هادی خانیکی: نسبت میان دانشگاه، سیاست و فرهنگ نامتناجس است
چکیده :جامعه ما دوره پرشتابی را از نظر صورت بندی های فرهنگی، اجتماعی و سیاسی تجربه می کند و شکاف و گسستی در سیاست و فرهنگ دیده می شود و دانشگاه به دلیل ویژگی های درونی و مناسبات بیرونی خویش دست خوش تغییراتی پرشتاب است....
یک استاد دانشگاه با بیان اینکه نسبت میان سیاست، دانشگاه و فرهنگ در جامعه ما بدقواره است، گفت: معتقدم اگر نهاد دانشگاه از مداخلههای سیاسی پیرامونی رها شود، به نهادی متعادل تبدیل میشود.
به گزارش مهر، هادی خانیکی عضو هیئت علمی گروه ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی در همایش تبیین مفهوم اعتدال در خصوص رابطه اعتدال، دانشگاه و فرهنگ و سیاست گفت: جامعه ما دوره پرشتابی را از نظر صورت بندی های فرهنگی، اجتماعی و سیاسی تجربه می کند و شکاف و گسستی در سیاست و فرهنگ دیده می شود و دانشگاه به دلیل ویژگی های درونی و مناسبات بیرونی خویش دست خوش تغییراتی پرشتاب است.
این استاد دانشگاه با بیان اینکه مشکل دانشگاهها در دوره اصلاحات بررسی شد و نتایجی که از آن گرفته شد تقریباً نتایجی بود که در ابتدای انقلاب نیز به دست آمده بود، افزود: متاسفانه به این نتیجه رسیدیم که دانشگاهها دستگاه عقد نقادی نمیتوانند باشند و برای چنین کاری وسیله خوبی نیستند. متاسفانه دانشگاهها میدان فرمانبری سیاسی شدهاند و از برج عاج علم فاصله گرفتهاند، در حالیکه نیاز دارند نهادی دموکراتیک باشند.
وی با بیان این که به لحاظ نظری از نظر پیدایش و تحول حداقل پنج نوع دانشگاه را پشت سرگذاشته ایم افزود: دانشگاه نخبه پرور، دانشگاه تقاضای انبوه، دانشگاه مواجه با جنبش های اجتماعی، دانشگاه مواجه با مقتضیات بازار و دانشگاه مواجه با جامعه اطلاعاتی و ارتباطی را شاهد بودیم.
خانیکی ادامه داد: با شدت و شتاب تغییرات جامعه ایرانی نهاد دانشگاه در ایران از سویی همه این دسته بندی های تاریخی را به صورت متداخل دربر می گیرد و از سوی دیگر در حوزه سیاست و فرهنگ گرفتار انواع تناقض و عدم تعادل می شود. اکنون نسبت میان سیاست، دانشگاه و فرهنگ در جامعه با نسبتی نامتوازن ناموزون و ناهمزمان و به طور خلاصه بدقواره است.
عضو هیئت علمی گروه ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی گفت: تنها چیزی که میتواند این شکاف و فاصله را بین نهاد سیاسی و فرهنگی کم کند، برقراری یک رابطه دموکراتیک است و راه بازگشت به دموکراتیک شدن این است که فهم جدیدی از مساله اعتدال داشته باشیم.
این استاد دانشگاه با بیان این که اعتدال را اصلاحات بروکراتیک می دانم گفت: با تکیه بر مفهوم ساختاری اعتدال که پذیرش نوعی موازنه میان دوگانه های گریز ناپذیر اجتماعی، فرهنگی و سیاسی است می توان وضعیت تاریخی دانشگاه را مشاهده کرد.
خانیکی ادامه داد: معتقدم اگر نهاد دانشگاه از مداخلههای سیاسی پیرامونی رها شود، به نهادی متعادل تبدیل میشود و اگر در دانشگاه اختلافنظر سیاسی و روشنفکرانه وجود داشته باشد، این اختلافات با سازوکار دانشگاهی میتواند سنجیده و با رنگ و بویی دیگر باشد.
وی افزود: در دهه های پیشین عوارض دانشگاه سیاست زده یا دانشگاه سیاست گزیر، دانشگاه متقلب و دانشگاه دیسپبلین را شاهد بودیم.
