همزمان با جشن تیرگان، آتشسوزی در 2 هکتار از مراتع شهر رِینه
چکیده :مراسم بزرگداشت روز ملی دماوند و جشن باستانی تیرگان جمعه برای نهمین سال پیاپی در رِینه از توابع شهرستان آمل و در جوار بلندترین قله ایران، دماوند، برگزار شد. ...
مراسم بزرگداشت روز ملی دماوند و جشن باستانی تیرگان جمعه برای نهمین سال پیاپی در رِینه از توابع شهرستان آمل و در جوار بلندترین قله ایران، دماوند، برگزار شد.
ولی کمی آن طرفتر، نزدیک به دو هکتار از مراتع این اراضی در آتش سوخت. به این ترتیب، بیش از 10هزار نفر در بزرگترین اجتماع دوستداران محیطزیست آمده بودند تا در رینه، این روز را جشن بگیرند. اما ساعت یک ظهر، آتشسوزی که در جاده پلور، ابتدای جاده شهرستان رینه بهوجودآمده بود، باعث شد تا بعضی شرکتکنندگان از جمله «اسماعیل کهرم» استاد دانشگاه، «محمد درویش» عضو هیات علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع، «عباس محمدی» عضو گروه دیدبان کوهستان، «جمال معینی» فعال محیطزیست بدون هیچ امکاناتی در غیاب مسئولان سازمان منابع طبیعی، آتش را مهار کنند تا تبدیل به فاجعه نشود.
کهرم که در صحنه آتشسوزی حضور داشته به بهار میگوید: «خوشبختانه توانستیم آتش را مهار کنیم. ولی کمی مانده به شهر رِینه، یک تکه از مرتع آتش گرفته بود و بوتههای گون در حال سوختن و پیش روی به سمت درختهای ارس بودند که البته درختهای باارزشی هستند و 200سال عمر میکنند.» به گفته او، به هر طریقی که بود، بعد از نیم ساعت با کمک چند نفر از افراد عادی که از آن حوالی رد میشدند آتش خاموش شد. کهرم ادامه میدهد: «بدون هیچ وسیلهای، تنها با لگد کردن و کفشهایمان به سختی توانستیم آتش را خاموش کنیم. زمان زیادی هم طول کشید تا ماموران منابع طبیعی منطقه رسیدند. البته آنها هم که بعد از دوساعت آمدند، مجهز نبودند و تنها با چند شاخه درختی که در ماشین داشتند، برای خاموش کردن آتش آمده بودند.»
این کارشناس محیطزیست درباره علت این آتشسوزی میگوید: «چند چوپانی که از قضا هم کمی آن طرفتر بودند، باعث به وجود آمدن این آتشسوزی شده بودند. ولی با این حال، هیچ اعتنایی نداشتند که مراتعی که گوسفندها و گلههای خودشان از آن مراتع تغذیه میکنند در حال آتش گرفتن و نابودی است.» در ادامه هم محمد درویش، عضو هیات علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع در وبلاگ خود درباره این موضوع نوشت: «این آتشسوزی در جنب رویشگاه بسیار مهم درختان اُرس (گونه سوزنیبرگ ارزشمند و بومی ایران) رخ داد.
البته به سرعت به نیروهای مسئول در یگان حفاظت سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری کشور خبر دادیم و همزمان، کوشیدیم تا با کمک مردم محلی و سرنشینان خودروهای عبوری روند گسترش و پیشروی سریع آتش را مهار کنیم؛ بهویژه از آنجا که باد شدیدی در منطقه میوزید و سرعت اشتعال و پیشروی آتش را به طرز محسوسی افزایش داده بود.» براساس گفته او، با کمک مردم و گروهی از فعالان محیطزیست آتش مهار شد و خوشبختانه دو درخت اُرس موجود در منطقه که دستکم یکصدسال عمر داشتند، از گزند خطر نجات یافتند. اما نکته مهمی که هم درویش و هم کهرم به آن اشاره میکنند این است که حرکت و اقدام ماموران یگان اطفای حریق و حفاظت در سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری کشور خیلی آرام و کند بود. بهطوری که زمانی آنها به منطقه رسیدند که آتش کاملا خاموش شده بود، یعنی دو ساعت پس از دریافت خبر.
با این حال، درویش در ادامه نوشته خود در وبلاگش به این موضوع اشاره کرده است که از طریق مهدی زهدی، یکی از اعضای شورایعالی جنگل، مستقیما موضوع را اطلاع داده و او هم به چند نهاد مرتبط وخامت شرایط را گزارش کرده بود. ولی اداره آتشنشانی رینه که مامورانش برای پوشش جشن در منطقه بودند، هم حاضر نشدند که در این مسئله دخالت کرده و گفتند که به آنها ربطی ندارد.
