آیت الله دستغیب: آزادی محصورین وحدت ملی را افزایش و مردم را خوشحال میکند
چکیده :این مرجع تقلید مقیم شیراز با اشاره به تفرقه افکنی افراطیون و کوبیدن آنان بر طبل فتنه اظهار داشت : اين همه فتنه فتنه نكنيد. كوبيدن بر طبل فتنه، هيچ فايدهاى برايتان ندارد و به هيچ جا نمىرسيد. گيرم عدهاى هم حرفتان را قبول كنند، امّا خوشحالى بيشتر مردم در آزادى محصورين و زندانيان سياسى است. اين كار وحدت ملى را افزايش مىدهد و اين وحدت بهترين سلاح است و چشم طمع بيگانگان را كور مىكند. ...
کلمه- گروه خبر: آیت الله العظمی علی محمد دستغیب در بیانانی به مناسبت آغاز سال جدید يكى از خواستههاى بر حق اكثريت مردم را آزادی آقايان كروبى و موسوى و خانم رهنورد دانستتد و تاکید کردند که آزادى آنان، دوستى و محبّت مردم به مسؤولين را بيشتر مىكند.
این مرجع تقلید مقیم شیراز با اشاره به تفرقه افکنی افراطیون و کوبیدن آنان بر طبل فتنه اظهار داشت : اين همه فتنه فتنه نكنيد. كوبيدن بر طبل فتنه، هيچ فايدهاى برايتان ندارد و به هيچ جا نمىرسيد. گيرم عدهاى هم حرفتان را قبول كنند، امّا خوشحالى بيشتر مردم در آزادى محصورين و زندانيان سياسى است. اين كار وحدت ملى را افزايش مىدهد و اين وحدت بهترين سلاح است و چشم طمع بيگانگان را كور مىكند.
متن کامل سخنان آیت الله العظمی دستغیب که در پایگاه اطلاع رسانی مسجد قبا منتشر شده است به شرح زیر است:
بسم الله الرحمن الرحیم
«يا مُقَلِّبَ القُلُوبِ وَ الأبْصَار يا مُدَبِّرَ اللَيلِ وَ النَّهار يا مُحَوِّلَ الحَولِ وَ الأحْوال حَوِّلْ حَالَنَا اِلى أحْسَنِ الحَال»
«اى گردانندهى قلبها و ديدهها؛ اى خالق و تدبيركنندهى شب و روز؛ اى كسى كه تدبير عالم در درست قدرت تو است و مؤثر و مسببى جز تو نيست؛ اى كه احوال همهى ما در دست تو است، حال ما را بهترين حال قرار ده!»
مىدانيم كه «حال» مقدّمهى «مقام» است. امّا بهترين حال چيست؟
بهترين حال براى انسان، ياد خداست و از مصاديق ياد خدا، ياد نعمتهاى او؛ ياد مرگ؛ ياد ائمه اطهار عليهم السلام و مهمتر از همه، «نماز» است؛(أقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْري)[1]
در مقابل، بدترين حال، حال گناه است. اين يك واقعيت است كه گناه تأثير بدى بر انسان مىگذارد و گاه يك گناه، تا مدّتها آدمى را گرفتار خود مىسازد، البتّه خداوند آمرزنده و مهربان است، امّا يك گناه كبيره يا چند گناه صغيره، مىتواند شخص طالب را متوقف سازد و او را از مطلوب خود باز دارد.
در نخستين ساعتهاى سال جديد، به خداى خود قول مىدهيم كه در اين سال و سالهاى ديگر عمر، گناه را ترك كنيم و چشم، گوش، زبان و ساير اعضا و جوارح خود را از حرام باز داريم. اگر در اين راه سعى كنيد و صادقانه به خداى خود قول بدهيد، خداوند توفيقتان مىدهد. معلوم نيست سال ديگر كداميك از ما زنده و كدام، مرده باشيم. حضرت عزرائيل جوان و پير نمىشناسد و در آمدنش تأخير نمىكند.
هر كدام از شما افرادى قوى هستيد كه مىتوانيد عدهاى را به سوى خدا هدايت كنيد، اگر خداى ناكرده در راه فساد بيفتيد، به همين نسبت مىتوانيد ديگران را منحرف كنيد. درباره معاشرتهايتان خيلى مواظب باشيد؛ با هر كسى نشست و برخاست نكنيد.
امام صادق عليه السلام از پدرش حديث كند كه پدرم على بن الحسين عليهما السلام به من فرمود: اى فرزند! با پنج كس همنشين مشو و با آنان گفتگو و رفاقت در راهى نكن! گفتم: پدر جان آنها كيانند؟ به من معرفى كن!
