مناظره عوام فريبانه
چکیده :چه كسي ميپذيرد كه عنان مهمترين رويداد نظامي را به دست مدعياني بسپارد كه در خوشبينانهترين شكل ممكن اگر قصد خيانت نداشته باشند، هدفي جز عوامفريبي ندارند....
جاويد قربان اوغلي
عليالظاهر «مبارزطلبي» از طريق دعوت به مناظره، روش جديد اصولگراياني است كه هنوز خماري شكست 24 خرداد از سرشان بيرون نرفته است. پس از حماسه سياسي ملت در انتخابات رياستجمهوري، احمدينژاد نخستين بار در واكنش به گزارش 100 روزه دولت تدبير و اميد و افشاي بخشي (تاكيد ميكنم تنها بخشي) از واقعيتهاي شرايط سياسي، اقتصادي و بينالمللي كشور كه روحاني وارث آن از سلف خود بود، مطرح شد.
احمدينژاد در نامهيي سرگشاده به روحاني با اشاره به «انتساب عناوين غيرمنصفانه و بيپايه» به دولتهاي نهم و دهم از رييس دولت يازدهم دعوت كرد تا «در فضايي كاملا دوستانه و صميمانه، در مناظرهيي صريح، اصولي و روشنگر در منظر افكار عمومي ابهامات را رفع كند و حقايق ناب را آن طور كه هست مورد تصديق و تاكيد قرار داده شود تا به زعم وي «از فرصت برداشتن گامهاي بلند و استوار در مسير رو به جلوي كشور دريغ نشود» طرفه آنكه مبدع و مبتكر دعوت روحاني به مناظره از سوي كسي بود كه منصفترين متحدين وي نيز روش او در مناظرههاي انتخابات سال 88 را به چالش كشيده و از هتك حرمت و «انتساب اتهامهاي غيرمنصفانه و بيپايه» به رقبا، نزديكترين ياران رهبري و شاخصترين خدمتگزاران كشور از سوي احمدينژاد انتقاد كردند.
اكنون پس از آنكه روحاني از موفقيتهاي دولت خود در عرصه روابط خارجي و عليالخصوص پرونده هستهيي سخن گفته و «منتقدان توافق هستهيي ژنو را يك عده معدود و كمسواد خواند» اصولگرايان بار ديگر او را به مناظره دعوت كردهاند تا به سخنان او در جمع اساتيد دانشگاه در روز 15 بهمن پاسخ دهند.
روحاني در آن سخنراني ضمن گلايه از از دانشگاهيان «كه چرا نظر خود درباره اين توافق را علني اعلام نميكنند» از استادان دانشگاه خواست محاسبهگري و ترس را كنار بگذارند و به جاي نوشتن نامه خصوصي براي او «شهامت سقراطوار» داشته باشند و ديدگاههاي خود را علني مطرح كنند، شهامت داشته باشند. سخنان يا بهتر بگوييم گلايه روحاني از نخبگان دانشگاهي براي ورود علني به ميدان و طرح ديدگاههاي خود به صورت علني به جاي نگارش نامه به رييسجمهور، در شرايطي مطرح شد كه عناصر شاخص جريانهاي مختلف اصولگرا در مجلس بارها از عدم توازن «دادهها و ستاندهها» در توافق ژنو سخن گفته و طرح «نظارت بر تيم مذاكرهكننده هستهيي» را به زعم خود به عنوان راهحلي براي جلوگيري از دست دادن دستاوردهاي هستهيي كشور ارائه كردند.
ترديد نبايد كرد كه «مناظره» روشي كارآمد براي روشنگري به خصوص در مسائلي است كه مردم براي قضاوت نيازمند شنيدن حقايق از سوي كارگزاران نظام و منتقدان و مدعيان هستند. در نظامهاي دموكراتيك احزاب نيرومند كه نمايندگان واقعي «اپوزيسيون» بوده و داراي فراكسيون قدرتمند در مجالس ملي بوده و در برخي نظامهاي سياسي «دولت سايه» را تشكيل ميدهند، در فضايي كاملا شفاف به طرح ديدگاههاي مخالفان در موضوعات مختلف ميپردازند. روشن است كه اين روش كاملا با ادعاي «اقليت كوچك»ي كه از منطق مخالفت فقط «صداي بلند و غوغاسالار» و نشريات با تيراژ چند هزار را يدك ميكشند، مغايرت دارد. مناظره روشي كارآمد است مشروط بر آنكه: اولا: بايد سطح دو طرف مناظرهكننده با هم تناسب داشته باشد.
هيچ عقل سليمي نميپذيرد كه رييسجمهور يا وزيرخارجه را رودرروي كسي به مناظره بنشيند كه هنري جز حرفهاي تكراري، عوام فريبانه كه مردم نتايج مملوس آن را امروز با گوشت و پوست خود احساس ميكنند، ندارد. شايسته است رسانه ملي فضايي را ايجاد كند كه همچون مناظرههاي انتخابات رياستجمهوري 92 و با اولويت حفظ اسرار و منافع نظام در مذاكرات هستهيي، نمايندگان دولت و مدعيان در سطحي برابر رو در روي هم نشسته و افكار عمومي را در معرض قضاوت قرار دهند. مردم كارآمدي مناظره را در فضاي انتخابات 92 كاملا مشاهده كرده و با راي خود به روش احسن راي دادند. ثانيا: موضوع مناظره نيز از مسائلي است كه نميتوان از آن غفلت كرد. دعوت به مناظره در موضوع هستهيي در مقطع كنوني، به مثابه دعوت به مناظره با فرمانده ارشد در بحبوحه يكي از سنگينترين عمليات جبهه جنگ است.
چه كسي ميپذيرد كه عنان مهمترين رويداد نظامي را به دست مدعياني بسپارد كه در خوشبينانهترين شكل ممكن اگر قصد خيانت نداشته باشند، هدفي جز عوامفريبي ندارند. در موضوع هستهيي گلايه روحاني از طرح بحث توسط عدهيي كمسواد و دعوت از دانشگاهيان براي ورود به ميدان و طرح نظرات خود، پاسخي از سر ناچاري و اكراه به خيل مدعياني است كه در چند ماه گذشته براي سرپوش گذاشتن بر سياستهاي هشت سال گذشته و سياهنمايي در دستاوردهاي بزرگ چند ماه گذشته از هيچ روشي، اعم از نقد ناجوانمردانه در تريبون مجلس، نمازهاي جمعه، مساجد و منابر و چاپ و انتشار كتاب، درج مقالات در نشريات و فضاي مجازي فرو گذار نكردند. ثالثا: اگر مردم معيار اصلي قضاوت در مورد سياستها باشند، راي آنان به روحاني و رويگرداني از سياستهاي مدعيان هشت سال گذشته خود بزرگترين شاخص بر سنجش عملكرد هستهيي قبل و بعد از 24 خرداد 92 است. قبلا گفتهام و بر اين باورم كه مردم در انتخابات اخير به رويكرد روحاني در سياست خارجي و اين منطق كه بايد در كنار «چرخش سانتريفوژها، چرخهاي اقتصاد كشور» نيز بگردد، راي دادند.
منبع: اعتماد
