مجلس و رای اعتماد و قضاوت ملت
چکیده :جلسه رای اعتماد پایان پذیرفت اما با نتیجهای غیرقابل قبول، رایدهندگان راضی به این رای نبودند زیرا رای عدم اعتماد به یکی از قوای سهگانه و هم او که در راس امور است همان سر کشیدن جام زهر است همانند معلمی که فرزند دلبندش که برای سربلندی و سعادتش سرمایهگذاری کرده بود به دست او مردود شود. ...
سیدعلی صنیع خانی در خصوص عدم رای اعتماد به سه وزیر در روزنامه بهار نوشته است: دوشنبه 21 مرداد به موازات جلسه رای اعتماد مجلس شورای اسلامی به وزرای دولت تدبیر و امید جلسه رای اعتماد دیگری برگزار شد. نه در فضای بستهای در میدان بهارستان و اعضای کمتر از 300 نفر بلکه به گستره همه دنیا هر آنجا که حتی یک ایرانی به برکت امواج و تکنولوژی حضورش در این مجلس فراهم آمده بود. شمار اعضای آن نیز همه ایرانیان در سراسر جهان و آنانی که دل در گرو وطنشان داشته و طالب سربلندی آن بوده و برای استقلال و آزادی آن جانفشانی کردند یا حداقل همدل با جانفشانان بوده و برای رسیدن به چشماندازشان از هر آنچه در توان داشته سرمایهگذاری کردند. قبل از ورود به جلسات مجلس و بیان ویژگیها و خصوصیتهای آن در رسیدگی به صلاحیتها لازم دانسته از رسانه ملی و همه خبرنگاران داخلی و خارجی و ایجادکنندگان فضای مجازی و ماهواره که در برگزاری این مجلس باشکوه و نمونه ایفای نقش کردهاند قدردانی به عمل آید.
قرار بود ملت شاهد بررسی صلاحیت وزرای کابینه باشند و بس اما کار بهگونه دیگری انجام شد. بررسی صلاحیت مرجع رسمی بررسیکننده. مرجعی که اعضای مجلس بزرگ سنگینی هزینههای تشکیلش را بر دوش داشته و خواستهای جز حمایت از دولت انتخابیاش نداشتند. در این مجلس همه اعضا رییس خود هستند، همه خود را موظف به رعایت نظم و دقت و توجه به آنچه در مجلس میگذرد دانسته و همه فکر و ذکر و خیالشان آن است که حق برایشان روشن شود بنابراین کوچکترین حرکات و نقطهنظرات و کلمات مخالف و موافق را از نظر دور نداشته تا با مطالعه قبلی درباره برنامهها و ویژگیهای اعتمادخواهان بتوانند به قضاوت درستی برسند. بنابراین در این مجلس رای ممتنع معنا و مفهومی ندارد. در این مجلس یک اعتمادخواهنده با دریافت یک رای ممتنع از اعتماد نمیافتد و آن هم وزیری که اکثریت خانواده بزرگ فرهنگیان در انتظارش بودند.
اعضای مجلس برای شرکت در آن ضمن اینکه از حقوق و مزایایی برخوردار نبوده هزینه مجلس را نیز خود برعهده گرفتند و نه طلبکارند و نه منتگذار. در این مجلس دروغ و تهمت و ناسزاگویی و به کار بردن الفاظ دور از شأن مجلس معنا و مفهومی ندارد و اعلام موافقتها و مخالفتها ریشه در جلسات محفلی و تنگنظریهای حزبی و گروهی، ظهور و بروزی نداشت و وزارتخانه حساسی را از فرد شایسته و ایثارگری محروم نمیکند.
اعضای مجلس از تریبون آن برای تضمین اخذ رای مجدد از موکلان بهرهمند نشده و مجلس را تبدیل به میتینگ انتخاباتی نمیکنند. در این مجلس ضرورتی به تذکر مبصر کلاس نیست. همه خود را موظف به رعایت نظم دانسته و سراپا گوشند تا به حق برسند و ادارهکننده جلسه هم در جلسه حضور دارد و متوجه میشود که افراد چه میگویند و گفت و شنودها چیست؟! اهانت میشوند یا خیر. راه رفتن مکرر در راهروها به هر دلیل برای همنظر کردن همردیفان یا رعایت دستور پزشک معالج دیده نمیشود. در این مجلس نمیبینی آن سیدچفیه به دوش را که هر از چند گاهی فرصت راه رفتن و همنظری پیدا میکند. در این مجلس اعضایش ضرورتی به گپ زدن با رییسجمهوری و وزرای پیشنهادی در هنگام مخالفت و دفاع صورت نمیگیرد. در این مجلس نه چماقی در کار است و نه اثری از چماقدار.
در این مجلس بزرگ، متوسط و کوچک یا به عبارتی بالا و پایین مفهومی ندارد. در این مجلس ذکر را در تسبیح و کلامی بر لب جستوجو نمیکنند بلکه ذاکر بودن را در نظر داشتن فرمان الهی در انجام یا عدم انجام امور پیگیری میکنند. در این مجلس هنگام مذاکرات همه سراسر گوشند و خود را با مطالعه سرگرم نکرده و چرتی در کار نیست که وقت آن را به جا و وقت دیگری موکول کردهاند. این مجلس به دنبال رسیدن به حق و عدالت همان چیزی که حسین و عباس و فاطمه جان عزیزشان را بر سر آن اهدا کردند است و ضرورتی به شعار یاعباس، یاحسین و یازهرا در کار نیست. در این مجلس توزیع شبنامه برای حفظ گروه مخالف ضرورتی قلمداد نمیشود و اعضای آن پیام انتخاب 24 تیر 92 را بهخوبی دریافت و فارغ از تنگنظری جناحی و خطی به بررسی صلاحیتها همت گماشتهاند. در این مجلس اصل بر برائت است مگر مستنداتی محکمهپسند در دست باشد و اعتمادخواهنده محکوم محکمهداران شده باشند.
شهادت یکبار کافی است و ضرورت ندارد که اعتمادخواهنده چندینبار شهادتین را به اجمال و تفصیل تکرار و رییسش چند بار در ابتدا و اختتام صحهگذار باشد. در این مجلس وقتی گفته میشود نظام را قبول دارم و خلافش به اثبات نرسیده دیگر تفتیش عقاید و واکاویها و درونگری در چشمهای برزخی درونبین جایگاهی ندارد. در این مجلس بزرگ اعتمادخواهندگان که همان مجلسیان هستند خود صادقانه اقرار به عملکرد خود کردهاند.
اقرار کردند که اعتمادخواهندگان با چه مشکلاتی مواجه و بعضی از مشکلات فرارو را بیان داشتند و ناگزیر از آن شدند که بگویند همه این مشکلات از آن دولتی به جای مانده که ما آورنده و تاییدکننده و پشتیبان آن بودیم. آوردیم خراب کرد و جرأت نکردیم او را به راه آوریم با وجود آنکه میدانستیم وزرایش توان بر دوش گرفتن مسئولیتهای واگذاری را نداشتهاند و فقط فرمانبرداران خوبی برای فرماندهانشان هستند رای اعتماد دادیم و حمایت کردیم. جلسه رای اعتماد پایان پذیرفت اما با نتیجهای غیرقابل قبول، رایدهندگان راضی به این رای نبودند زیرا رای عدم اعتماد به یکی از قوای سهگانه و هم او که در راس امور است همان سر کشیدن جام زهر است همانند معلمی که فرزند دلبندش که برای سربلندی و سعادتش سرمایهگذاری کرده بود به دست او مردود شود.
