آیا می دانید چه کسانی و چرا در این سال ها از حقوق قانونی خود محروم شده اند؟
چکیده :آیا می دانید : "چه كسانی و چرا و با چه مستند و مبنای حقوقی و قانونی در این سال ها ممنوع الخروج، از كار بركنار،یا وادار به گزینش مجدد شده اند،و اگر نپذیرفته اند كه دوباره گزینش شوند ، حتی در مقام استاد دانشگاه ، مدارج آنان را بازپس گرفته و دچار تنزل مرتبه دانشگاهی شده اند و یا كسانی بدون هیچ مستند حقوقی یا محكومیت قضایی ، از استخدام در ارگانها و نهادهای عمومی - حتی برای تدریس در یك مدرسه ی غیر دولتی -بازداشته شده اند ؟!...
کلمه – گروه خبر: احمد پورنجاتی نماینده اصلاح طلب مجلس ششم و قائم مقام اسبق رییس سازمان صدا و سیما ، در نامه ای به صادق لاریجانی رییس قوه قضاییه برخورد های صورت گرفته با فعالان سیاسی و فرهنگی را مورد انتقاد قرار داد و نوشت: آیا می دانید : “چه كسانی و چرا و با چه مستند و مبنای حقوقی و قانونی در این سال ها ممنوع الخروج، از كار بركنار،یا وادار به گزینش مجدد شده اند،و اگر نپذیرفته اند كه دوباره گزینش شوند ، حتی در مقام استاد دانشگاه ، مدارج آنان را بازپس گرفته و دچار تنزل مرتبه دانشگاهی شده اند و یا كسانی بدون هیچ مستند حقوقی یا محكومیت قضایی ، از استخدام در ارگانها و نهادهای عمومی – حتی برای تدریس در یك مدرسه ی غیر دولتی -بازداشته شده اند ؟!
وی در ادامه پرسیده است: آیا می دانید “چه كسانی و چرا صرفا به استناد وابستگی نسبی یا سببی و حتی تشابه اسمی با اشخاصی كه از نظر مراجع قضایی یا امنیتی و انتظامی تحت تعقیب بوده اند ، از برخی حقوق قانونی خود محروم شده اند ؟!”چه كسانی و چرا برخی از كسانی كه به ویژه در قضایای ناگوار پس از انتخابات 88 سر و كارشان به دستگاه های امنیتی و برخی شعبه های قضایی افتاد دچار قطع حقوق اداری و حتی حقوق بازنشستگی شدند، فرزندان و بستگانش را همچون جزامیان از همه جا راندند ؟!
پورنجاتی در نامه خود عنوان کرده است که این پرسش ها را از آن جا مطرح می کند که بارها در گفتارهای صادق لاریجانی شاهد تاكید غلیظ بر رعایت قانون و شرع بوده ، که گاه همراه چاشنی تهدید بوده است ورییس قوه قضاییه پیشنهاد کرده است : اگر عزم و اراده ای برای مهم ترین وظیفه قانونی و شرعی دستگاه تحت مسؤولیت خود ، یعنی : “احقاق حق و ابطال باطل و رسیدگی بی طرفانه به تظلم شهروندان ” دارید ، رسیدگی دقیق به این مساله را خارج از ساز وكارهای اداری ، به مثابه یك پروژه ی ویژه زیر نظر مستقیم خودتان و با مباشرت و همكاری برخی حقوق دانان شریف ومستقل و دلیر و با وجدان و آسیب ناپذیر و بی اعتنا به مقام ، در دستور كار فوری قرار دهید.
این فعال سیاسی اصلاح طلب چندی پیش نیز در نامه ای به حسن روحانی از وی خواست به شعار شفافيت در همه فرآيندها وفادار بماند و اطمينان داشته باشد كه همراهي و همدلي بيشتري را از سوي مردم و جريانهاي مورد اعتماد آنان شاهد خواهد بود.
متن نامه احمد پورنجاتی به رییس قوه قضاییه در پی می آید:
حضرت آقای رییس قوه ی قضاییه !
