محمدامین هادوی: رفتار برخی از نمایندگان مجلس مانند بازجوهاست

چکیده :مواضع و اظهارنظرهاى برخى نمايندگان مجلس هنگام بحث در مورد رأى به اعتماد به وزراى دولت آقاى دكتر روحانى يادآور عصبيت و جزميت رفتار جاهلى مخالفان پيامبر اكرم(ص) در صدر اسلام بود، فريادها و عصبانيت برخى از افرادى كه بر كرسى نمايندگى مجلس تكيه زده اند در ايام راى دادن به وزراى منتخب دولت تدبير و اميد نشان از درماندگى و استيصال كسانى است كه در انتخابات ٨٨ با راى مردم هرچه خواستند كردند و از وعده الهى غافل بودند كه : "ان ربك لبالمرصاد" ...

محمدامین هادوی در یادداشتی با انتقاد از نمایندگان افراطی نوع سوالات آنان از وزیران پیشنهادی را شبیه بازجویانی دانسته که وزراى پيشنهادى را تحت فشار مى گذاشتند تا از آقايان موسوى، كروبى، خاتمى و نيز از جنبش سبز اعلام برائت كنند.

به گزارش کلمه، هادوی در این یادداشت که از زندان اوین نوشته شده است: در چهار سال گذشته اين طيف از نمايندگان تماميت خواه هرچه خواستند و توانستند عليه جنبش سبز و رهبران معزز آن آقايان مهندس ميرحسين موسوى و حجه الاسلام و المسلمين مهدى كروبى ساختند و بافتند و يكطرفه در تريبون هاى انحصارى خود فرياد كشيدند و گفتند و قيام حق طلبانه مردم كه آراء خود را مطالبه مى كردند فتنه ناميدند.

این زندانی سیاسی به شرایط قبل از انتخابات ریاست جمهوری 24 خرداد پرداخته و افزوده است: آنها كه امروز مدعى قيمومت رييس محترم جمهور هستند و براى ايشان تعيين تكليف كرده و خط مشى اعتدال ترسيم مى كنند گويى از ياد برده اند كه در بزنگاه خرداد٩٢ تمام قد و با استفاده از تمام امكانات در يكسو صف آرايى كرده بودند و در سوى ديگر آقاى روحانى بود كه مخالفت خود با حبس ها و حصرهاى سياسى را اعلام كرده و اظهار داشته بود كه: در دولت من ديگر زندانى سياسى نخواهيم داشت و شعار مردم در ميتينگ هاى انتخاباتى اش “يا حسين ميرحسين”، “زندانى سياسى آزاد بايد گردد” و حمايت از آقايان موسوى و كروبى بود كه بيش از ١٨ ميليون رأى آورد.

محمدامین هادوی در مهرماه ٨٩ به علت انجام فعالیت هایی همچون مراجعه به منزل شهدای جنبش سبز و ارتباط و ملاقات با فعالان و رهبران جنبش سبز بازداشت و از سوی قاضی پیرعباسی به تحمل شش سال حبس محکوم شد. او در دوران بازداشت به مدت ۶٠ روز دست به اعتصاب غذای تر زد، در اعتراض به اینکه ماموران امنیتی جهت تحت فشار قرار نهادن وی، فرزندش را نیز بازداشت کرده بودند.

متن کامل این یادداشت به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحيم

“اخسر الناس من قدر علي ان يقول الحق فلم يقل”

“زيانكارترين مردم كسى است كه قادر به بيان حق باشد و از ابراز آن چشم پوشى كند”. (امير مؤمنان على عليه السلام).

مواضع و اظهارنظرهاى برخى نمايندگان مجلس هنگام بحث در مورد رأى به اعتماد به وزراى دولت آقاى دكتر روحانى يادآور عصبيت و جزميت رفتار جاهلى مخالفان پيامبر اكرم(ص) در صدر اسلام بود، فريادها و عصبانيت برخى از افرادى كه بر كرسى نمايندگى مجلس تكيه زده اند در ايام راى دادن به وزراى منتخب دولت تدبير و اميد نشان از درماندگى و استيصال كسانى است كه در انتخابات ٨٨ با راى مردم هرچه خواستند كردند و از وعده الهى غافل بودند كه : “ان ربك لبالمرصاد” .

