عملیات کربلای دو ٬دشمن علیه دشمن

چکیده :عمليات كربلای دو از جمله عملياتهايی است كه درقالب عمليات متوسط رزمندگان اسلام دسته بندی شده و در اواخر سال چهارم جنگ انجام شد. از جمله ويژگي های مهم اين عمليات حضور يك گردان از اسيران داوطلب عراقی درزير مجموعه تيپ ۹ بدر در اين عمليات است كه به نوبه خود برای اولين بار در طول جنگ اين اتفاق افتاد...

کربلای دو داستان کسانی است که در جبهه خودی اسلحه بر زمین گذاشتند و در جبهه مقابل اسلحه برداشتند و جنگیدند.

عمليات كربلای دو در ۱۰شهريور ۱۳۶۵ درمنطقه حاج عمران، با شركت يك تيپ از لشكر ۱۰ سيد الشهداء (ع) و تيپ۹بدر، ۱۲قائم، ۲۱امام رضا ۱۰۵قدس، ۱۵۵ شهداء كه در مجموع به استعداد ۲۸ گردان از سپاه انجام شد.

عمليات كربلای دو از جمله عملياتهايی است كه درقالب عمليات متوسط رزمندگان اسلام دسته بندی شده و در اواخر سال چهارم جنگ انجام شد. از جمله ويژگي های مهم اين عمليات حضور يك گردان از اسيران داوطلب عراقی درزير مجموعه تيپ ۹ بدر در اين عمليات است كه به نوبه خود برای اولين بار در طول جنگ اين اتفاق افتاد.

تيپ ۹ بدر تشكلی از نيروهای مجاهد و ارتشيان عراقی است كه از شروع جنگ تحميلی و يا در طول آن با هجرت يا پناهنده شدن به ايران، در كنار نيروهای سپاه پاسداران شروع به فعاليت كرده اند. اين نيروها عموماً درعراق افسر و درجه دار بوده اند. بيشتر افراد كادر تيپ نيز از نيروهای عراقی بودند.

درحالي كه منطقه با خمپاره هاي منور دشمن روشن شده است، نيروهاي تيپ حركت خود را به آرامي به سوي اهداف تعيين شده ادامه مي دهند. كليه گردان هاقصد دارند كه در بين ساعات 22تا 23 به پاي كار برسند. گردان شهيد صدر درساعت 22 به نزديكي خط اول دشمن مي رسد و دسته خط شكن با استقرار در جلو گردان، آماده هجوم نهايي مي شود. برادران واحد تخريب در حال خنثي سازي مين معابر در زير نور منورها و شليك خمپاره هاي دشمن هستند، كه ناگهان دشمن متوجه نيروهاي خودي مي شود و آنها را به رگبار گلوله مي بندد و به دنبال آن درگيري آغاز مي شود.

نيروها با عبور از معابر، خود را به خاكريز دشمن می رسانند و زير آتش و نارنجك هايی كه به سوی آنها پرتاب می شود به داخل كانال جلو خود می روند و جنگ تن به تن را در داخل كانالی با عرض كم و ارتفاع نزديك به يك و نيم متر آغاز می كنند. دشمن كه با هجوم قدرتمندانه نيروهای خودی مواجه شده است، به رغم مقاومت شديد، سنگر به سنگر عقب می رود. دراين هنگام يكی ديگر از گردان هاي تيپ ۹بدر (شهيد دستغيب) موفق می شود با شكستن خط دشمن، از پشت به او حمله كند، اين امر سبب می شود كه نيروهای دشمن با ناامن ديدن وضعيت خود، دست از مقاومت بردارند. به دنبال آن، گردان شهيد صدر موفق می شود با گردان شهيد دستغيب الحاق كند و هر دو به سوی مثلث انتهايی ارتفاع پيش روی كنند؛ بر اثر اين حركت بقيه افراد دشمن به عقب می گريزند و نيروهای دوگردان روی مثلث انتهايی مستقر شوند.

يكی ديگر از گردانهای تيپ ۹بدر (گردان حمزه) كه عمدتا از اسيران عراقی تشكيل يافته است، به منظور كمك به آنها وارد عمل می شود و با حركت سنگر به سنگر در داخل كانال ها، به پيشروی ادامه می دهند.

با روشن شدن هوا تمام منطقه پاكسازی می شود و درنتيجه، ارتفاع شهيد صدر و يال آن و ارتفاع صخره ای به دست نيروی چهارگردان از تيپ ۹بدر تصرف می شود و دشمن با برجاگذاشتن كشته ها و اسيران بسيار، از اين منطقه عقب نشينی می كند.

در وضعيت فوق طاقت و به شدت دشواری كه نيروهای عمل كننده خواه ناخواه با آن مواجه بودند و سبب شده بود پيروزی را نيز دور از دسترس ببينند. تيپ ويژه ۱۵۵ شهدا، به خصوص فرمانده آن، مؤمنانه و شجاعانه درعرصه درگيری وارد شدند. شهيد اميری مقدم راوی مركز مطالعات و تحقيقات جنگ دراين تيپ، در گزارش خود از عمليات كربلای دو درباره اين وضع و حركت نيروها برای ادامه عمليات و سرانجام آن، چنين روايت كرده است: تغييرات انجام شده در طرح مانور و عدم موفقيت كامل تيپ ويژه ۱۵۵ شهدا در عمليات شب گذشته، موجب ترديد در مسئولان، خصوصا فرماندهان اين تيپ شده بود. اين ترديد اگر چه در خود فرمانده تيپ (برادر محمود كاوه) نيز وجود داشت ولی وی با توجه به حساسيت زمان و مصلحت كل عمليات، اين ترديد را بروز نمی داد و به همين دليل تصميم گرفت براي زدودن ترديدها و تقويت روحيه عملياتی در افراد تيپ، به همراه نيروهای عمل كننده در منطقه درگيری حاضر شود.

به هنگام اعزام گردان ها براي اجرای مأموريت، ابتدا گردان امام حسين(ع)، سپس گردان امام سجاد(ع) در حالی كه فرماندهی تيپ (محمود كاوه) پيشاپيش آنها قرار داشت، حركت خود را برای تصرف ارتفاع ۲۵۱۹ آغاز كردند. طبق طرح مانور قراربود گردان امام حسين(ع) پايگاه های یک و دو و گردان امام سجاد(ع) پايگاه هاي ۳و۴ را تصرف كنند. حساسيت دشمن نيز نسبت به شب اول كم تر شده بود. و احتمال جدی نمی داد در اين محور مجدداً عمليات شود، از اين رو اجرای آتش و پرتاب منور آنها نيز اندكی كاهش يافته بود.

به هر حال درشب دوم، بارديگر نيروها از محور چپ دست به حمله زدند. اما موفقيتی به دست نيامد و عمليات با تصرف نيمی از هدف ها، به پايان رسيد.