كارگران فولاد زاگرس یك ماه پس از اخراج
چکیده :یک ماه از تعطیلی کارخانه «ذوب آهن فولاد زاگرس» گذشت. روز ۱۸ تیر ماه، «ابراهیم ملا بیگی» مدیر عامل فولاد زاگرس با نصب اطلاعیهای بر روی تابلوی اعلانات، کارخانه را به دلیل کمبود نقدینگی و عدم توان تولید، تعطیل اعلام کرد....
یک ماه از تعطیلی کارخانه «ذوب آهن فولاد زاگرس» گذشت. روز ۱۸ تیر ماه، «ابراهیم ملا بیگی» مدیر عامل فولاد زاگرس با نصب اطلاعیهای بر روی تابلوی اعلانات، کارخانه را به دلیل کمبود نقدینگی و عدم توان تولید، تعطیل اعلام کرد.
به گزارش ایلنا، این کارخانه در قروه، یکی از شهرستانهای کوچک استان کردستان واقع شده است. با زمینی به مساحت ۱۰۰ هکتار، ارزش مالکیتی بسیار بالایی دارد.
فولاد زاگرس بر خلاف نامش «چدن» تولید می كند. دولت از دو دهه قبل اجرای پروژهاش را کلید زده بود. ۱۰ سال طول میکشد تا کارخانه راه اندازی شود و ۱۰ سال هم از راه اندازیاش میگذرد. مالکانش گمان نمیبردند اعلام تعطیلی کارخانه و معرفی ۲۳۵ کارگرش برای بیمه بیکاری، دردسر ساز شود.
کارگران فولاد زاگرس با آنکه یک ماه از تعطیلی کارخانه میگذرد هنوز از حقوق صنفی شان عقب نشینی نکردهاند. آنان در آخرین اقدام، با تنظیم شکایتی مشترک در اداره کار شهرستان قروه، درخواست رسمی بازگشت به کار خود را ارائه دادهاند.
«پروین محمدی» از فعالان مستقل کارگری در این رابطه میگوید: میخواستند از ۲۳۵ کارگری که سالهای متمادی در کارخانه فولاد زاگرس زحمت کشیدهاند خلاص شوند. انتظار داشتند کارگر شهرهای دور از پایتخت که از قانون سر در نمیآورد از دریافت بیمه بیکاری خوشحال شود.
وی ادامه میدهد: مطابق قانون تا زمانی که هیاتهای تشخیص و حل اختلاف کار به اخراج قطعی رای نداده باشند کارفرما حق ندارد، کارگرانش را برای دریافت بیمه بیکاری به تامین اجتماعی معرفی کند.
عدم تضمین اجرایی مصوبات کمیسیون اصل ۹۰
کارگران در هفته اول پس از اخراج، تجمعاتی را در مقابل اداره کار شهرستان قروه برگزار کردند اما مدیران این نهاد دولتی به جای آنکه فرم دادخواست و شکایت را در اختیار کارگران قرار دهند به آنها فرم بیمه بیکاری میدهند. اگر فرم بیمه بیکاری را پر میکردند اخراجشان قطعی بود.
کارگران که از پشت پرده این بذل و بخشش مطلع بودند به کردستان میروند تا مشکل را برای استاندار مطرح کنند. وقتی از استاندار هم جوابی نمیگیرند به تهران میآیند و اعتراضاتشان را ادامه میدهند. تجمعات متوالیشان در خیابان پاستور و در مقابل مجلس به تشکیل جلسه کمیسیون اصل ۹۰ منجر میشود.
در جلسه این کمیسیون، همه مالکان و مدیر عامل فولاد زاگرس حضور مییابند و مدعی میشوند کارخانه را به مزایده گذاشته و به تنها شرکت کننده این مزایده واگذار کردهاند اما نامی از مالک جدید نمیآورند.
کمیسیون اصل ۹۰ مجلس، كارفرمایان را مکلف میکند علاوه بر پرداخت معوقات کارگران، مالک جدید را به کمیسیون معرفی کنند تا از او تعهد بگیرند با راه اندازی مجدد فولاد زاگرس هر ۲۳۵ كارگر این كارخانه را به كار باز گرداند.
بدین ترتیب، کارگران به شهرشان باز میگردند اما مدیر عامل كارخانه هیچ یک از تعهداتش را عملی نمیکند. زمانی که کارگران معترض در مقابل اداره کار قروه تجمع میکنند به آنها گفته میشود مصوبات کمیسیون اصل ۹۰ اعتباری ندارد و شما باید مطابق قانون، شکایتتان را در اداره کار مطرح کنید.
محمدی با اشاره به عدم اجرای مصوبه کمیسیون اصل ۹۰ به ایلنا میگوید: قانون قوه مجریه مسجلتر از قانون قوه مقننه است. کارگران تنها میتوانستند با اشاره به مصوبه کمیسیون اصل ۹۰ مجلس خواهان اجرای آن شوند. مصوبات این کمیسیون تضمین اجرایی ندارد.
چرا درخواست تنفس نمیشود؟
مالکان فولاد زاگرس میتوانستند، با اعلام ورشکستگی یا در خواست تنفس برای فروش یا تغییر کاربری، کارخانه را به صورت موقت تعطیل کنند اما از این مسیرها برای تعطیلی موقت کارخانه اقدام نشده است.
محمدی در این رابطه میگوید: هر کارخانهای که ورشکست شود با استفاده از ماده ۱۴۱ قانون تجارت میتواند اعلام ورشکستگی کند تاصحت ادعایش مورد بررسی قرار گیرد. کارفرمایان فولاد زاگرس ادعای ورشکستگی دارند اما برای اعلام آن اقدامی نمیکنند.
وی ادامه میدهد: کارفرمایان همچنین میتوانستند برای فروش یا تغییر کاربری به وزارت صنعت، معدن و تجارت در خواست تنفس دهند. در این صورت وزارتخانه از آنها طلب دلیل میکرد و از آنجا پرونده کارخانه را برای تصمیم گیری نهایی به شورای عالی کار ارسال میکرد. در صورتی که اجازه تنفس به کارخانه داده میشد علاوه بر تعطیلی موقت کارخانه، کارگران مشمول بیمه بیکاری میشدند.
این فعال کارگری معتقد است: مقاومت غیر منطقی در مقابل خواستههای قانونی کارگران به خوبی نشان میدهد قصد کارفرمایان از اقداماتشان، اخراج ۲۳۵ کارگری است که سالهای جوانیشان را در این کارخانه سپری کردهاند.
گفتنی است مدیر عامل فولاد زاگرس پیشتر با اشاره به بدهی ۹۰ میلیون تومانی کارخانهاش گفته بود: سرمایه اولیه کارخانه ۴ میلیارد تومان بوده است. قانون تجارت میگوید اگر شرکتی ۵۰+۱ درصد زیان انباشته داشته باشد ورشکسته میشود. کارخانه فولاد زاگرس ۶۰ میلیارد تومان زیان انباشته دارد که بیش از ۱۰ برابر سرمایهٔ اولیهاش است
