سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » پیام زندانیان سیاسی برای تولد مهدی کروبی: محبوب آزادگان سرزمين مان هستی...

پیام زندانیان سیاسی برای تولد مهدی کروبی: محبوب آزادگان سرزمين مان هستی

چکیده :شما را ديگر منصبى در كار نيست تا با آن خطابتان كنيم؛ اما چه باك شما را كه حالا صاحب مقام رفيع "محبوب آزادگان سرزمين تان" هستيد و همراه سبز شرف در هنگامه نيرنگ و جفا بوديد. اينك هفتاد و هفت ساله شده ايد، عمرى كه قريب سه سال آن در "حبس نظر" گذشته است. چه باك گر همه اش بگذرد؛ چرا كه تيماردارى از درخت كرامت انسان، در زمستان معنى مى دهد كه سهم تابستانيان، جز نوچى سرانگشت از شهد شيرين ميوه نيست....


جمعى از زندانيان سياسى بند ٣٥٠ زندان اوين كه از حاميان مهدى كروبى در انتخابات رياست جمهورى ٨٨ بوده اند در پيامى به مناسبت سالروز تولد اين همراه محبوس جنبش سبز، زادروز وى را تبريك گفته اند.

به گزارش کلمه، در نامه این زندانیان که به امضای محمد داروی، عبدالله مومنی، حسن اسد زیدآبادی و مصطفی دانشجو رسیده آمده است:اينك هفتاد و هفت ساله شده ايد، عمرى كه قريب سه سال آن در “حبس نظر” گذشته است. چه باك گر همه اش بگذرد؛ چرا كه تيماردارى از درخت كرامت انسان، در زمستان معنى مى دهد كه سهم تابستانيان، جز نوچى سرانگشت از شهد شيرين ميوه نيست.

مهدی کروبی بیش از 950 روز است که در حصر خانگی است. هر چند او از نظر جسمی دچار مشکلات فراوانی شده است اما از روحیه بسیاری بالایی برخورد است.

هر چند رفتار ماموران امنیتی نسبت به گذشته تغییراتی کرده است اما هنوز هم مهدی کروبی در آپارتمانی در حصر است که پنجره های آن را پوشانده اند و مهدی کروبی حتی به هوای آزاد هم دسترسی ندارد، به طوری که دچار مشکلات تنفسی شدیدی شده است.

متن اين پيام که در اختیار کلمه قرار گرفته است به شرح زير است:

بگذار به شارع مى خانه بگذريم
كز بهر جرعه اى همه محتاج اين دريم
روز نخست چون دم رندى زديم و عشق
شرط آن بود كه جز ره آن شيوه نسپريم
جايى كه تخت و مسند جم مى رود به باد
گر غم خوريم خوش نبود، به كه مى خوريم

جناب آقاى مهدى كروبى؛ زندانى آزاد، رفيق راه و دوست عزيز “در اين ميهمان خانه ى ميهمان كش روزش تاريك”، در اين دربار دربسته، در اين زندان، زير نور چراغى كه حاصل رنج و زحمت پيشينيان ما در دوران تاريك گذشته است، رو به حافظ آورديم و به نيت تبريك هفتاد و هفتمين زادروزتان -چه اعداد خوش يمنى- و آن آمد كه ابتدا خوانديد. آمد كه ما و شما، در اين خم خانه ى بلا، هم پياله بوده ايم و ساغر به ساغر نزديم مگر تا واپسين پياله با هم نوشيديم، گيرم كه در اين باده، مى حبس و رنج پيموده بودند.

بارى! شما را ديگر منصبى در كار نيست تا با آن خطابتان كنيم؛ اما چه باك شما را كه حالا صاحب مقام رفيع “محبوب آزادگان سرزمين تان” هستيد و همراه سبز شرف در هنگامه نيرنگ و جفا بوديد.

اينك هفتاد و هفت ساله شده ايد، عمرى كه قريب سه سال آن در “حبس نظر” گذشته است. چه باك گر همه اش بگذرد؛ چرا كه تيماردارى از درخت كرامت انسان، در زمستان معنى مى دهد كه سهم تابستانيان، جز نوچى سرانگشت از شهد شيرين ميوه نيست.

آرى! شكوفه ى بهار امروز اين ملت مرهون پايدارى شما در حراست از اين درخت، به روزهاى سخت زمستانيست كه از سر مى گذرانيم.
در آن بوران و كوران باهم بوديم، گو بهاران هم بگذرد، با هم بودن را خوش است.
تولدت فرخنده است شيخ آزاد از جامه ى افراط؛ مرد ملبس به آزادى.

“دمت گرم و سرت خوش باد…!”

چهارم مهرماه يكهزار و سيصد و نود و دو خورشيدى
حسن اسدى زيدآبادى
امير اسلامى
اميد بهروزى
على رضا روشن
حسين رونقى ملكى
مصطفى دانشجو
محمد داورى
مصطفى عبدى
فرشيد يداللهى
افشين كرم پور
رضا انتصارى
حميدرضا مرادى
عبدالله مومنى


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.