فرمود: بپرهيز از همنشينى با دروغگو؛ زيرا او به منزله سرابى است كه دور را در نظرت نزديك و نزديك را برايت دور جلوه دهد، و بپرهيز از همنشينى با فاسق و گنهكار؛ زيرا او به يك لقمه يا كمتر از آن تو را بفروشد، و بپرهيز از همنشينى با بخيل؛ زيرا او مال خود را در سختترين نيازمندىهايت از تو دريغ مىكند، و بپرهيز از همنشينى با احمق؛ كه او مىخواهد به تو سود رساند، ولى (به واسطه حماقتش) زيانت زند، و مبادا با آن كس كه قطع رحم كند رفاقت كنى كه من او را در سه جاى قرآن ملعون يافتم.[2]
«فاسق» كسى است كه از انجام هيچ گناهى فروگزار نمىكند و قصد ترك گناه و توبه هم ندارد. «بخيل» كسى است كه با وجود توانگرى، دست نيازمندان را نمىگيرد و به زيردستانش كمك نمىكند. در روايت است كه كافر سخاوتمند به بهشت نزديكتر است تا مؤمن بخيل. «احمق» به شخص نافهم و نادان گفته مىشود؛ يعنى كسى كه نفع و ضرر خود و ديگران را نمىشناسد. نفع شما براى دوستانتان اين است كه آنان را به خوبىها و به سوى خدا دعوت كنيد و از كار لغو و گناه بازداريد.
برادران و خواهران عزيز! بدانيد كه نيكى به پدرو مادر، اهميّت به سزايى دارد و اگر آنان دلشكسته شوند، دنيا و آخرت انسان به باد مىرود. زنده باشند يا مرده، به يادشان باشيد و سعى در جلب رضايتشان كنيد. اگر از دنيا رفتهاند، برايشان طلب آمرزش كنيد و از طرفشان خيرات نماييد!
كسى خدمت رسول خدا صلّى اللهعليه وآله رسيد و گفت: «من در زمان جاهلى گناهان بسيار كردهام، از جمله سه تن از دخترانم را زنده به گور كردهام. آيا براى من اميد نجاتى هست؟»
حضرت فرمودند: «برو به مادرت نيكى كن كه نيكى به مادر كفّاره گناهان است».
گفت: «مادرم مرده است.»
حضرت فرمود: «پس به خاله ات نيكى كن!» وقتى كه رفت، رسول خدا فرمود: «اى كاش مادرش زنده بود!»
در روايت ديگرى مىخوانيم كه شخصى به امام صادق عليه السلام گفت: «پسرى دارم كه بسيار به من احترام مىگذارد و نيكى مىكند». حضرت فرمودند: «او را دوست مىداشتم و اكنون بيشتر دوستش دارم».
غير از پدر و مادر، با ديگر خويشاوندان نيز بايد خوشرفتار بود و با آنان صله رحم نمود. قطع رحم و آزردن اقوام و خويشان كار ناپسندى است؛ آزردن، لازم نيست دعوا كردن و ناسزا گفتن باشد، گاهى حرفى كه پيش رو يا پشت سر يكى از افراد فاميل مىزنيد، او را تا مدّتها آزرده خاطر مىكنيد.
از خدا مىخواهيم دلهاى مسؤولين ما را با مردم مهربان كند تا به فكر مردم باشند و بتوانند روشى را كه مورد پسند حضرات معصومين است، پياده كنند. در زيارت جامعه كبيره مىخوانيم :
«وَ عَادَتُكُمُ الإحْسَانُ وَ سَجِيَّتُكُمُ الْكَرَمُ وَ شَأنُكُمُ الْحَقُّ وَ الصِّدْقُ وَ الرِّفْقُ»
«عادت شما، احسان و روشتان، بزرگوارى و جايگاهتان، حق و راستى و مداراست.»
ائمه اطهار عليهم السلام حتّى با دشمنان خود هم نيكوكار بودند. انشاءالله امسال، سال وحدت ميان همهى مردم باشد و آنان را دسته دسته نكنند تا جوانان، بهتر و بيشتر رو به دين بياورند. اگر خواستههاى مردم برآورده شود، اين اتفاق مىافتد.
يكى از خواستههاى بر حق اكثريت مردم اين است كه آقايان كروبى و موسوى و خانم رهنورد، از حصر آزاد شوند. مردم ايشان را دوست مىدارند و آزادى آنان، دوستى و محبّت مردم به مسؤولين را بيشتر مىكند.
اين همه فتنه فتنه نكنيد. كوبيدن بر طبل فتنه، هيچ فايدهاى برايتان ندارد و به هيچ جا نمىرسيد. گيرم عدهاى هم حرفتان را قبول كنند، امّا خوشحالى بيشتر مردم در آزادى محصورين و زندانيان سياسى است. اين كار وحدت ملى را افزايش مىدهد و اين وحدت بهترين سلاح است و چشم طمع بيگانگان را كور مىكند. دشمنان وقتى بخواهند به كشورى مسلّط شوند، ابتدا ميان آنان تفرقه ايجاد و آنها را دسته دسته مىكنند. وقتى همه در محور قرآن و سنّت قرار گيرند و روش حضرات معصومين پياده شود، ديگر هيچ كشورى نمىتواند بر ما مسلّط شود و طولى نمىكشد كه مجبور مىشوند همهى اموال ما را پس بدهند. رأى بالاى ملت در انتخابات رياست جمهورى، تأثير بسيارى داشت و اگر اين هجده ميليون، به شصت و هفتاد ميليون برسد و همه با هم متّحد شوند، اثر بيشترى خواهد داشت.
آنچه ما مىگوييم، از سر خيرخواهى و نصيحت است و بناى توهين به كسى را نداريم؛ اگر گوش كنند، به نفع خودشان است و اگر نكنند، به ضرر خودشان.
