال محکوم خواهند شد و حکم به پرداخت دیه مطابق مقررات مربوط صورت خواهد پذیرفت.
همچنین درصورت تصویب نهایی این طرح، فهرست موارد ضروری سقط جنین و پیشگیری ضروری از بارداری توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و وزارت دادگستری در مدت سه ماه تهیه و به تصویب هیات وزیران می رسد.
برطبق این طرح و درصورت تصویب نهایی، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در مورد اقدامات دانشگاه ها، بیمارستان ها، مراکز بهداشتی و درمانی دولتی، عمومی و خصوصی و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در مورد تبلیغات موضوع ماده یک این قانون توسط اشخاص حقیقی یا حقوقی موظف هستند موارد تخلف را شناسایی و متخلفین را به مراجع صالح قضایی معرفی کنند.
براساس این طرح و در صورت تصویب نهایی از تاریخ لازم الاجرا شدن این قانون، قانون تنظیم خانواده و جمعیت مصوب 26 اردیبهشت ماه سال 1372 و اصلاحات بعدی آن و دستورالعمل ها و آیین نامه های مرتبط با این قانون لغو می شود.
به نظر می رسد خیلی زود در صورت تصویب این قانون برای خرید و فروش انواع لوازم جلوگیری و قرص هم حبس و زندان در نظر گرفته شود.
این در حالی است که تا همین دو سه سال پیش برای تشویق خانواده های کم بضاعت لوازم جلوگیری از بارداری رایگان از طریق دفاتر بهداشت توزیع می شد و انجام وازکتومی رایگان بود.
اما واقعا این گونه طرح ها و قوانین چقدر می تواند مردم را ترغیب به بچه دار شدن بکند.
خانم آذر معلم پایه دبستان است در این باره می گوید:” من نمی دانم این سیاست ها بر چه اساسی تبیین می شود ولی چیزی که من در جامعه شاهد آن هستم این است که مردم با هزار مشکل مالی دست و پنجه نرم می کند و حتا خانواده هایی که یک بچه دارند از پس هزینه های آن برنمی آیند حتا آنان که دستشان به دهن شان می رسد.”
آقایی که در صف پرداخت پول دارو در داروخانه 13 آبان است کیسه داروهایش را نشان می دهد و می گوید:” اینها با پول ویزیت دکتر نزدیک به 280 هزار تومان است. درصدی که بیمه می پردازد آنقدر ناچیز که ندهد بهتر است. ازدیاد جمعیت زیرساخت می خواهد اول باید بستر رفاهی از لحاظ آموزش و بهداشت و تغذیه سالم و …. را فراهم کرد بعد چنین قوانین را تصویب کرد.”
مردی که پشت سر او در صف است می گوید:” حالا قانون تصویب کنند مگر مردم به قانون کاری دارند. اون روزی که احمدی نژاد گفت به هر نوزاد یک میلیوئن تومان می دهیم مگه جمعیت زیاد شد؟ مردم به جیب و سفره شان نگاه می کنند.”
ولی پسر جوانی که در این جمع است نظر متفاوتی دارد می گوید:” آقا معلومه که تاثیر داشت شهرهای بزرگ را نبینید بروید توی شهرستان ها ببینید ملت برای یک میلیون تومانی که هیچ وقت پرداخت نشد چه کردند با زندگی شان”
خانم زهرایی خانه دار در این باره می گوید:” کشور این همه مشکل دارد و مدام توی همین رسانه ها از بی آبی و تورم و بیکاری می گویند بعد با این حال تشویق به ازدیاد جمعیت هم می کنند. انگار توی این مملکت زندگی نمی کنند. اصلا می توانند آب خوردن برای این تعداد که همینطوری هم دارند زیاد می شوند تامین کنند؟ حالا مسکن و مدرسه و رفاه بماند.”
متصدی یکی از داروخانه های تهران می گوید:” هنوز به ما دستورالعملی نداده اند ولی شنیده ایم که می خواهند خرید و فروش وسایل جلوگیری مانند کاندوم را هم محدود و حتا از فروش جلوگیری کنند. من نمی دانم مسوولان به چه فکر می کنند و یا اصلا فکر می کنند یا نه چون این مساله بسیار خطرناک است و اگر این محدودیت ها ایجاد شود می دانید نرخ ابتلا به بیماریهای مانند و ایدز و دیگر بیماری های مقاربتی چقدر افزایش پیدا می کند؟”
دیگری می گوید:” این همه ماجرا نیست حداقل مسایل مربوط به شغل ما این است که بازار سیاه و قاچاق دوباره شروع می شود . کاندوم های تاریخ مصرف گذشته و غیر استاندارد و آلوده دوباره روانه بازار می شود و همینطور داروهای سقط جنین هر چند همین الان هم خرید و فروش اش غیر مجاز هست باز می توانی داروهای مطمئن تری پیدا کنی ولی وقتی این بگیر و ببندها شروع شود دوباره خرید و فروش های غیر قانونی به پستوها می رود و روز از نو….”
در همین رابطه یک آسیبشناس اجتماعی معتقد است ممنوعیت سقط جنین بازارهای غیر قانونی را داغ میکند و میزان مرگ و میر مادران را افزایش میدهد.
سعید معیدفر جامعهشناس و آسیبشناس اجتماعی در گفتگو با ایلنا در مورد پیامدهای ایجاد محدودیت در اعمال روشهای پزشکی جلوگیری از بارداری مانند وازکتومی گفت: “نگامی که این عمل در کشوری غیر قانونی شود احتمال بارداری ناخواسته افزایش مییابد و این افراد پس از بارداری ناخواسته به سقطها و عملهای غیر قانونی رو میآورند که منجر به وارد آمدن آسیب جدی به آنان میشود”.
آمارها نشان میدهد که در جوامعی که سقط جنین غیر قانونی است، میزان مرگ و میر مادران در هنگام سقط جنین در اماکن ممنوعه افزایش پیدا میکند.
این جامعهشناس در ارتباط با افزایش قیمت و افزایش محدودیت عرضه وسایل پیشگیری از بارداری اظهار کرد:” نگامی که یک خانواده تمکن مالی خوبی داشته باشد این امکان را دارد که وسایل جلوگیری از بارداری را با هر قیمتی تهیه کند اما خانوادههایی که استطاعت مالی ندارند توان خریداری این وسایل را پیدا نمیکنند و در نتیجه بارداریهای ناخواسته در میان بخشهای از جامعه اتفاق میافتد که وضعیت مالی و شرایط فرزند آوری مناسبی ندارند”.
وی افزود:” افراد اگر نتوانند به وسایل کنترل بارداری دست پیدا کنند با جنینهای ناخواستهای روبرو میشوند که توان تامین آینده اقتصادی آنها را ندارند بنابراین ممکن است تصمیم بگیرند که جنین را سقط کنند و یا پس از تولد آن را به مراکز نگهداری از کودکان بسپارند.”
بحران ها و دغدغه های مردم این کشور تمامی ندارد. و مشکل این است که هیچگاه مسوولان نظام به مردم خود اعتماد نمی کنند و حق انتخاب برای شان را قایل نمی شوند که خود انتخاب کنند می خواهند بچه دار شوند یا نه و این فقط در سایه آن محقق می شود که قانون و سیاستی وجود نداشته باشدو این مردم باشند که انتخاب کنند.