اين دسته از نمايندگان بنا به عادت مألوف خود با سوالها و استنطاق هايى همانند بازجويان وزراى پيشنهادى را تحت فشار مى گذاشتند تا از آقايان موسوى، كروبى، خاتمى و نيز از جنبش سبز اعلام برائت كنند به اين تصور خام كه با اين قبيل صحنه پردازيها مى توانند سرپوشى بر تقلب در انتخابات سال ٨٨ بگذارند و اعتراضات خودجوش و مسالمت آميز مشروع و مطابق اصل ٢٧ قانون اساسى مردم خداجوى و موحد ايران را با نام بى مسماى فتنه لوث كرده، و با سؤاستفاده از علائق و احساسات دينى و مذهبى جامعه آن را سركوب كنند. اين قبيل مطالب مطرح شده كه مورد اعتراض برخى نمايندگان همچون آقايان مطهرى و پزشكيان نيز قرار گرفت از مصاديق بارز تفتيش عقيده و انگيزاسيون و لكه ننگى بر ساحت دين مبين اسلام و مذهب حقه جعفرى است. مگر معاويه پس از شهادت مولاى متقيان ابتدا در شام و سپس به وسيله واليان خود در ساير بلاد اسلامى از شيعيان و طرفداران امام على و اهل بيت عليهم السلام راجع به عقيده آنها سوال و تفتيش نمى كردند و آنها را تحت فشار نمى گذاشتند كه از اهل بيت عصمت و طهارت و خصوصا امير المومنين اعلام برائت كرده و بر منابر و در مجالس آنها را سب نمايند؟

در چهار سال گذشته اين طيف از نمايندگان تماميت خواه هرچه خواستند و توانستند عليه جنبش سبز و رهبران معزز آن آقايان مهندس ميرحسين موسوى و حجه الاسلام و المسلمين مهدى كروبى ساختند و بافتند و يكطرفه در تريبون هاى انحصارى خود فرياد كشيدند و گفتند و قيام حق طلبانه مردم كه آراء خود را مطالبه مى كردند فتنه ناميدند. “احسب الناس ان يتركوا ان يقولوا آمنا و هم لا يفتنون”. (سوره عنكبوت ٢).

آنها بايد بدانند انتخابات اخير براى هركس موسم درو كردن آنچه بود كه در چهار سال گذشته كاشته بود و به ياد داشته باشند پس از چهار سال دادو فرياد عليه جنبش سبز و راه انداختن نمايشهاى ٩ دى و امثال آن با ادعاى حضور ده ها مليونى، نامزد آنها تنها حدود ٤ ميليون يعنى كمتر از ١٠ درصد راى دهندگان را كسب كرد و روشن كرد آن هياهوها كه گوش فلك را كر كرده بود متعلق به چند درصد از جامعه است.

آنها كه امروز مدعى قيمومت رييس محترم جمهور هستند و براى ايشان تعيين تكليف كرده و خط مشى اعتدال ترسيم مى كنند گويى از ياد برده اند كه در بزنگاه خرداد٩٢ تمام قد و با استفاده از تمام امكانات در يكسو صف آرايى كرده بودند و در سوى ديگر آقاى روحانى بود كه مخالفت خود با حبس ها و حصرهاى سياسى را اعلام كرده و اظهار داشته بود كه: در دولت من ديگر زندانى سياسى نخواهيم داشت و شعار مردم در ميتينگ هاى انتخاباتى اش “يا حسين ميرحسين”، “زندانى سياسى آزاد بايد گردد” و حمايت از آقايان موسوى و كروبى بود كه بيش از ١٨ ميليون رأى آورد.

همچنين اين مساله كه وزير اطلاعات سابق اعتراف مى كند در ٤سال گذشته همه توان وزارت اطلاعات صرف مقابله با جنبش سبز شده و همين كه در چند روز بحث راى اعتماد وزرا در مجلس بيش از ١٥٠٠بار به الفاظ گوناگون جنبش سبز در مذاكرات علنى مجلس تكرار شد نشاندهنده زنده و نورانى بودن جنبش سبز است كه عليرغم چهارسال سركوب، حصر و حبس و قتل نداها، سهراب ها و صانع ها و … اكثريت قوى ملت ايران از آن پشتيبانى و حمايت مى كنند. “يريدون ان يطفئوا نورالله بافواههم و يابى الله ان يتم نوره ولو كره الكافرون”. (توبه ٣٢).

البته بر همگان روشن بود كه وزراى پيشنهادى دولت جديد بنا به دستورات اهل بيت و فقها و بزرگان شيعه تلاش كردند براى كمك به مردم و برون رفت كشور از بحران در پاسخ به آن تفتيش عقايد تقيه كرده، عليرغم ميلشان سخنانى را كه شايد بدان باور هم نداشتند ابراز كنند اما برخى مجلسيان به اين حد از انعطاف و گذشت قانع نبوده و با راى منفى خود اوج عصبيت خود را نشان دادند.

در خاتمه، كلام امام حسين عليه السلام سيدالشهداء در روز عاشورا را يادآور مى شوم:

“يا شيعة ابوسفيان ان لم يكن لكم دين و كنتم لاتخافون يوم المعاد فكونوا في الدنياكم احرارا”.
(اى پيروان و رهروان ابوسفيان!! اگر دين نداريد و از روز قطعى واپسين نمى هراسيد، پس لااقل در رفتار دنيوى خويش آزاده باشيد).

محمدامين هادوى
زندان اوين – مرداد ١٣٩٢