خانواده سلطانی و سیف زاده؛ امیدواریم آزادی ها ادامه یابد
چکیده :آزادی تعدادی از زندانیان سیاسی در هفته گذشته، بسیاری از خانوادهها را امید به آزادی قریب الوقوع عزیزانشان از زندان کرده است....
آزادی تعدادی از زندانیان سیاسی در هفته گذشته، بسیاری از خانوادهها را امید به آزادی قریب الوقوع عزیزانشان از زندان کرده است.
محبوبه کرمی، مریم جلیلی، فیضالله عربسرخی، محسن امینزاده، میرطاهر موسوی، علی خدابخش، نسرین ستوده، نادر بابایی، محمدعلی ولایتی، حسین زرینی، مهسا امرآبادی، میترا رحمتی، فرح واضحان، ژیلا مکوندی و کفایت ملک محمدی از زندانیان سیاسی محبوس در زندان اوین بودند که هفته گذشته آزاد شدند.
مهدی محمودیان و احمد زیدآبادی و سیدعلیرضا بهشتی شیرازی نیز روز یکشنبه (۳۱ شهریور) از زندان به مرخصی آمدند.
مائده سلطانی، فرزند عبدالفتاح سلطانی با ابراز خوشحالی از آزادیهای اخیر تعدادی از زندانیان سیاسی به جرس میگوید: «آزادی خانم ستوده و دیگر زندانیان در روزهای اخیر یک جو شادی در میان مردم و خانوادهها به وجود آورد و وقتی خانم ستوده را دیدم مثل اینکه آزادی پدر را به چشم خود میدیدم و برای این لحظه همچنان منتظر هستم. ما در انتظار هستیم تا این آزادیها و اخبار خوش ادامه پیدا کند. هر چند تاکنون صحبتی در مورد آزادی پدر با خانواده نکردهاند اما ما همچنان امیدواریم.»
عبدالفتاح سلطانی از دیگر وکلای دربند است که از روز شنبه ۱۹ شهریور ماه سال ۹۰ بازداشت شد، در دی ماه ۹۰ در دادگاهی به ریاست قاضی پیرعباسی به اتهام گرفتن جایزه حقوق بشر نورنبرگ آلمان، مصاحبه با رسانهها درباره پرونده موکلانش و مشارکت در تاسیس کانون مدافعان حقوق بشر به ۱۸ سال حبس در تبعید در شهر برازجان و ۲۰ سال محرومیت از حرفه وکالت محکوم شد. این حکم در دادگاه تجدید نظر به ۱۳ سال حبس تعزیری کاهش یافت.
وی میافزاید: «طی دو سال گذشته پدر را چهار بار بازداشت کردهاند. حکم سیزده سال برای او حکم اشتباهی بوده که در هر زمان مسئولین میتوانند جلوی آن را بگیرند. به خاطر همین ما همیشه امیدوار به آزادی پدر هستیم و اگر این امید را نداشتیم مادرم این همه پیگیری و نامه نگاری نمیکرد. با آزادی خانم ستوده و آقایان زیدآبادی و عرب سرخی و تعداد دیگری از زندانیان این امیدواری» افزایش «پیدا کرده است. این آزادیهای اخیر یک سیگنال» مثبت «و نشانه عقلانیت است.»
فرزند این حقوقدان دربند تصریح میکند: «از همه اینها مهمتر روحیه خانوادههای زندانیان سیاسی است که با این آزادیها امیدوار به آزادی عزیزان خود و پایان درد و رنجها میشوند. البته اینکه مردم اعتماد خود را از دست دادهاند تنها مسئله آزادی زندانیان سیاسی نیست بلکه دولت گامهای زیادی برای جلب اعتماد عمومی باید بردارد و آزادی زندانیان سیاسی تنها بخش کوچکی از این اقدامات است. در این چند سال افراد زیادی مانند مادر سهراب اعرابی و خانوادههای دیگر، عزیزان خود را از دست دادند و علاوه بر آن مشکلات اقتصادی کشور است. همچنین مسئله سیاست خارجی و برنامه هستهای هم هست که اعتماد جامعه بین المللی هم باید به دست بیاید و دولت باید قدمهای خود را برای رفع مشکلات اقتصادی کشور و جلب اعتماد مردم و دنیا بردارد. اگر دولت جانب عقل را در پیش بگیرد قطعا اعتماد مردم خود و جامعه بین المللی را بدست خواهد آورد.»
مائده سلطانی با تاکید بر اینکه آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی یکی از مطالبات جامعه مدنی است، سخنان خود را اینگونه به پایان میرساند: «برای پاسخ به این مطالبه، دولت باید اولین گام را بردارد تا اعتماد عمومی بازگردانده شود. این گام مثبتی است تا قدمهای بعدی برای احقاق عدالت برای رسیدن به یک دموکراسی برداشته شود و آسیب دیدگان جنبش سبز و خاوران بتوانند ظلمی که بر آنها رفته است را پیگیر شوند تا دادگاهی تشکیل شود و آمران این اتفاقات مجازات شوند.»
محمد سیفزاده، وکیل و عضو هیئت موسسان کانون مدافعان حقوق بشر است که از فروردین ماه ۱۳۹۰ در زندان بسر میبرد. وی در آبان ماه سال ۸۹ به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق شرکت در تاسیس کانون مدافعان حقوق بشر ایران به ۹ سال زندان و ۱۰ سال محرومیت از وکالت محکوم شد که در نهایت دادگاه تجدید نظر در سال ۱۳۹۰ حکم او را به دو سال حبس کاهش داد. این حقوقدان سرشناس فروردین ماه امسال حکم دو سال حبس خود را به پایان رساند اما از آزادی وی به دلیل پرونده جدیدی که برایش گشوده بودند، ممانعت بعمل آمد.
سیفزاده در روز چهارشنبه ۱۲ تیرماه در دادگاه تجدید نظر مربوط به این پرونده به اتهام نوشتن نامه و امضاء بیانیههای دست جمعی در زندان شرکت و از خود دفاع کرد. فاطمه گلزار در خصوص رای صادره دادگاه تجدید نظر میگوید: «اخیرا حکم شش سال حبس تعزیری ایشان قطعی شد. الان آقای سیفزاده دو سال و نیم است که در زندان بسر میبرند.»
وی ضمن امیدواری از آزادی همسر و دیگر زندانیان سیاسی ادامه میدهد: «هنوز به ما اطلاعی در خصوص آزادی ایشان ندادهاند اما ما توکلمان بخدا هست و امیدمان را از دست ندادیم. افرادی که آزاد شدند نیمی از حبس خود را گذرانده بودند اما با توجه به شرایط جدید امیدواریم شاهد آزادی زندانیان سیاسی باشیم و امیدوارم بزودی شرایطی مهیا شود که دیگر تحت این عناوین زندانی نداشته باشیم.»
محمد سیفزاده هم اکنون در شرایط جسمی نامناسبی در زندان رجایی شهر بسر میبرد. خانم گلزار در این زمینه خاطرنشان میکند: «ایشان درگیر یکسری از بیمارهای جسمی از جمله مشکلات استخوانی، دیسک کمر و ناراحتیها گردن هستند. در هر حال بیماریهای جسمی که بر اثر فشارها در زندان بوجود آمده و یا تشدید شده است. برای معالجه هم گاهی با امور پزشکی ایشان موافقت میکنند و بعضی اوقات موافقت نمیکنند یا با تاخیر اجازه رسیدگی پزشکی میدهند.»