جناب آقای لاریجانی
با سلام و احترام
از آنجا كه بارها در گفتارهای شما شاهد تاكید غلیظ بر رعایت قانون و شرع بوده ام و البته گاه همراه چاشنی تهدید كسانی كه به نظرتان مجرم و مستحق مجازات اند و نباید از رافت اسلامی سو استفاده كنند ،بی هیچ پیشداوری ، می خواستم بدانم كه آیا می دانید :
“چه كسانی و چرا و با چه مستند و مبنای حقوقی و قانونی در این سال ها ممنوع الخروج، از كار بركنار،یا وادار به گزینش مجدد شده اند ،و اگر نپذیرفته اند كه دوباره گزینش شوند ، حتی در مقام استاد دانشگاه ، مدارج آنان را بازپس گرفته و دچار تنزل مرتبه دانشگاهی شده اند و یا كسانی بدون هیچ مستند حقوقی یا محكومیت قضایی ، از استخدام در ارگانها و نهادهای عمومی – حتی برای تدریس در یك مدرسه ی غیر دولتی -بازداشته شده اند ؟!
“چه كسانی و چرا صرفا به استناد وابستگی نسبی یا سببی و حتی تشابه اسمی با اشخاصی كه از نظر مراجع قضایی یا امنیتی و انتظامی تحت تعقیب بوده اند ، از برخی حقوق قانونی خود محروم شده اند ؟!”
پس تكلیف كریمه : “ولا تزر وازره وزر اخری “چه می شود حضرت آقای رییس !
چه كسانی و چرا برخی از كسانی كه به ویژه در قضایای ناگوار پس از انتخابات 88 سر و كارشان به دستگاه های امنیتی و برخی شعبه های قضایی افتاد دچار قطع حقوق اداری و حتی حقوق بازنشستگی شدند، فرزندان و بستگانش را همچون جزامیان از همه جا راندند ؟!
من از بدهكاران مالیاتی و اشرار و اختلاس كنندگان و رانت خواران و آنان كه در محاكم شما به هر عنوان از برخی حقوق اجتماعی محروم شده اند، سخن نمی گویم و یااز كسانی كه به اصطلاح ، تحت پیگرد دادسرا هستند و لابد به عنوان بیم از فرار و تبانی ، دستور ضبط پاسپورت یا جلوگیری از خروج آنها صادر شده . به درست و نادرست و عادلانه یا غیر عادلانه بودن احكام و تصمیمات مراجع قضایی نیز در این مجال كاری ندارم . ”
تنها می خواستم مشفقانه و هشدارگونه پیشنهاد كنم اگر عزم و اراده ای – هر چند از سر احتیاط و اقناع وجدانی شخص خودتان و تمهید حجت موجه در پیشگاه داور ازلی و ابدی – برای مهم ترین وظیفه قانونی و شرعی دستگاه تحت مسؤولیت خود ، یعنی : “احقاق حق و ابطال باطل و رسیدگی بی طرفانه به تظلم شهروندان ” دارید ، رسیدگی دقیق به این مساله را خارج از ساز وكارهای اداری ، به مثابه یك پروژه ی ویژه زیر نظر مستقیم خودتان و با مباشرت و همكاری برخی حقوق دانان شریف ومستقل و دلیر و با وجدان و آسیب ناپذیر و بی اعتنا به مقام ، در دستور كار فوری قرار دهید.
اما پیشاپیش استدعا دارم بنده را به طرح شكایت و ارایه دادخواست به دیوان عدالت و دادسرای انتظامی قضات و دادسرای نظامی و از این دست مراجع ، رهنمون نشوید . آنجاها را كمابیش بلدیم !
امیدوارم نتیجه رسیدگی جناب عالی این باشد كه : حتی یك مورد هم از آنچه اشاره شد وجود نداشته است.
زیاده تصدیع نمی دهم.
شهروند ایرانی : احمد پورنجاتی 13/ آبان / 92













