غيبت، امنيت و آرامش جامعه را برهم مي زند
چکیده :غيبت مخل وحدت و يگانگي و روح صفا و صميميتي است كه آيين اسلام در پي ايجاد آن است. در اجتماعي كه غيبت رواج داشته باشد و هر كس پشت سر ديگري بدگويي كند و اسرار او را فاش سازد تعاون و همكاري و اعتماد از بين مي رود و آتش كينه و عداوت شعله ور مي شود. در هر حال پرده دري از معاصي و گناهان پنهان مردم، سبب مي شود ملاحظه برخي حدود و حرمت ها از بين برود و شنونده غيبت نيز اگر سست ايمان باشد نسبت به ارتكاب آن گناه ترغيب شود زيرا يكي از علل پنهان كردن گناه، از بين نرفتن قباحت گناه در جامعه است. ...
کلمه- گروه معارف:
يكي ديگر از گناهان بزرگ كه آثار منفي اجتماعي دارد غيبت است. غيبت فاش كردن اسرار و نقاط ضعف كسي نزد ديگران است. كلام وحي در سوره حجرات آيه ۱۲ با شديدترين لحن اين كار را تقبيح كرده مي فرمايد: «از يكديگر غيبت مكنيد، آيا كسي از شما دوست دارد كه گوشت برادر خود را در حالي كه مرده است بخورد؟ حتماً اين كار را بد و ناپسند مي شماريد، (غيبت برادر مسلمان نيز مانند اين عمل است) از خدا بترسيد، خدا توبه پذير و رحيم است.»
چرا قرآن كريم از اين كار اينگونه ياد كرده و زشتي آن را به خوردن گوشت برادر مرده خود تشبيه نموده است؟ شايد نكته آن اين باشد كه چنين كسي كه غيبت مي كند در سطح يك حيوان تنزل كرده و همچون كفتار حاضر است بدن مرده برادر خود را بخورد و كنايه از نهايت زشتي كار باشد.
به هر حال درغيبت، يكي از حقوق اجتماعي يك عضو جامعه اسلامي پايمال شده و آبروي وي نزد ديگران مي رود و موقعيت آن شخص در جامعه به خطر مي افتد. چنين كسي وقتي پلهاي پشت سر خود را خراب شده و آبروي خود را ريخته شده ديد، ديگر اصراري بر پوشاندن گناه و نقطه ضعف اخلاقي خود نخواهد داشت و با دريدن پرده حيا علناً به آن اعمال زشت و ناپسند مبادرت خواهد نمود. لذا غيبت زمينه ساز ناامن شدن جامعه و ايجاد جوي ناامن و ناآرام خواهد بود. برهمين اساس در شريعت اسلام غيبت در رديف گناهان كبيره قرارگرفته و عذاب سختي براي مرتكب آن وعده داده شده است. امام صادق (ع) در اين رابطه مي فرمايد: «هركس از مسلماني به منظور عيب جويي و ريختن آبروي او سخني نقل كند تا او را در انظار مردم خوار و موهون سازد، خداوند اورا از ولايت خويش بيرون رانده و شيطان را بر او مسلط مي سازد.
اسلام در اين مورد آنچنان سختگيري نموده است كه گناه كسي كه غيبت مي كند و كسي كه غيبت مي شنود را برابر دانسته و به هر دو وعده عذاب داده است.
غيبت مخل وحدت و يگانگي و روح صفا و صميميتي است كه آيين اسلام در پي ايجاد آن است. در اجتماعي كه غيبت رواج داشته باشد و هر كس پشت سر ديگري بدگويي كند و اسرار او را فاش سازد تعاون و همكاري و اعتماد از بين مي رود و آتش كينه و عداوت شعله ور مي شود. در هر حال پرده دري از معاصي و گناهان پنهان مردم، سبب مي شود ملاحظه برخي حدود و حرمت ها از بين برود و شنونده غيبت نيز اگر سست ايمان باشد نسبت به ارتكاب آن گناه ترغيب شود زيرا يكي از علل پنهان كردن گناه، از بين نرفتن قباحت گناه در جامعه است. زيرا هر گاه قباحت و زشتي گناهي در يك اجتماع از بين برود زندگي در آن جامعه جهنمي بيش نخواهد بود.
امام صادق (ع) در اين رابطه مي فرمايد: كساني كه درباره مسلماني آنچه را كه با چشم خود ديده و يا باگوش خود شنيده اند بازگو كنند از كساني هستند كه خداوند درباره آنان مي فرمايد: كساني كه دوست دارند گناه در ميان مسلمانان اشاعه پيدا كند براي آنان عذاب دردناك است.
